ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4770
เมื่อขบวนมาถึงโรมแรมป๋ายจินฮ่านกง เฟ่ยเข่อซินได้รอที่นี่เป็นเวลานานแล้ว
หยวนจื่อซูก็อยู่ข้างๆ เธอเช่นกัน หยวนจื่อซูถือกระเป๋าเดินทางขนาดใหญ่สองใบ ข้างในมียาสมุนไพรที่เฟ่ยเข่อซินเตรียมไว้ให้เย่เฉิน
ทันทีที่เย่เฉินลงจากรถ เฟ่ยเข่อซินก็ก้าวไปข้างหน้าและกำลังจะพูด ก็เห็นซูรั่วหลีเดินออกจากประตูรถข้างๆอดไม่ได้ที่จะแปลกใจเล็กน้อย
หลังจากนั้น เฉินจื๋อข่ายและหงห้าลงจากรถข้างหลัง เฟ่ยเข่อซินก็ยิ่งงงไปใหญ่ เธอรู้จักและเคยเห็นสองคนนี้ในจินหลิงมาก่อนแต่เธอไม่คิดว่า เย่เฉินจะโทรเรียกพวกเขามาสหรัฐอเมริกาด้วย
เธอกลับเข้าสู่สภาวะปกติอย่างรวดเร็ว และพูดกับเย่เฉินด้วยความเคารพว่า “คุณเย่ ทุกอย่างที่คุณต้องการเตรียมพร้อมแล้ว”
ขณะที่เธอพูดอย่างนั้น เธอชี้ไปที่กล่องในมือของหยวนจื่อซูพร้อมพูดว่า “ฉันเกรงว่าคุณจะไม่พอใช้ ดังนั้นตามคำขอของคุณ ฉันได้เตรียมมาอีกชุดหนึ่งค่ะ”
“ครับ!” เย่เฉินพยักหน้า “ลำบากคุณหนูเฟ่ยแล้วครับ”
ว่าแล้ว เย่เฉินก็พูดอีกครั้ง “คุณหนูเฟ่ยครับ สถานการณ์ของหลี่ญ่าหลินเป็นอย่างไรบ้างแล้วครับ?”
เฟ่ยเข่อซินพูดอย่างเร่งรีบ “ถูกแช่แข็งในศูนย์แช่แข็งอยู่ตลอดและสถานะหลังจากการแช่แข็งก็ปกติมากค่ะ”
“ครับ” เย่เฉินพยักหน้าและพูดว่า “ค่าเหนื่อยต้องการหาเวลานะครับ พรุ่งนี้ผมจะไปดูเขา”
เฟ่ยเข่อซินตกลงโดยไม่ลังเลและถามว่า “คุณเย่อยากไปกี่โมงค่ะ ฉันจะเตรียมการล่วงหน้า ศูนย์แช่แข็งอยู่ในเขตชานเมืองของนิวยอร์ก คุณสามารถไปที่นั่นด้วยเฮลิคอปเตอร์ ครึ่งชั่วโมงก็ถึงแล้วค่ะ”
เฟ่ยเข่อซินกล่าวอย่างสุภาพ “คุณเย่ไม่ต้องเกรงใจค่ะ ถ้าอย่างนี้เข่อซินจะไม่รบกวนคุณเย่แล้วนะค่ะ”
หลังจากนั้น เธอพูดกับหยวนซื่อซู่ว่า “ศิษย์พี่หยวน เอาสิ่งของที่คุณเย่สั่งให้คุณเย่เถอะค่ะ”
หยวนจื่อซูก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับกล่อง เฉินจื๋อข่ายและหงห้ากำลังจะหยิบขึ้นมา แต่ซูรั่วหลีเร็วกว่า
ไม่ใช่ว่าซูรั่วหลีต้องการเอาใจเย่เฉินต่อหน้า แต่เธอถือว่าตัวเองเป็นทหารหน่วยกล้าตายของเย่เฉินแล้วและภักดีต่อเย่เฉิน ดังนั้นเธอจึงก้าวไปข้างหน้ารับของมาโดยสัญชาตญาณ
เนื่องจากเย่เฉินได้ให้เฉินจื๋อข่ายเตรียมห้องไว้ล่วงหน้า หลังจากบอกลาเฟ่ยเข่อซินและหยวนจื่อซูแล้ว เขาก็พูดกับเฉินจื๋อข่ายว่า “เหล่าเฉิน คุณอยู่ห้องเดียวกับหงห้า รั่วหลีไปห้องเพรสซิเดนท์สูทกับผม”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...