อานโฉงชิวพยักหน้าแล้วยิ้ม “พี่สะใภ้ ญ่าหลินไม่เป็นอะไร พวกคุณไม่ต้องเป็นห่วง! รายละเอียดเดี๋ยวพวกเราเข้าไปคุยกันข้างใน!”
เฉินจุนเหมยไม่วางใจจึงเดินไปพูดไป “โฉงชิว คุณพูดกับฉันตามตรงเลย คุณแน่ใจใช่ไหมว่าญ่าหลินยังมีชีวิติอยู่ ฉันพูดตามความจริงเลยนะคะว่าหลายวันที่ผ่านมานี้ฉันได้ทำใจเอาไว้แล้ว ถ้าเขาเป็นอะไรไปจริงๆ คุณบอกฉันตามตรงได้เลย ฉันรับได้ แต่คุณอย่าปิดบังฉันเด็ดขาด บอกให้ฉันรู้แต่เนิ่น ดีกว่าบอกช้าเยอะเลย……”
อานโฉงชิวกล่าวอย่างหนักแน่น “พี่สะใภ้ครับเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ผมจะพูดมั่วๆ กับพวกพี่ได้ยังไง ญ่าหลินไม่เป็นอะไรจริงๆ หลายวันที่ผ่านมานี้ติดต่อเขาไม่ได้เป็นเพราะว่าเกิดเรื่องด่วนขึ้นกะทันหัน ดังนั้นเขาเลยไม่ได้รายงานเรื่องราวกับพวกคุณ”
เฉินจุนเหมยได้ยินดังนั้น เธอก็วางใจไปได้มาก แต่ความโกรธก็เอ่อล้นขึ้นมาแทนที่
ตอนนั้นเธอกล่าวออกมาอย่างโกรธจัด “หลี่ญ่าหลินก็ไม่ต่างอะไรกับคนไม่เอาไหน เรื่องด่วนอะไรที่จะต้องถึงขนาดไม่มีเวลาบอกเราสักคำ แค่ส่งข้อความเสียงมาในวีแชทสักสามวินาทีบอกว่ามีธุระต้องไปทำ ฉันก็คงไม่ต้องกังวลใจขนาดนี้ เขาไม่รู้หรือไงว่าลูกสาวของตัวเองกำลังตั้งครรภ์”
อานโฉงชิวถอนใจแล้วกล่าวปลอบว่า “พี่สะใภ้ครับ อันที่จริงแล้วเรื่องนี้ซับซ้อนมากเลย พี่อย่าต่อว่าญ่าหลินลย พวกเราเข้าไปคุยกันด้านในดีกว่า ไปครับ!”
เฉินจุนเหมยไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ ความเดือดดาลในใจของเธอจึงอยากจะมอดลง
อันที่จริงแล้วเธอยังรักหลี่ญ่าหลิน แต่ไม่ชอบที่เขาทำอะไรอย่างไม่สนใจและไม่เคยแคร์ความรู้สึกกัน
ในฐานะภรรยา สิ่งที่เธอต้องการไม่ใช่แค่สามีที่มีหน้าที่หาเงินมาเลี้ยงครอบครัวแต่เพียงอย่างเดียว แต่ต้องการคู่ชีวิตที่ให้ความสำคัญกับเรื่องความรู้สึกด้วย
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เฉินจุนเหมยรับไม่ได้มากที่สุด และเป็นเรื่องที่เธอผิดหวังมากที่สุดเช่นกัน
แต่เมื่อเธอได้ยินคำพูดของอานโฉงชิวว่าที่หลี่ญ่าหลินหายตัวไปหลายวันเป็นเพราะเกิดเรื่องด่วนขึ้น ตอนนั้นเธอก็โกรธจนร้องไห้ออกมา และกล่าวกับอานโฉงชิวว่า “โฉงชิวฉันขอพูดกับคุณตามตรงนะ ถ้าฉันไม่ได้รักคนไม่เอาถ่านอย่างหลี่ญ่าหลิน ป่านนี้ฉันคงเอาเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้มาเป็นเหตุผลในการหย่ากับเขาและยื่นเรื่องฟ้องศาลไปแล้ว! เพราะการขอหย่าที่อเมริกาก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร ความจริงแล้วพวกเราแยกกันอยู่มาหลายปีแล้ว ไม่ว่าจะหย่าที่ทวีปไหนก็ไม่ใช่เรื่องยาก!”
ระหว่างที่กล่าว เธอก็หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดจมูกแล้วกล่าวอย่างหมดหวัง “ช่างเถอะ ฉันจะไม่ทรมานตัวเองอีกแล้ว ขอแค่รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ ฉันก็ขอทำเรื่องขอหย่า พอกลับไปถึงฮิวสตันเมื่อไหร่ฉันจะยื่นเรื่องฟ้องศาลทันที และดำเนินเรื่องหย่าใช้เวลาแค่อาทิตย์เดียวก็คงเสร็จแน่นอน ฉันเอาชื่อของฉันเป็นประกันได้เลย!”
อานโฉงชิวเชิญเธอเข้ามาในลิฟต์พลางยิ้มพร้อมกล่าวว่า “พี่สะใภ้ ผมเข้าใจอารมณ์ของพี่เป็นอย่างดี แต่พี่อย่าใจร้อนอย่างเด็ดขาด บางทีญ่าหลินอาจจะมีความลำบากของเขาเองก็ได้ คนอย่างเขาพี่น่าจะรู้จักดี ในใจของเขามีอยู่สองเรื่องเท่านั้น เรื่องแรกคือเรื่องงาน เรื่องที่สองคือครอบครัว แต่ว่าที่ผ่านมาเขาให้ความสำคัญกับงานมากเกินไป เขาเป็นคนที่มีความโดดเด่นขนาดนั้น บางทีเขาอาจจะลุ่มหลงในวังวนมากเกินไปจนออกมาไม่ได้ เรื่องนี้พี่สะใภ้ก็ต้องเข้าใจเขา”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...