ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4858
โรงแรมหรูระดับห้าดาว ล้วนมีหน้าร้านเล็กๆไว้คอยให้บริการ แบรนด์หรูชั้นนำต่างก็ถูกดึงดูดให้มาตั้งร้านกันที่นี่ เพื่อสะดวกกับการจับจ่ายใช้สอยของลูกค้าระดับสูง
ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นร้านแหวนเพชรหรือชุดสูท ก็สามารถหามันได้จากที่นี่
ซูโสว่เต้าไม่คิดว่าเย่เฉินจะจัดการให้ตัวเองได้ในทันที แม้เวลาจะกระชั้นชิดเป็นอย่างมาก ในใจของเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่า พูดอึกๆอักๆ“นี่มัน……จะกะทันหันเกินไปหรือเปล่า ผมยังไม่ได้เตรียมใจให้พร้อมเลย……”
เย่เฉินถามเขา“ขอแต่งงานนอกจากแหวนเพชรกับดอกไม้แล้ว ยังต้องเตรียมอะไรอีก？”
“เอ่อคือ……”ซูโสว่เต้าก็พูดไม่ออกไปชั่วขณะ ไม่รู้จะตอบยังไง
เย่เฉินพูดอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย“เอาล่ะ อย่าชักช้าอยู่เลย ผมจะให้เหล่าเฉินพาลงไปเดี๋ยวนี้”
พูดจบ เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วกดโทรตามเฉินจื๋อข่าย
ทันทีที่เฉินจื๋อข่ายเข้ามา เย่เฉินก็พูดกับเขา“เหล่าเฉิน นายพาคุณซูไปร้านCartierตรงชั้นหนึ่งแล้วเลือกแหวนมาสักวง กับชุดสูทอีกชุดหนึ่ง จากนั้นให้แผนกห้องพักเตรียมช่อกุหลาบมาด้วยช่อหนึ่งส่งมาให้ที่ห้องด้วย ”
แม้เฉินจื๋อข่ายจะประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ตอบกลับอย่างฉะฉาน“ได้ครับคุณชาย！”
พูดจบ ก็ทำท่าเชิญซูโสว่เต้า“ไปเถอะครับ คุณซู”
ซูโสว่เต้าแม้จะรู้สึกเหมือนเป็นการถูกบังคับ แต่ในตอนนี้ก็ไม่ได้โอ้เอ้อะไรอีก รีบตามเฉินจื๋อข่ายออกจากห้องไป
และในตอนนี้
ใจของซูรั่วหลีก็อยู่ที่ร่างกายของคนเป็นแม่เท่านั้น
ในความคิดของเธอ เพราะรั่วหลีต้องฝึกศิลปะการต่อสู้ เวลาปรกติก็แทบจะไม่เคยสวมใส่ชุดกระโปรงเลย
ในตอนนี้เองซูรั่วหลีหยิบเอาชุดกระโปรงนั้นออกจากไม้แขวน เทียบไปกับร่างของตัวเอง ถามด้วยรอยยิ้ม“แม่ แม่ว่ามันก็ดูสวยเหมือนกันใช่ไหม？”
เหออิงซิ่วพยักหน้าให้ และกล่าว“สวยมาก แต่ดูจะเชยไปหน่อย ไม่เหมาะกับเด็กสาวที่อายุยี่สิบเท่าไร แต่เหมาะกับผู้หญิงอายุสามสิบสี่สิบมากกว่า ”
ซูรั่วหลีหัวเราะร่าแล้วกล่าว“สายตาแม่แม่นมาก！หนูก็ว่าชุดแบบนี้ไม่เหมาะกับเด็กสาวอย่างหนูเท่าไร ”
เหออิงซิ่วยิ้มอย่างรักใครเอ็นดูและกล่าว“ลูกอายุยี่สิบกว่าแล้ว ไม่ใช่เด็กสาวอีกต่อไปแล้ว เด็กที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับหนู บางคนตอนนี้ก็เป็นแม่คนกันแล้ว”
ซูรั่วหลีแลบลิ้นปลิ้นตา พูดอย่างออดอ้อน “แม่ อยู่กับแม่ ยังไงหนูก็จะเป็นแค่เด็กน้อยเท่านั้นแหละ ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...