ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4787
ตอนนั้นสมิธเต็มไปด้วยความละอายใจอย่างมาก
ในฐานะผู้รับผิดชอบ FDA เขาเป็นคนที่รู้เรื่องนี้ดีที่สุดแล้ว
หลังจากที่พิสูจน์ได้แล้วว่ายาเกิดใหม่เก้าเสวียนสามารถรักษาโรคมะเร็งได้ผลเป็นอย่างดี ทำเนียบขาวก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะสามารถครอบครองสูตรยานี้ได้
ที่อเมริกา แม้ว่าทุกคนจะบอกว่าต้องเคารพสิทธิทางปัญญา แต่คำพูดไร้สาระพวกนี้ไม่ได้เอามาใช้อย่างจริงจังเท่าไหร่นัก
อย่างเช่นงานเขียนเรื่องแฮรี่ พอตเตอร์ของเจเค โรลิ่ง แม้ว่าจะทำเงินได้มาก แต่ไม่สามารถสร้างมูลค่ากับอเมริกาในภาพรวม ทำเนียบขาวก็จะไม่สนใจหนังสือเล่มนี้เท่าไหร่ และยิ่งไม่ทำการละเมิดลิขสิทธิ์แต่อย่างใด
หากประเทศอื่น หรือว่ากิจการอื่นค้นพบอะไรที่สามารถนำไปสร้างมูลค่าได้ ทำเนียบขาวจะต้องหาวิธีนำนวัตกรรมนั้นมาเป็นของตนเองให้ได้
ความมหัศจรรย์ของยาเกิดใหม่เก้าเสวียนนั้นคือ มันไม่สนใจว่าผู้ป่วยเป็นมะเร็งอะไร และไม่สนใจด้วยว่าผู้ป่วยป่วยอยู่ในระยะไหนแล้ว ต่อให้ลามไปทั่วทั้งตัวหรือว่าอวัยวะล้มเหลวไปแล้วและอาจจะตายได้ทุกเมื่อ ขอเพียงแค่คนป่วยกินยาชนิดนี้เข้าไปก็จะเห็นว่าอาการดีขึ้นในทันที
ยาชนิดนี้หากคิดจะใช้เอามาหาเงิน มันก็จะสามารถดึงดูดเงินจากทั่วโลกได้อย่างบ้าคลั่ง ไม่ว่าจะเป็นคนรวยหรือว่าคนจน เมื่อเป็นมะเร็งขึ้นมาแล้วก็คงจะต้องพยายามอย่างเต็มที่โดยใช้เงินที่สะสมมามาจ่ายให้กับยาเกิดใหม่เก้าเสวียนนี้
หากใช้ยาชนิดนี้เป็นเครื่องมือในการแข่งขัน จะไม่เพียงได้เงินจากประเทศอื่นๆเท่านั้น แต่จะยังใช้มันในการเจรจาต่อรองได้อีกด้วยเพื่อให้อีกฝ่ายเป็นฝ่ายยอมถอยให้
ดังนั้นความคิดแรกของทำเนียบขาวก็คือของดีขนาดนี้ พวกเขาจะต้องเอามันมาให้ได้!
เพราะว่าทั้งยุโรปและอเมริกา หลายประเทศได้รับมาตรฐานทางยามาจาก FDA อเมริกาอย่างเข้มข้น
หากยาชนิดไหนผ่านการตรวจสอบของ FDA อเมริกา ประเทศในทวีปยุโรปและอเมริกาจำนวนมากก็จะให้ผ่านด้วยเช่นกัน
แต่เมื่อยาชนิดไหนถูก FDA อเมริกาปฏิเสธ กระบวนการในการตรวจสอบของประเทศเหล่านี้ก็จะเข้มงวดมากขึ้น และบางทีก็จะได้ผลเช่นเดียวกับ FDA เลย นั่นก็คือปฏิเสธ
ดังนั้น เย่เฉินจึงใช้ยาช่วยหัวใจรวมกับยาต่อชีวิตเก้าเสวียนผลิตยาเกิดใหม่เก้าเสวียนที่ FDA ยกย่องประสิทธิภาพว่าเป็นอันดับหนึ่งในการรักษาโรคมะเร็ง
แต่ว่ายาเกิดใหม่เก้าเสวียนนี้ เดิมทีก็ไม่ใช่ยาชนิดที่จะสามารถทำจำนวนได้มากนักอยู่แล้ว
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...