เฟ่ยเข่อซินตกตะลึงจนไม่รู้ว่าจะกล่าวอะไรออกไปดี “คุณเย่……หากถ่ายไนโตรเจนเหลวออก ร่างจะไม่สามารถอยู่ในอุณหภูมิต่ำได้อีกแล้ว เมื่ออุณหภูมิของร่างเริ่มสูงขึ้น เซลล์อาจจะได้รับความเสียหายจากอุณหภูมิที่สูงขึ้น หากเป็นเช่นนั้นเกรงว่าร่างจะไม่ต่างอะไรกับการละลายเนื้อวัว เซลล์จะฉีกขาด เลือดจะไหลออก หากไปถึงขั้นนั้นก็คงไม่มีโอกาสฟื้นกลับขึ้นมาได้อีก……”
ระหว่างที่กล่าว เธอก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวเตือน “ที่ที่นี่ใช้อุปกรณ์ในการรักษาร่างเอาไว้สามร้อยปีก็เป็นเพราะว่านักวิจัยคาดว่าภายในหนึ่งถึงสองร้อยปีนี้เป็นการยากที่จะคิดวิธีในการแก้ปัญหาเซลล์ได้รับผลกระทบจากการเพิ่มอุณหภูมิได้ ดังนั้นจึงทำได้เพียงแค่แช่แข็งเอาไว้เป็นเวลานานเอาไว้ก่อน ในอนาคตอีกหลายร้อยปีข้างหน้า เทคโนโลยีอาจจะก้าวหน้าจนสามารถแก้ปัญหานี้……”
เย่เฉินมองไปที่ไอที่พวยพุ่งออกมาจากถังแสตนเลสหมายเลขเจ็ดแล้วอมยิ้ม จากนั้นจึงเอ่ยอย่างอารมณ์ดีว่า “ไม่ต้องรอให้เทคโนโลยีก้าวหน้าแล้วล่ะ วันนี้จะจัดการแก้ปัญหานี้ซะ ผมมีวิธีที่จะทำให้เขากลับมามีชีวิตอีกครั้ง!”
เฟ่ยเข่อซินได้ยินดังนั้นก็อ้าปากค้าง ราวกับอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อนึกถึงสถานะของเย่เฉินที่ไม่ใช่คนธรรมดา ของอย่างยาอายุวัฒนะเรียกได้ว่าเป็นยาวิเศษชั้นยอด เขายังทำออกมาได้ ดังนั้นการช่วยหลี่ญ่าหลินจึงใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
อีกอย่าง หากไม่สามารถจัดการได้ เย่เฉินก็คงไม่สั่งให้เธอเอาหลี่ญ่าหลินออกมา
เมื่อนึกถึงตรงนี้ นางก็รีบถามเย่เฉินว่า “คุณเย่ หากคุณมีวิธีช่วยหลี่ญ่าหลินให้ฟื้นขึ้นมาจริงๆ หากหลี่ญ่าหลินฟื้นขึ้นมาแล้วเห็นคุณจะเกิดความสงสัยในสถานะของคุณหรือไม่ จากนิสัยและสไตล์ของเขา หากเขาฟื้นขึ้นมา เขาจะต้องสืบเรื่องให้ถึงที่สุดอย่างแน่นอน……”
เย่เฉินอมยิ้มแล้วกล่าวเรียบๆ ว่า “ไม่เป็นไร รอให้เขาฟื้นขึ้นมาก่อน ผมจะเปิดใจคุยกับเขา ในเมื่อผมทำอย่างสุดความสามารถจนช่วยเขาขึ้นมาได้แล้ว ผมก็จะบอกให้เขารู้ว่าผมคือใคร!”
แน่นอนว่าเย่เฉินรู้จักสไตล์การทำงานของหลี่ญ่าหลิน
ขอเพียงแค่เขาฟื้นขึ้นมา ขอเพียงแค่เขายังจำความทรงจำในอดีตได้ เขาจะต้องพยายามสืบเรื่องที่เคยเกิดขึ้นทั้งหมดก่อนหน้านี้ให้ถึงที่สุด
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว เขาก็เอ่ยกับเฟ่ยเข่อซินว่า “คุณหนูเฟ่ยให้คนถ่ายไนโตรเจนเหลวออกมาจากถังแช่แข็งเถิด แล้วเอาหลี่ญ่าหลินแช่ไว้ในน้ำอุ่น ส่วนเรื่องที่เหลือ ผมจะเป็นคนจัดการเอง”
“ได้ค่ะคุณเย่!” แม้ว่าเฟ่ยเข่อซินจะไม่รู้ว่าเย่เฉินจะช่วยหลี่ญ่าหลินอย่างไร แต่เธอมีความเชื่อมั่นและศรัทธาในตัวเย่เฉินมาก ดังนั้นจึงกล่าวกับเย่เฉินว่า “คุณเย่ เพื่อให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ คุณและคุณหนูซู คุณเฉินและคุณหงไปรออยู่ที่ห้องด้านข้างก่อน เดี๋ยวฉันจะสั่งคนให้มาละลายน้ำแข็งให้เขาเดี๋ยวนี้ เมื่อทำการละลายเรียบร้อยแล้วค่อยไปเชิญคุณอีกทีค่ะ”
เย่เฉินพยักหน้า เรื่องที่ตนจะช่วยหลี่ญ่าหลินนั้น ยิ่งมีคนรู้น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น
คนที่อยู่ตรงหน้าทั้งหมดนี้ล้วนเป็นคนที่มีความเชื่อมั้น แต่คนทำงานจะมีความเชื่อมั่นมากน้อยแค่ไหนนั้นเป็นเรื่องที่ยากจะรับประกัน เฟ่ยเข่อซินจึงต้องจัดการทุกอย่างด้วยความระมัดระวัง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...