เจ้าหน้าที่ตำรวจชนกลุ่มน้อยส่วนใหญ่ ล้วนทำงานในระดับล่าง อยากจะปีนป่ายขึ้นไปนั้น ก็ต้องแลกกับความพยายามมากกว่าคนอื่นๆ
หลังจากที่กลับมาถึงบ้าน หลี่ญ่าหลินให้ทุกคนมานั่งกันที่ห้องนั่งเล่น พูดอย่างปลงตก“กว่าจะได้กลับมาไม่ใช่เรื่องง่าย ขอประชุมกับทุกคนก่อนแล้วกัน ”
ภรรยา ลูกสาวและลูกเขยตอบตกลงอย่างไม่ลังเล แยกกันนั่งลงยังที่นั่งข้างๆของหลี่ญ่าหลิน
หลี่ญ่าหลินหยิบเอาเช็คสิบล้านดอลลาร์ที่เฟ่ยเข่อซินให้มาจากกระเป๋าเสื้อตรงหน้าอก แล้วกล่าว“เงินก้อนนี้ ความคิดของพ่อคือเก็บไว้ให้ลูกในท้องของหยวนหยวนทั้งหมด ให้เขาเป็นผู้รับผลประโยชน์นี้”
ลูกสาวรีบกล่าว“พ่อ เด็กยังไม่คลอด พ่อไม่ต้องคิดเผื่อเขาขนาดนั้นก็ได้……”
หลี่ญ่าหลินพูดอย่างจริงจัง“นี่เป็นสิ่งที่พ่อต้องคิด ก่อนหน้านั้นเพราะพ่อคิดถึงพวกเราน้อยเกินไป ดังนั้นจึงทำให้ความสัมพันธ์ของครอบครัวเราต้องเหินห่างกัน อีกอย่าง พ่อก็ไม่ได้ทำเพื่อแก แต่เพื่อลูกของแกและลูกของเขาในอนาคต……”
ขณะที่พูด เขาทอดถอนใจแล้วกล่าว“ไปมาหาสู่กับครอบครัวลุงอานเขามาก พ่อเข้าใจหลักการข้อหนึ่ง คนตะวันตกที่ร่ำรวยสืบต่อกันไปได้นั้น เพราะพวกเขาให้ความสำคัญกับการสืบทอดทรัพย์สิน ไม่ใช่แค่การยกให้เท่านั้น ดังนั้นเริ่มจากเด็กในท้องของลูก เราจะทำกองทุนทรัสต์ในครอบครัวกัน เอาเงินสิบล้านเหรียญนี้เป็นกองทุน ก่อนเด็กอายุ18ปีบริบูรณ์ เงินก้อนนี้จะถูกนำไปใช้ในการลงทุนที่มีความเสี่ยงน้อย รอเมื่อเขาอายุ18ปี คาดว่าก็น่าจะทำผลกำไรได้เพิ่มขึ้นอีกเป็นเท่าตัว”
ลูกเขยของหลี่ญ่าหลินในตอนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมา“พ่อ……มีเรื่องหนึ่ง ที่อยากจะหาโอกาสบอกกับพ่อในตอนที่เดินทางกลับมากัน บอกไปแล้วพ่อห้ามโกรธอย่างเด็ดขาด……”
หลี่ญ่าหลินมองไปที่ลูกเขย พยักหน้าและกล่าว“ลูกเขย พูดมาเถอะ ”
ลูกเขยลังเลอยู่ชั่วครู่ ก็จึงกัดฟันพูดออกไป“ตอนที่อยู่อาคารอานปาง คุณอานโฉงชิวจากตระกูลอานเขามาคุยกับผม เขาบอกว่าตระกูลอานยินดีควักเงินร้อยล้านเหรียญ ให้ลูกของผมกับหยวนหยวนไว้เป็นกองทุนทรัสต์ เงื่อนไขมีอยู่ว่าหากลูกในท้องของหยวนหยวนเป็นเด็กผู้ชาย ต้องให้เขาแซ่หลี่ตามหยวนหยวน แต่หากเป็นเด็กผู้หญิง เลือกที่จะแซ่หลี่ก็ได้ หรือรอให้มีเด็กผู้ชายอีกคน ก็ค่อยให้เด็กชายแซ่หลี่……”
เขารู้ ว่าคนหัวโบราณนั้นในบางเรื่องก็สมควรถูกวิพากษ์วิจารณ์ แต่เขาก็เห็นด้วยกับตรรกะนี้ของคุณท่านอาน นั้นก็คือ นามสกุลนั้นต้องสืบทอดต่อไป
ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง ขอแค่ยังมีลูกหลานสืบทอดนามสกุลนี้ต่อ เชื้อสายนี้ก็จะไม่ขาดหายไปอย่างแน่นอน
แต่ทว่า หากระหว่างนี้ไม่มีทายาทมาสืบต่อ อย่างนั้นแล้วเชื้อสายที่มีก็จะสูญสิ้นไปจากประวัติศาสตร์อย่างสมบูรณ์ภายในระยะเวลาไม่กี่สิบปี
ดังนั้น หากลูกเขยตอบตกลงที่จะให้ลูกของลูกสาวใช้นามสกุลหลี่ งั้นนามสกุลของตระกูลตัวเอง ก็จะยังคงถูกสืบทอดต่อไป

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...