ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4785
เมื่อลงจากเฮลิคอปเตอร์แล้ว เฟ่ยเข่อซินเป็นฝ่ายเดินไปนำด้านหน้าเอง ระหว่างเดินก็กล่าวกับเย่เฉินว่า “คุณเย่คะ ที่นี่คือศูนย์การรักษาที่คุณปู่เคยให้การสนับสนุนเงินทุนเอาไว้ค่ะ วัตถุประสงค์หลักก็เพื่อทำการทดลองและศึกษาเทคโนโลยีการรักษาและยาขั้นสูง และตอนนี้ยังมีระบบการรักษามะเร็งที่ทันสมัยที่สุดในวงการ หรือว่าจะเป็นการรักษาเซลล์ภูมิคุ้มกัน ที่นี่ก็มีเช่นกันแถมยังดีที่สุดในโลกนี้ด้วย”
ในตอนนั้นเองเฟ่ยเข่อซินก็คิดบางอย่างขึ้นมาได้จึงกล่าวว่า “อ่อ จริงสิคะคุณเย่ คุณน่าจะเคยได้ยินชื่อเมโยคลินิคมาบ้างใช่ไหมคะ ที่ได้ชื่อว่าเป็นโรงพยาบาลรักษาโรคมะเร็งเฉพาะทางที่ดีที่สุดในโลกตอนนี้”
“เคยได้ยินครับ” เย่เฉินพยักหน้า “เมโยคลีนิคมีชื่อเสียงมานานแล้ว คนส่วนมากน่าจะรู้จักกันหมด”
เฟ่ยเข่อซินอมยิ้มแล้วกล่าวต่อไปว่า “สมาชิกของทีมรักษามะเร็งของพวกเราเป็นคนเดียวกันถึง 60% ความเป็นมืออาชีพของพวกเขาก็เหมือนกับการบริการของพวกเราที่นี่ ส่วนเรื่องการทำวิจัยขั้นสูงนั้น พวกเรานำหน้าเมโยคลินิคเสียอีก เพราะเมโยคลินิคยังต้องสนใจเรื่องผลกำไร แต่พวกเราไม่ต้อง”
ระหว่างที่พูดเฟ่ยเข่อซินก็กล่าวอีกว่า “นอกจากนี้ตอนนี้ที่นี่ยังมีศูนย์การปลูกถ่ายอวัยวะที่ทันสมัยที่สุดของอเมริกา ทีมการรักษาโรคมะเร็งที่ดีที่สุด และมีทีมรักษาหลอดเลือดหัวใจและเส้นเลือดในสมองรวมทั้งการอายุวัฒนะด้วย ศูนย์แช่แข็งของพวกเราอยู่ใต้ดินชั้นห้า โดยได้รับการออกแบบตามแบบเมื่อสามร้อยปีก่อน เมื่อก่อนคุณปู่เคยบอกว่า หากวันหนึ่งท่านไม่อยู่แล้วก็ให้เอาเขามาอยู่ที่ศูนย์แช่แข็ง จะได้เป็นการท้าทายอนาคต บางทีอีกสองสามร้อยปีข้างหน้าเทคโนโลยีอาจจะทำให้เขากลับมามีชีวิตอีกครั้งก็ได้”
เย่เฉินพยักหน้าแล้วถอนใจ “การดูแลศูนย์การรักษา แต่ละปีตระกูลเฟ่ยคงใช้เงินไปไม่น้อยเลย”
ระหว่างที่ทั้งสองคุยกันอยู่นั้นก็เดินมาถึงลิฟต์ด้านบน
ตอนนั้นลิฟต์ก็ได้ขึ้นมาถึงพอดี ตอนที่เปิดประตูออกนั้น ก็มีผู้ชายเดินออกมาสามคน หนึ่งในนั้นมองแวบเดียวก็จำเย่เฉินได้ และรีบกล่าวกับเย่เฉินอย่างตื่นเต้นว่า “คุณเย่! พระเจ้า นี่มันคุณเย่จริงๆ ด้วย!”
เย่เฉินขมวดคิ้ว เมื่อเห็นชายที่ทักทายตนตรงหน้าก็นึกออกอย่างประหลาดใจ เพราะผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้ก็คือคนที่เขาเคยรู้จักมาก่อน นั่นก็คือผู้รับผิดชอบ FDA เจมส์ สมิธ นั่นเอง!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...