ขอแค่นำเช็คใบนี้ไปขึ้นเงินที่ธนาคารไหนของสหรัฐอเมริกา ก็สามารถจะเบิกเป็นเงินสดสิบล้านเหรียญออกมาได้เลย
เมื่อหลี่ญ่าหลินได้ยินพวกเขาพูดถึงเรื่องเงินสิบล้านเหรียญขึ้นมา อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นว่า“เดิมทีความคิดของพ่อ ก็อยากจะเอาเงินนี้ทำเป็นกองทุนทรัสต์ แต่ที่พ่อตรวจสอบมาผลตอบแทนต่อปีไม่ได้สูงถึง8% พ่อคิดคำนวณรายได้ต่อปีอยู่ที่ประมาณ3.8% หลังจากสิบแปดปีก็น่าจะมีราวๆยี่สิบล้าน แล้วปีที่สิบเก้า ก็สามารถเอาผลกำไรนั้นออกมาได้ ส่วนหนึ่งให้เป็นทุนการศึกษาของเด็ก ส่วนหนึ่งเป็นค่าใช้จ่ายของเขา รอเด็กแต่งงาน ก็สามารถจะเบิกเป็นเงินก้อนหนึ่งล้านเหรียญออกมา แต่หากเรามีลูกกันมากกว่าสองคน งั้นก็แบ่งเงินสองล้านเท่าๆกัน ที่เหลือก็เก็บเป็นกองทุนทรัสต์ต่อไป……”
หลี่ญ่าหลินพูดมาถึงตรงนี้ หลี่หยวนหยวนลูกสาวก็พูดขึ้นอย่างร้อนรน“พ่อ……พ่อจะเอาเงินนี้ทำเป็นกองทุนทรัสต์อีกไม่ได้แล้ว……หากเป็นแบบนั้น เราเอาเงินทั้งหมดเก็บไว้อีกสิบแปดปีถึงจะเบิกมาใช้ได้อีก ตั้งแต่นี้ต่อไป จนอีกสิบแปดปีข้างหน้าเรายังไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง หากพ่อย้ายไปอยู่กับเราที่ฮิวสตัน บวกกับจะมีลูกเพิ่มอีกคน เราคงต้องซื้อบ้านที่หลังใหญ่ขึ้น หนูกับซุนฮุยก็ไม่ต้องไปอยู่ที่คอนโดในเมืองอีก เรามาอยู่ด้วยกัน แบบนี้พ่อกับแม่ก็ยังช่วยเราดูแลลูกได้ แล้วถ้าหากมีลูกกันหลายคน ที่บ้านคงต้องหาแม่บ้านเพิ่ม ซื้อของใช้ต่างๆมากมาย ยังมีค่าใช้จ่ายอีกมากที่ต้องใช้……”
หลี่ญ่าหลินมองดูลูกสาว แล้วถามเธอ“หยวนหยวน แล้วลูกมีความคิดจะจัดการกับเงินสิบล้านนี้ยังไง?”
หลี่หยวนหยวนครุ่นคิด แล้วกล่าว“พ่อ หนูมีความคิดว่า เราเอาเงินหนึ่งล้านออกมาเปลี่ยนบ้านหลังใหม่ก่อน เลือกวิลล่าที่อยู่ใกล้ตัวเมือง ใหญ่หน่อย ใหม่หน่อย ดีหน่อย จากนั้นก็เปลี่ยนทุกอย่างภายในบ้านด้วย เช่นอาหารเสื้อผ้าแล้วก็รถยนต์ เครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้าน ที่เหลือ ก็เก็บไว้ในบัญชีบุคคลเพื่อความสะดวก หากมีความจำเป็นอะไร ก็สามารถจะเบิกใช้ได้ทุกเมื่อ”
พูดจบ เขาหันมองไปยังเฉินจุนเหมยคนเป็นภรรยา แล้วถามเธอ“จุนเหมย คุณว่าแบบนี้ดีไหม?”
เฉินจุนเหมยผงะเล็กน้อย จากนั้นก็ได้สติ พูดด้วยรอยยิ้ม“ญ่าหลิน เงินนี้อย่าเอามาให้ฉันเลย จำนวนเงินแปดล้านไม่ใช่เหรอ ? ก็ทำเป็นกองทุนทรัสต์ไปเลย แต่ว่าทำเป็นแบบกองทุนทรัสต์ระยะสั้นนะ เริ่มตั้งแต่ตอนนี้ และนับไปอีกสิบแปดปี ทุกปีเอาออกมาหนึ่งในสิบแปดส่วน จนสิบแปดปีก็ครบตามจำนวน และส่วนเงินที่เอาออกมานั้น เราสองคนมาตัดสินร่วมกัน”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...