ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4863
เมื่อเห็นว่าสองคนแม่ลูกเข้าไปร่วมครึ่งชั่วโมงแล้ว เขาอดไม่ได้ที่จะถามเย่เฉินอย่างร้อนรน“คุณเย่ ทำไมพวกเขาสองคนแม่ลูกยังไม่ออกมากันอีก？”
เย่เฉินยกยิ้มเล็กน้อย“น่าจะอีกสักเดี๋ยวแหละ คุณพร้อมแล้วหรือยัง？”
“พร้อมแล้ว……”ซูโสว่เต้าตอบกลับอย่างไม่มั่นใจ จากนั้นก็ปาดเหงื่อที่หน้าผาก ถามเย่เฉินอย่างลังเล“คุณเย่ ขอถามอะไรหน่อย ขอแต่งงานนี่ต้องคุกเข่าลงข้างหนึ่งเหรอ ? แล้วต้องให้ดอกไม้ก่อนหรือแหวนก่อนกัน？”
เย่เฉินส่ายหัวและกล่าว“ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน”
ซูโสว่เต้าถามอย่างไม่รู้ตัว“ ทำไมคุณถึงไม่รู้ล่ะ……คุณเองก็แต่งงานแล้วไม่ใช่เหรอ? ”
เย่เฉินพูดเสียงเรียบ“ตอนผมแต่ง น่าจะเรียกว่าคลุมถุงชนมากกว่า คุณปู่ของภรรยาผมเขาเป็นตัวตั้งตัวตี จัดการเองทุกอย่าง ดังนั้นก็จึงไม่ได้มีขั้นตอนการขอแต่งงานแต่อย่างใด ”
พูดจบ เย่เฉินถามเขา“คุณกับน้าตู้ในตอนนั้นก็ไม่ได้มีการขอแต่งงานกันเหรอ? ”
ซูโสว่เต้ายิ้มแห้ง“ของคุณเป็นคลุมถุงชน ของผมเป็นการแต่งงานที่มีพันธสัญญา เราสองคนก็ไม่ได้แตกต่างกันเท่าไร……”
เย่เฉินพูดเสียงเรียบ “ว่ามา ”
ซูโสว่เต้าพูดด้วยสีหน้าที่จริงใจ“หากแม่ของรั่วหลีเธอตอบตกลง ผมหวังว่าคุณจะอนุญาตให้เราได้จัดพิธีที่เรียบง่ายกันในวิลล่าที่เมืองจินหลิง แล้วมีงานเลี้ยงกันเล็กๆ ให้จือหยูกับรั่วหลีมาร่วมงานเลี้ยงนี้ด้วย！”
เย่เฉินยกยิ้มเล็กน้อย และกล่าว“หากคุณผู้หญิงเหอเธอตอบตกลง รอให้ผมกลับไปเมืองจินหลิง ผมจะจัดงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ในโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงเมืองจินหลิงให้พวกคุณ ถึงตอนนั้นขอเพียงทุกคนของตระกูลซูยินยอม สามารถจะมาเข้าร่วมด้วยได้ รวมไปถึงคุณท่านใหญ่ซูที่อยู่ไกลถึงมาดากัสการ์ และซูจือเฟยที่อยู่ระหว่างการแสวงบุญด้วย！”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...