ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4767
เฉินจื๋อข่ายกล่าวเตือนว่า “แต่ในสถานที่อย่างเม็กซิโกนี้ คุณจะต้องระวัง ระวังให้ดี ที่นี่ไม่ใช่ในประเทศ ยิ่งไม่ใช่จินหลิง ในสถานที่เช่นนี้ เด็กอายุสิบกว่าปีข้างถนนจะพกปืนอยู่ในกระเป๋า แค่มีความขัดแย้งกันก็จะล้วงปืนแล้วยิงทันที”
“ไอ้เวร” หงห้าหดคอแล้วโบกมือ “ถ้าอย่างนั้นก็ช่างเถอะ ผม หงห้า เป็นคนมีตำแหน่งในจินหลิงอยู่แล้ว ถ้าผมถูกเด็กที่เม็กซิโกยิงตายด้วยปืน งั้นก็น่าอับอายขายหน้ามาก”
เฉินจื๋อข่ายยิ้มและพูดว่า “ทำไม ไม่กินทาโก้แล้วหรอครับ?”
หงห้าพูดหน้าบึ้ง “ทาโก้ ก็เป็นแค่ยาสมุนไพรแป้งข้าวโพดเองนี่ ก็เหมือนกันทุกที่ ผมกลับประเทศเพื่อกินทาโก้หมูหยองรสปลาที่ปรับปรุง”
ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน รถเก๋งคาดิลแลคที่เย่เฉินนั่งอยู่นั้นได้ขับเข้ามาตรงหน้าแล้ว
เฉินจื๋อข่ายรีบก้าวไปข้างหน้าเพื่อเปิดประตูรถและกล่าวด้วยความเคารพ “สวัสดีครับคุณชาย!”
ขณะพูด เขาเห็นซูรั่วหลีอยู่ในรถ และรีบพูดขึ้นว่า “คุณหนูซูก็อยู่ที่นี่ด้วย!”
ขณะที่เขาพูดอย่างนั้น เขาก็ไม่ลืมที่จะขยิบตาให้หงห้า
หงห้าเป็นคนฉลาดหลักแหลม เขาเดินไปอีกด้านหนึ่งโดยไม่ลังเล เปิดประตูรถอีกด้านหนึ่ง และกล่าวด้วยความเคารพ “สวัสดีอาจารย์เย่ สวัสดีครับคุณหนูซู!”
ซู่รั่วไหลไม่ค่อยคุ้นเคยเล็กน้อย กล่าวอย่างสุภาพว่า “สวัสดีค่ะ คุณหง สวัสดีค่ะคุณเฉิน”
เย่เฉินลงจากรถและพูดกับทั้งสองคนว่า “ลำบากพวกคุณที่มาไกลอย่างนี้ ช่าวงนี้อาจมีธุระที่ต้องทำที่นิวยอร์ก ผมเกรงว่าจะมีคนที่ไว้วางใจได้ไม่พอใช้ ดังนั้นผมเลยโทรเรียกพวกคุณมาที่นี่”
ห้องโดยสารสไตล์เทคโนโลยีนี้แบ่งออกเป็น 4 ส่วน นอกจากห้องนักบินและพื้นที่ทำงานของลูกทีมแล้ว ห้องโดยสารยังแบ่งออกเป็นพื้นที่นั่งเล่น พื้นที่ทำงานและพื้นที่พักผ่อนจากด้านหน้าไปด้านหลัง
บริเวณที่นั่งเต็มไปด้วยที่นั่งชั้นหนึ่งขนาดใหญ่ ซึ่งสามารถรองรับได้สามสิบคน พื้นที่ทำงานมีห้องประชุม ห้องทำงาน และห้องพักผ่อนเป็นห้องชุดคู่
หลังจากที่เย่เฉินบอกทั้งสามแล้ว เขาก็ไปที่ห้องทำงานก่อน สิ่งแรกที่เขาทำหลังจากนั่งอยู่ในทำงานคือโทรหาเฟ่ยเข่อซินก่อน
หลังจากได้รับสาย เฟ่ยเข่อซินถามอย่างสุภาพว่า “คุณเย่ค่ะ คุณมีคำสั่งอะไรค่ะ?”
เย่เฉินกล่าวว่า “คุณหนูเฟ่ย เดี๋ยวผมจะส่งรายชื่อสมุนไพรให้คุณ คุณอยู่นิวยอร์กรีบเตรียมให้ผม ถ้าคุณสามารถรวบรวมครบทั้งหมดได้ก็ดีที่สุด ถ้ารวบรวมได้ไม่ครบ ยาตัวไหนที่ขาดก็รีบบอกผม เดี๋ยวผมจะสั่งคนจัดส่งไป”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...