ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4862
ทว่า ในตอนที่จิตใต้สำนึกสั่งให้เธอควบคุมแขนขวานั้น เธอรับรู้ได้ถึงการตอบสนองที่ชัดเจนจากระบบประสาทของแขนขวาตัวเอง ความรู้สึกนั้นเหมือนจริงมาก！
เธอมองไปที่ซูรั่วหลีด้วยความตื่นตะลึงอย่างที่สุด เอ่ยถาม“รั่วหลี……นี่……นี่มันอะไรกัน……นี่แม่สติฟั่นเฟือนไปแล้วใช่ไหม？！”
ซูรั่วหลีรีบอธิบาย“แม่！ใจเย็นๆ！แม่ไม่ได้สติฟั่นเฟือน นี่เป็นผลจากยาก่อใหม่ของคุณเย่ มันสามารถทำให้แขนขาที่ขาดหายไปงอกขึ้นมาใหม่ได้！ก่อนที่แม่จะมา นางาฮิโกะ อิโตะจากตระกูลอิโตะ ก็ใช้ยาก่อใหม่ของคุณเย่นี้ ทำให้ขาที่ขาดไปทั้งสองข้างกลับมามีสภาพเหมือนเดิม ！”
ได้ยินคำพูดของซูรั่วหลี แม้ในใจของเหออิงซิ่วจะตื่นตะลึงอย่างมาก แต่สติก็ได้สั่งการให้เธอตัดสินใจทำในสิ่งที่ถูกต้อง
เธอเคยเห็นสรรพคุณอันน่าทึ่งในโอสถของเย่เฉินมาแล้ว สามารถทำให้พลังวิชาของนักบู๊คนหนึ่ง ก้าวข้ามไปยังชั้นสูงสุดที่ต่อให้ต้องใช้เวลาเป็นสิบปีก็ไม่สามารถจะบรรลุได้ด้วยเวลาเพียงหนึ่งก้านธูป
เคยเห็นความน่าอัศจรรย์ใจแบบนี้ มาตอนนี้แขนขาที่ขาดก็สามารถจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ แม้เธอจะตื่นตะลึงอย่างมาก แต่ก็ไม่สงสัยในความจริงที่เกิดขึ้นนี้
เมื่อแน่ใจแล้วว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเป็นความจริง เหออิงซิ่วรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก เธอมองดูแขนขวาของตัวเอง แล้วพึมพำ“ตั้งแต่ที่แม่เสียแขนไป ก็ไม่เคยคิดเลยว่าจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีก……”
ซูรั่วหลีจับมือขวาของแม่ พูดเสียงสะอื้น“แม่ แม่เคยถามหนูว่าพรวันเกิดที่หนูขอมาตลอดนั้นมันคืออะไร ? นี่แหละคือคำขอของหนู……เพียงแต่หนูไม่คิดว่า มันจะเป็นจริงขึ้นมาได้……”
เมื่อเหออิงซิ่วได้ยิน ก็ตื้นตันใจจนน้ำตาไหลพราก
แม่ลูกสองคนสายสัมพันธ์นั้นลึกซึ้งเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว บวกกับใช้ชีวิตร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก สายสัมพันธ์นี้ลึกซึ้งกว่าแม่ลูกทั่วไปมาก
และการสูญเสียแขนของเหออิงซิ่ว สำหรับสองคนแม่ลูกแล้ว เป็นการมีอยู่ที่พิเศษมากอย่างหนึ่ง
ในแง่ของหลักความเป็นจริง หากเหออิงซิ่วไม่สูญเสียแขนข้างนี้ไป ซูรั่วหลีก็คงไม่ได้เกิดมาบนโลกใบนี้
ชีวิตนี้ของซูโสว่เต้า ไม่เคยขอผู้หญิงคนไหนแต่งงานมาก่อน ดังนั้นภายในใจก็จึงรู้สึกประหม่าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ตอนนั้นที่แต่งงานกับตู้ไห่ชิง ไม่ใช่ว่าเขาขอตู้ไห่ชิงแต่งงาน แต่เพราะหลังจากที่เย่ฉางอิงได้แต่งงานไป ตู้ไห่ชิงก็เป็นฝ่ายมาหาเขาเอง แล้วยังได้ยื่นข้อเสนอบางอย่างในการแต่งงานกับเขา พูดด้วยว่า หากตอบตกลง ก็จะแต่งงานกับเขาในทันที
ในตอนนั้นซูโสว่เต้าไม่ได้ลังเลเลยสักนิด ตอบตกลงทุกอย่าง จากนั้นครอบครัวของทั้งสองฝ่ายก็มาพูดคุยกัน กำหนดวันแต่งงาน และจัดงานแต่งงานขึ้นอย่างปัจจุบันทันด่วน
แต่เพราะช่วงเวลาที่กระชั้นชิด เกิดขึ้นเร็วจนซูโสว่เต้าไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะขอแต่งงาน
เขาในตอนนี้ เดินวนไปเวียนมา ในใจแอบคิดคำที่จะขอแต่งงาน ขณะเดียวกันก็คอยมองดูนาฬิกาที่ข้อมือไปด้วย
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...