บทที่ 487
แม้ว่าเฉียนหงเย่นจะพยายามทำให้สภาพจิตใจของหม่าหลันคงที่ แต่สภาพจิตใจของหม่าหลันตอนนี้แตกสลายไปหมดแล้ว!
พูดตามตรง เธอพอเล่นไพ่นกกระจอกเป็นอยู่ก็จริง แต่ฝีมือการเล่นไพ่ของเธอนั้นแย่สุดๆ ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดคือการไม่ยอมรับการพ่ายแพ้ และไม่ว่าอารมณ์เป็นอย่างไรก็ล้วนปรากฏอยู่บนใบหน้าของเธอ
ตัวอย่างเช่น ถ้าเธอจะกินเรียบแบบลมๆ แล้งๆ เธอก็จะตื่นเต้นได้ค่อนวัน แต่ถ้าไพ่ของเธอถูกคนอื่นขัดขวางโดยบังเอิญ ก็จะแยกเขี้ยวยิงฟันทำหน้าตาดุร้าย โกรธจนแทบจะกลืนกินอีกฝ่าย
เธอชนะแล้วสามรอบ มันไม่ง่ายเลยที่ชนะได้เงินมาสามล้านกว่าหยวน สุดท้ายในเวลาสั้นๆ เธอกลับแพ้เงินก้อนโตสองตาติด แน่นอนว่ามันทรมานมาก ไม่เพียงแต่เงินสามแสนว่าหยวนที่ชนะหมดไป ยังต้องเสียเงินอีกสองล้านกว่าหยวน นี่มันเป็นการสูญเสียเงินออมไปครึ่งค่อนชีวิตเลยนะ!
หม่าหลันไม่ได้หาเงินเลยในชีวิตนี้ สามีก็ไม่มีความสามารถ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากมากที่จะออมเงินได้ถึงสองล้านหยวน
ย้อนกลับไปตอนที่จะซื้อการจัดการทางการเงินแบบ P2P ก็เกือบจะสูญเสียเงินไปเป็นจำนวนมาก โชคดีที่เย่เฉินออกหน้า ถึงได้ผลกำไรส่วนเกินกลับมา
ต่อมา เธอยังหลอกเอาเงินคืนค่าเช่าของลูกสาวมากว่าแสนหยวน บวกกับเงินเพียงเล็กน้อยที่ได้จากการขายของเก่าของเซียวฉางควน รวมเป็นเงินก็ประมาณสองล้านหยวน
ผลคือ ไพ่ทั้งสองตาก็เกือบเสียเงินไปทั้งหมด...
เหอเหลียนเห็นว่าเธอหน้าเขียวหมดแล้ว จงใจพูดกวนเธอว่า: "น้องหม่าหลัน เธอจะเล่นอยู่ไหม? เธอคงจะไม่เสียดายเงินหรอกใช่ไหม? ก็แค่เงินสองร้อยกว่าล้านเอง เธอที่ซื้อบ้านพักตากอากาศหลังโตในTomson Rivieraได้ เงินแค่นี้สำหรับเธอแล้ว มันก็แค่เงินค่าขนมไม่ใช่เหรอ? "
"เล่นสิ! ทำไมจะไม่เล่น! " หม่าหลันใบหน้ากระตุกเล็กน้อย พูดว่า: "เงินเล็กน้อยแค่นี้ ไม่ใช่ปัญหา เล่นให้สนุกสิที่สำคัญ เราเล่นต่อเถอะ! "
"แค่มีความสุข! เงินไม่ใช่ปัญหา" อีกสองคนก็พูดเช่นกัน
หม่าหลานในตอนนี้ ไม่รู้เลยว่า อีกสามคนไม่เพียงแต่ร่วมมือกันเท่านั้น แต่ยังวางแผนเอาเธอให้ตายอีกด้วย
โต๊ะไพ่นกกระจอกอัตโนมัตินี้ ตอนที่ทำการสับไพ่นั้นสามารถสับไพ่ได้ตามแผนที่กำหนดไว้ล่วงหน้า
ดังนั้นสองตานี้หม่าหลันได้เงินมาเพียงหนึ่งแสนหยวน เมื่อเทียบกับเงินที่ตัวเองเสียไปนั้นก็เหมือนน้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ!
สภาพจิตใจของหม่าหลันเริ่มไม่มั่นคง แพ้สองตาก็เสียไปกว่าสองล้านหยวน พอชนะก็ได้เงินมาแค่หนึ่งแสนหยวน นี่มันน่าเกลียดเกินไปแล้ว? ทำไมไม่ให้ตัวเองได้เงินก้อนโตสักสองตา?
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เธอก็กัดฟัน พร้อมที่จะทุบสามคนนี้!
การพนันยังคงดำเนินต่อไป
ไพ่ตานี้ พอมาถึงมือหม่าหลัน ก็มีตังสามตัว ไซสามตัว หน่ำสามตัวและปักสองตัว นอกจากนั้นอีกสองตัวคือหงจง
เมื่อเห็นไพ่สำรับนี้ หม่าหลันถึงกับตะลึง
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...