ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4786
เมื่อเจมส์ สมิธเห็นเย่เฉิน เขาก็ยินดีมากอย่างยิ่ง ในเวลาเดียวกันก็แสดงท่าทางตื้นตันราวกับเจอความหวังสุดท้ายของชีวิต
เย่เฉินกล่าวถามอย่างแปลกใจ “คุณสมิธมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร”
สมิธกล่าวตอบอย่างยินดีออกไปตามสัญชาตญาณ “คืออย่างนี้ครับคุณเย่ ตอนนี้คลินิคของ FDA กำลังร่วมมือกับศูนย์การรักษาของตระกูลเฟ่ย ที่ผมมาวันนี้ก็เพื่อมาจัดการงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง……”
กล่าวถึงตรงนี้แล้ว เขาก็ไม่รอให้เย่เฉินได้ทันพูดอะไร เขานั่งคุกเข่าลงกับพื้นแล้วร้องไห้สะอึกสะอื้น “คุณเย่ครับ ในช่วงเวลาที่ผ่านมาผมอยากพบหน้าคุณมาตลอด แต่ก็ไม่มีโอกาสเลยสักครั้ง ผมไปที่เมืองจินหลิงหลายครั้ง แต่คนของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน ไหนจะยังมีท่านหงห้าอีก ไม่ยอมให้ความร่วมมือกับผม……ท่านหงห้าถึงขั้นเก็บค่าแนะนำจากผมหลายครั้ง แต่ก็ไม่เคยช่วยเหลืออะไรผมเลย……”
หงห้าที่ยืนอยู่ด้านหลังเย่เฉินเม้มปากก่อนจะเอ่ยปากว่า “ฝรั่งขี้นกอย่างแกคิดแต่จะเจอคุณเฉิน แสดงว่าจะต้องมีเจตนาไม่ดีแน่ แกคิดหรือว่าฉันไม่รู้จักแก พวกแกก็แค่ต้องการขอซื้อยาเกิดใหม่เก้าเสวียนจากอาจารย์เย่ แล้วก็เอากลับไปทำวิจัยย้อนกลับที่อเมริกา ฉันจะบอกอะไรพวกแกเอาไว้ตรงนี้เลยนะ ค่าแนะนำที่พวกแกให้มาฉันไม่เคยเอาไปใช้เลยสักนิดเดียว มีปัญญาก็ไปฟ้องฉันได้เลย!”
สมิธได้ยินแบบนี้ก็ตกใจ เพราะเขาเพิ่งเห็นว่าท่านหงห้าอยู่ด้านหลังเย่เฉิน
เขารีบอธิบายอย่างลนลาน “คุณเย่……ที่ผมตามหาคุณไม่ใช่ว่าผมอยากเอายาเกิดใหม่เก้าเสวียนไปทำวิจัยย้อนกลับนะ ผมเป็นผู้รับผิดชอบ FDA ผมอยากจะเอายาเกิดใหม่เก้าเสวียนไปขายที่ตลาดอเมริกาจริงๆ……”
“ต่อมา พวกคุณก็ยังซื้อยาของพวกเรากลับไปทำการวิจัยย้อนกลับอีก อย่าคิดว่าผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ ประเทศอเมริกาของพวกคุณได้ชื่อว่าให้ความสำคัญกับการคุ้มครองลิขสิทธิ์และการปกป้องทางสิทธิบัตรมากที่สุด แต่ FDA กลับจับมือกับกองทัพอเมริกาทำการวิจัยย้อนกลับยาของพวกเรา การทำแบบนี้นับว่าเป็นการกระทำไร้จริยธรรมทางอาชีพ และไม่รู้จักการปกป้องทรัพย์สินทางปัญญาได้อย่างไร้ยางอายที่สุดแล้ว!”
เย่เฉินยังคงกล่าวต่อไปว่า “หลังจากนั้นก็มีตัวแทนจากอเมริกาหลายแห่งมาที่บริษัทผลิตยาเก้าเสวียน ตัวแทนจากอเมริกาเหล่านี้ดูเหมือนว่าจะถูกส่งมาจากกองทัพอเมริกาและสำนักข่าวกรองกลางมาที่หัวเซี่ย พวกเขาแฝงตัวเข้ามาในบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนเพื่อทำอะไรนั้น ผมไม่ต้องพูด คุณก็คงจะรู้เหตุผลดีล่ะมั้ง”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...