ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4866

ซูรั่วหลีที่อยู่ด้านข้างก็เร่งเร้า“แม่ เป็นอะไรไป ? พ่อยังคุกเข่าอยู่ที่พื้นนะ！”

เหออิงซิ่วได้สติ พูดอย่างร้อนรน“คุณชาย……ฉัน……ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี……”

ซูโสว่เต้ารู้ดีว่าเหออิงซิ่วกำลังกังวลเรื่องอะไร เขาพูดอย่างจริงจัง“อิงซิ่ว เรื่องในอดีต เราอย่าหยิบยกเอามาพูดกันอีกเลยนะ ต่อให้ไม่มีคุณ การแต่งงานของผมก็ไม่ราบรื่นหรอก ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ผมไม่ใช่คุณชายของตระกูลซูอีกต่อไปแล้ว ระหว่างเราไม่มีชนชั้นอะไรกันอีก ผมในตอนนี้ อยากจะใช้ชีวิตที่เหลืออย่างเรียบง่ายกับคุณเพียงเท่านั้น และเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์ให้รั่วหลี อย่างอื่นก็ไม่มีอะไรสำคัญอีก หากคุณคิดว่าตระกูลซูจะทำให้คุณต้องไม่สบายใจ ผมสามารถจะสละทิ้งทุกอย่างในตระกูลซูได้ ตอนนี้ผมไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น ผมขอแค่คุณตอบตกลงผมก็พอ ！”

ซูรั่วหลีที่อยู่ข้างๆอดไม่ได้ที่จะพูดเสริม“แม่ ตอบตกลงพ่อเขาไปเถอะ พ่อกับน้าตู้เขาหย่ากันแล้ว อีกอย่างตลอดหลายปีมานี้ในใจของแม่ก็มีแต่พ่อ ตอนนี้พ่อเขามาขอแม่แต่งงาน แม่ยังจะลังเลอะไรอีก ? หากพ่อกับแม่ได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง หนูก็เหมือนได้มีครอบครัวที่สมบูรณ์จริงๆด้วย……”

เมื่อเหออิงซิ่วได้ยินคำนี้ แนวป้องกันที่มีอยู่ภายในใจก็คลายลงไปไม่น้อย

ซูรั่วหลีเติบโตมาในสภาพครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว แม้ทุกคนในตระกูลเหอจะรักใคร่และเอ็นดูเธอ แต่ก็ไม่อาจทดแทนความรักในส่วนของพ่อที่ขาดหายไปได้

ก่อนที่ตระกูลซูจะไปหาเรื่องเย่เฉิน เหออิงซิ่วรู้ดี ว่าชีวิตนี้ซูโสว่เต้าไม่มีทางจะเปิดเผยและยอมรับในตัวซูรั่วหลีลูกสาวคนนี้แน่

แต่ในตอนนี้ เขากลับคุกเข่าอยู่ที่ตรงหน้าตัวเอง ในขณะที่ขอตัวเองแต่งงาน ก็ยังวาดหวังที่จะให้ครอบครัวที่สมบูรณ์กับลูกสาวด้วย

ชั่วขณะหนึ่ง ความกังวลที่มีของเหออิงซิ่วก็มลายหายไปในทันที เธอพูดกับซูโสว่เต้าด้วยน้ำตานองหน้า“ฉันตกลงค่ะ……”

ฉับพลันซูโสว่เต้าก็ถามอย่างตื่นเต้นไปว่า“จริงเหรอ？！อิงซิ่ว คุณตกลงจะแต่งงานกับผมจริงๆเหรอ？”

เหออิงซิ่วไม่พูดอะไร ทำเพียงแค่มองไปยังซูโสว่เต้าแล้วพยักหน้าให้อย่างหนักแน่น

ผู้ชายคนที่ตัวเองรักมั่นมานานกว่าครึ่งชีวิต แม้จะแก่กว่าเมื่อก่อนลงไปมาก ไม่มีความองอาจผึ่งผายอย่างที่ผ่านมา แต่ในใจของเธอ ก็ยังเป็นคนที่มีเสน่ห์อย่างที่สุด

เหออิงซิ่วได้สติ ยื่นแขนขวาไปตรงหน้าซูโสว่เต้าอย่างเก้ๆกังๆ

ซูโสว่เต้าเองก็เพราะตื่นเต้นอย่างมาก อยากจะสวมแหวนให้เธอเร็วๆ ดังนั้นก็จึงไม่ทันได้สังเกตเห็นความผิดปรกติอะไร

ในตอนที่เขาหยิบแหวน แล้วสวมไปยังนิ้วนางข้างขวาของเหออิงซิ่วอย่างระมัดระวังนั้น จู่ๆเขาก็เพิ่งจะมารู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง

เขาจ้องมองมือขวาของเหออิงซิ่วอยู่นาน มองไล่ไปตามท่อนแขนข้างขวา ก็พบว่าท่อนแขนนี้ มันยาวไปถึงที่ตรงหัวไหล่ด้านขวาของเหออิงซิ่ว ！

ในวินาทีนี้ เขาหันขวับไปมองเหออิงซิ่วอย่างไม่รู้ตัว ถามด้วยความตื่นตระหนก “อิงซิ่ว……นี่……นี่มันอะไรกัน？！”