เย่เฉินส่ายหัวและถอนหายใจ “ตอนนี้หลี่ญ่าหลินไม่สามารถตามสืบคุณได้อีกต่อไป เขาประสบอุบัติเหตุเมื่อไม่นานมานี้ และหลังจากเกิดอุบัติเหตุ คดีที่เขาเป็นผู้นำก่อนหน้านี้ก็จบแบบค้างคา และคุณเปลี่ยนตัวตนใหม่ด้วย จึงไม่มีปัญหา”
“งั้นก็ดีเลยค่ะ! แค่ไม่สร้างปัญหาให้คุณเย่ รั่วหลีก็ไม่เป็นไร ทุกอย่างทำตามคำสั่งของคุณเย่!” ซูรั่วหลีโล่งใจ เมื่อนึกถึงว่าจะกลับไปอเมริกาพร้อมเย่เฉิน เธอรู้สึกมีความสุขมากขึ้น
เธอมาที่นี่ครั้งนี้ ภารกิจเป็นอันดับสอง เพราะเธอต้องการพบเย่เฉินเป็นหลัก เพราะเธอคิดถึงเรื่องนี้ทุกวันทั้งวันทั้งคืนอยู่ในใจ ดังนั้นเธอจึงต้องการหาโอกาสที่จะพบเขา
แต่ซู่รั่วหลียังรู้สึกเสียใจอยู่เล็กน้อย คราวนี้ในภารกิจเธอแทบจะไม่มีโอกาสได้เจอเย่เฉินเลย กว่าจะเจอเขาได้ หลังจากดื่มสุราฉลองแล้ว ทุกคนจะแยกย้ายกันไปทันที เมื่อถึงเวลานั้นเธอเองก็จะต้องกลับไปประเทศ งั้นก็ได้เจอเย่เฉินเพียงครั้งเดียวเท่านั้น
แต่ตอนนี้ดีที่สุดแล้ว หลังจากดื่มสุราฉลองแล้ว ยังสามารถกลับไปสหรัฐอเมริกากับเย่เฉินได้ ซึ่งหมายความว่าในอนาคต
จะมีโอกาสมากขึ้นที่จะได้พบเจออยู่กับกับเย่เฉิน
จากนั้น ซู่รั่วหลีถือแก้วสุรากลับไปที่ทีมอย่างมีความสุข
หลังจากที่ทุกคนในสำนักว่านหลงได้รับสุราฉลองและเดินทางกลับไปยังสถานที่ของพวกเขา เย่เฉินหยิบสุราสองแก้วสุดท้ายพร้อมยื่นให้กับ ว่านพั่วจวิน
ว่านพั่วจวินยกแก้วสุราขึ้นอย่างเคารพ จากนั้นหันหลังกลับไปที่แถวหน้า ยืนอยู่พร้อมกับทหารสำนักว่านหลงคนอื่นๆ
เย่เฉินยืนอยู่ต่อหน้าทุกคน ยกแก้วขึ้นด้วยมือข้างหนึ่งแล้วพูดเสียงดัง “การแสดงของทหารทั้งหมดในวันนี้ทำให้ผม เย่เฉิน ประทับใจ! ผมคาดไม่ถึงว่าทุกคนจะทำภารกิจได้อย่างสวยงามและรวดเร็วขนาดนี้ และไม่มีแม้แต่พี่น้องคนเดียวที่ได้รับบาดเจ็บในภารกิจนี้! ในความคิดของผมการแสดงของทุกคนในภารกิจนี้สมบูรณ์แบบที่สุด!เพื่อทำการเฉลิมฉลองให้กับทุกคน ผมได้เตรียมสุราฉลองเหล่านี้เป็นพิเศษ ขอบคุณพี่น้องทุกคนที่ติตตามผม เชิญทุกคนดื่มสุราฉลองนี้ด้วยกัน!”
ว่านพั่วจวินพูดเสียงดังว่า “ผมขอขอบคุณคุณเย่ และยินดีที่จะดื่มแก้วนี้กับคุณเย่!”
ทุกคนพูดตามพร้อมกัน “ผมขอขอบคุณคุณเย่ให้ความสำคัญ ยินดีที่จะดื่มแก้วกับคุณเย่!”
เย่เฉินพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและตะโกนอย่างใจกว้าง “โอเค ดื่ม!”
สำหรับนักบู๊ การพัฒนาความแข็งแกร่งของตนเองนั้นมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดสององค์ประกอบ
องค์ประกอบแรกคือจำนวนช่องเปิดของเส้นลมปราณพิเศษ 8 เส้น
นอกจากนี้ยังเป็นองค์ประกอบพื้นฐานในการวัดผลการฝึกตนของนักบู๊
ยิ่งเส้นลมปราณได้เปิดมากเท่าไหร่ ระดับและความแข็งแกร่งของนักบู๊ก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น
องค์ประกอบที่สองคือความโล่งของเส้นลมปราณแต่ละเส้น
นักบู๊ส่วนใหญ่สามารถเปิดเส้นลมปราณได้เพียงไม่กี่เส้น แต่ไม่สามารถเปิดเส้นลมปราณทั้งหมดได้อย่างสมบูรณ์

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...