โอสถสี่เม็ดคือยาอายุวัฒนะสองเม็ดและยาเสริมชี่ปราณสองเม็ด
ยาอายุวัฒนะและยาเสริมชี่ปราณเป็นโอสถที่อุดมไปด้วยปราณทิพย์
โดยเฉพาะยาเสริมชี่ปราณ ความอุดมสมบูรณ์ของปราณทิพย์นั้นยาอายุวัฒนะยังเทียบไม่ได้
เพราะมีทหารสำนักว่านหลงมากกว่าหนึ่งร้อยนาย หากใช้ยาอายุวัฒนะเพียงไม่กี่เม็ด ปราณทิพย์ในนั้นจะกระจายไปยังทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน และผลจะไม่มาก
สำหรับนักบู๊ วิธีที่ตรงที่สุดในการพัฒนาความแข็งแกร่งของพวกเขาคือการช่วยให้พวกเขาเปิดเส้นลมปราณมากขึ้น และทำให้เส้นลมปราณทุกเส้นเปิดได้ละเอียดยิ่งขึ้น
ดังนั้นเย่เฉินจึงหยิบยาเสริมชี่ปราณออกมาสองเม็ด โดยตั้งใจจะใช้ปราณทิพย์อันทรงพลังในยาเสริมชี่ปราณเพื่อช่วยให้ทหารของสำนักว่านหลงเพิ่มผลการฝึกตนของพวกเขา
ปราณทิพย์ในยาเสริมชี่ปราณนั้นแข็งแกร่งกว่ายาอายุวัฒนะมาก และเพียงพอที่จะมั่นใจว่าทหารของสำนักว่านหลงมากกว่าหนึ่งร้อยนายจะได้รับประโยชน์อย่างมากจากโอสถ
ในเวลานั้น แค่ทุกคนดื่มถ้วยเล็ก ๆ ก็เพียงพอที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งของทหารส่วนใหญ่ของสำนักว่านหลงขึ้นหนึ่งระดับ
หลังจากนั้น เย่เฉินใส่ยาอายุวัฒนะและยาเสริมชี่ปราณลงในสุราหมาวถายทุกขวด
โอสถสองชนิดนี้ที่มีพลังยาบริสุทธิ์ ในนี้แทบไม่มีสิ่งเจือปนเลย ดังนั้นจึงละลายทันทีหลังจากจมลงไปในสุรา แล้วกระจายอย่างเท่าเทียมกัน
จากนั้นเย่เฉินก็วางแก้วมากกว่า 100 ใบไว้บนโต๊ะอย่างเรียบร้อย จากนั้นจึงเริ่มเทสุราสมุนไพรที่ผสมโอสถลงในแก้วเหล่านี้
ขณะที่เย่เฉินเทสุราหนึ่งแก้ว ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงระเบิดจากห้องใต้ดิน
บูม เสียงดังมาก แผ่นดินสั่นสะเทือน!
สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นก็คือ แม้แต่ในห้องที่ซ่อนทางเข้าห้องผ่าตัดใต้ดิน เปลวไฟขนาดใหญ่ก็ได้พ่นออกมา ซึ่งแสดงถึงพลังของการระเบิดว่ารุนแรงแค่ไหน
เย่เฉินรู้ว่าปีศาจเหล่านั้น รวมทั้งเหมยอวี้เจินจะต้องถูกทำให้เหลือเพียงเถ้าถ่านในเปลวเพลิงที่ลุกโชน และจบชีวิตที่ชั่วร้ายของพวกเขา!
และสุราสองขวดใหญ่ก็ถูกแบ่งตามจำนวนคน
ในเวลานี้ สิบนาทีผ่านไป ว่านพั่วจวินเคาะประตูด้วยความเคารพ และกล่าวอย่างเคารพนอกประตูว่า “คุณเย่ พี่น้องมารวมกันที่ลานบ้านแล้วครับ”
เย่เฉินอือเสียงหนึ่งและพูดว่า “พั่วจวิน คุณเข้ามา”
ว่านพั่วจวินขานรับแล้วผลักประตูเปิดออกทันที
ทันทีที่ประตูเปิดออก เขาก็ได้กลิ่นหอมอย่างแรงจากสุราหมาวถาย
สุราหมาวถายเป็นสุราขาว ซึ่งถือได้ว่ามีกลิ่นหอมที่สุดของสุราทั้งหมด ดังนั้นกลิ่นจึงแรงมากจนพุ่งเข้ามาในจมูก
แต่ในวินาทีต่อมา ว่านพั่วจวินรู้สึกประหลาดใจที่พบว่ากลิ่นสุราในอากาศทำให้รู้สึกสดชื่นทั้งร่างกายและจิตใจ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...