ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4775

หลังจากนับแล้วพบว่ายาเหล่านี้มีไม่มากหรือน้อยเกินไปและมีเพียงยี่สิบเม็ดพอดี

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้เย่เฉินไม่มีความสุขมากนัก เพราะเพื่อที่จะกลั่นยาก่อใหม่ชุดนี้ เขาได้ใช้ยาเสริมชี่ปราณอันล้ำค่าไปสามเม็ด

ยาเสริมชี่ปราณสามารถรับประทานเพื่อเติมปราณทิพย์ได้ แต่ยาก่อใหม่ไม่มีผลแบบนี้ หากทานยานี้ตอนที่สุขภาพร่างกายแข็งแกร่งดี โดยทั่วไปก็จะไม่มีประโยชน์

หลังจากนั้น เย่เฉินค่อยๆเก็บเม็ดยาอย่างระมัดระวัง ยืนขึ้นแล้วเดินออกไป

เมื่อซู่รั่วหลีที่อยู่นอกประตูเห็นเขาออกมาก็รีบเข้าใกล้เขาแล้วถามด้วยความเป็นห่วงว่า “คุณเย่ค่ะ คุณไม่เป็นอะไรนะค่ะ เมื่อครู่นี้ฉันได้ยินเสียงดังออกมาจากในห้อง…”

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย “ผมไม่เป็นไรครับ”

ว่าแล้ว เย่เฉินก็พูดอีกครั้ง “ออใช่ รั่วหลี คุณสามารถโทรหาพี่สาวของคุณบอกให้เธอเตรียมเครื่องบินส่วนตัวลำหนึ่ง เพื่อเตรียมพร้อมบินออกจากจินหลิงไปนิวยอร์ก”

ซูรั่วหลีถามด้วยความประหลาดใจ “คุณเย่ คุณจะให้พี่จื้อหยูมาที่นี่เหรอค่ะ?”

“ไม่ใช่” เย่เฉินพูด “แค่ให้เธอเตรียมเครื่องบิน หลังจากที่คุณยืนยันกับเธอแล้ว ให้โทรหาแม่ของคุณให้แม่คุณเตรียมของใช้ส่วนตัวทันที หลังจากที่เครื่องบินพร้อมแล้ว ให้เธอออกเดินทางมานิวยอร์ก”

“ให้แม่ฉันมา?” ซู่รั่วหลีแปลกใจเล็กน้อย เธอไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ เย่เฉินจึงต้องการให้แม่ของเธอมาที่นิวยอร์ก เพราะเขามีผู้ภักดีจำนวนมากจากสำนักว่านหลงคอยรับใช้ ความแข็งแกร่งของพวกนั้นแข็งแกร่งกว่าแม่ของเธอมาก ยิ่งกว่านั้นแม่ของเธอยังเป็นคนพิการอีกด้วย

เย่เฉินไม่ได้บอกเหตุผลเฉพาะกับเธอโดยตรง แต่พูดอย่างจริงจังว่า “ไม่เพียงแต่คุณต้องการให้แม่ของคุณมา แต่พ่อของคุณมาด้วย”

ตอนนี้ ซูโสว่เต้าถูกกักบริเวณอยู่ในจินหลินตามความต้องการของเย่เฉิน และคนที่เฝ้าเขาคือเหออิงซิ่ว แม่ของซูรั่วหลี

เย่เฉินต้องการช่วยเหลือทั้งสองคนนี้ หากซูโสว่เต้าสามารถคิดได้และอยู่กับเหออิงซิ่วดี ๆ ในช่วงชีวิตที่เหลือ เนื่องจากพวกเขาทรมารมาหลายปี เขาจะให้โอกาสซูโสว่เต้า

เมื่อไม่กี่นาทีก่อน อิโตะ นานาโกะเพิ่งทำงานเสร็จในหนึ่งวันและกลับบ้านในโตเกียวโดยรถยนต์

ตั้งแต่รับช่วงต่อจากตระกูลอิโตะได้ไม่นาน ในช่วงนี้ อิโตะ นานาโกะก็ได้เร่งทำงานไม่หยุด เพื่อที่เธอจะได้ปรับตัวโดยเร็วที่สุดและได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้นำของตระกูลอิโตะ

ภายใต้สถานการณ์ปกติ เธอมักจะรอจนถึง 21.00 น. เพื่อกลับบ้านจากการเลิกงาน

เหตุผลที่วันนี้กลับบ้านหลังหกโมงเย็น ส่วนใหญ่เป็นเพราะวันนี้เป็นวันเกิดอายุห้าสิบของ นางาฮิโกะ อิโตะ พ่อของเธอ

เธอเลิกงานแต่เช้าเพื่อฉลองวันเกิดให้พ่อของเธอ

เมื่อก่อน นางาฮิโกะ อิโตะฉลองวันเกิด ไม่เพียงแต่สมาชิกรองของตระกูลอิโตะทั้งหมดจะมาฉลองวันเกิดด้วย แต่แม้แต่หัวหน้าตระกูลที่มีชื่อเสียงมากมายในโตเกียวก็ยังมาแสดงความยินดีกับเขาด้วยเช่นกัน