คุณท่านอานฉี่ชานถอนใจเบาๆ และกล่าวว่า “ญ่าหลิน คุณหนูเฟ่ยที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่พวกเราจะคุยกัน พวกเราเข้าไปด้านในกันเถิดแล้วค่อยว่ากันทีหลัง!”
อานโฉงชิวก็ได้สติขึ้นมาจึงรีบกล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “ใช่ๆๆ พวกเราเข้าไปคุยกันด้านในเถิด ญ่าหลิน มื้อเที่ยงนี้แกกับฉันไม่เมาไม่เลิก!”
อานฉี่ชานหันไปมองเฟ่ยเข่อซินแล้วกล่าวเชิญ “หากคุณหนูเฟ่ยไม่รังเกียจ เที่ยงนี้อยู่ทานด้วยกันดีหรือไม่”
เฟ่ยเข่อซินรู้ดีว่า ตระกูลอานจะต้องมีคำถามมากมายที่จะถามตนเองกับหลี่ญ่าหลิน อีกอย่างตัวเธอเองก็ต้องคอยสอดส่องดูการตอบคำถามและท่าทางของหลี่ญ่าหลิน เพื่อป้องกันไม่ให้เขาพูดในสิ่งที่ผิดและเปิดเผยข้อมูลที่สำคัญออกมา
เธอจึงประสานมือแล้วกล่าวว่า “ขอบคุณคุณท่านอาน อย่างนั้นผู้น้อยก็ต้องน้อมรับอย่างเต็มใจ!”
อานฉี่ชานและอานโฉงชิวรีบเชิญคนทั้งสองเข้าไปด้านในอาคารอานปาง โดยการลงลิฟต์จากชั้นดาดฟ้าลงมา เมื่อออกจากลิฟต์ อานฉี่ชานก็รีบลากหลี่ญ่าหลินเข้าไปในห้องรับแขก
ตอนนี้คนทั้งหมดในตระกูลอานต่างมานั่งรออยู่ในห้องรับแขกอยู่ก่อนแล้ว ตามเจตนาของคุณท่านนั้น พวกเขาตั้งใจว่าจะขอบคุณเฟ่ยเข่อซินต่อหน้าในที่นี้เลย
อานฉี่ชานเปิดประตูห้องรับแขกออก คนตระกูลอานที่นั่งอยู่ด้านในต่างพากันลุกขึ้นยืน แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาคาดไม่ถึงก็คือ คนที่เดินตามคุณท่านเข้ามาไม่ใช่เฟ่ยเข่อซิน แต่คือหลี่ญ่าหลินที่ตระกูลอานสนิทสนมด้วย!
เมื่อเห็นหลี่ญ่าหลิน ท่าทีของคนในตระกูลอานก็อยู่ในความวุ่นวายทันที
ไม่มีใครอยากเชื่อสายตาของตัวเอง
เนื่องจากพวกเขาต่างปักใจเชื่อไปแล้วว่าหลี่ญ่าหลินตายไปแล้ว แถมยังดึงตระกูลอานเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย
ตระกูลอานได้ยินก็พูดไม่ออก ไม่มีใครเข้าใจว่า สภาพร่างกายของหลี่ญ่าหลินที่ใช้งานไม่ได้ขนาดนั้น เก็บสมองเอาไว้แล้วได้ประโยชน์อะไร
ตอนนี้เฟ่ยเข่อซินจึงอธิบายว่า “โชคดีที่ตระกูลเฟ่ยได้ลงทุนจัดตั้งศูนย์แช่แข็งเอาไว้ ผู้มีพระคุณเลยกำชับว่าให้เอาตัวพล.ต.ท.หลี่ไปแช่แข็งเอาไว้ก่อน ดังนั้นในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ พล.ต.ท.หลี่จึงถูกแช่แข็งอยู่ที่ศูนย์แช่แข็งของตระกูลเฟ่ยมาโดยตลอด
อานโฉงชิวกล่าวว่าอย่างประหลาดใจ “ตอนนี้วงการวิทยาศาสตร์ยังไม่สามารถพัฒนาเทคโนโลยี้การแช่แข็งได้ไม่ใช่หรือ”
“ใช่ค่ะ” เฟ่ยเข่อซินพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ตอนนั้นคุณปู่ของฉันคิดว่า นี่อาจจะเป็นการโยนปัญหาให้กับเรื่องที่ยังแก้ไขไม่ได้ ดังนั้นเลยให้ลงทุนกับศูนย์การแช่แข็งเอาไว้”
อานโฉงชิวกล่าวว่า “แต่ว่าเทคโนโลยีนี้ไม่เคยเข้าท่ามาตลอด! หลายปีที่ผ่านมานี้ มีคนถูกนำตัวไปแช่แข็งมาตลอด แต่ไม่เคยมีใครถูกทำละลายได้สำเร็จเลยสักคน ญ่าหลินไม่เพียงถูกทำละลายได้เท่านั้น แต่ยังกลับมามีชีวิต เรื่องนี้มันเป็นไปได้ยังไง”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...