ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4885
ตอนนี้ สามสาวทหารสำนักว่านหลงก็กังวลเล็กน้อย
หนึ่งในนั้น เฉินจื่อถงที่เป็นผู้นำก็อดไม่ได้ที่จะใช้ภาษาจีนพูดกับหม่าหลัน：“พี่หลัน พวกเราจะไปแล้ว พี่ต้องดูแลตัวเองด้วยนะ！”
หม่าหลันใกล้จะร้องไห้แล้ว ดึงมือของเฉินจื่อถงอย่างตัวสั่น ร้องไห้ไปพูดไปว่า：“จื่อถงนะจื่อถง ไม่ว่ายังไงเธอก็ทิ้งฉันไว้ที่นี่ไม่ได้นะจื่อถง！ถ้าเธอไปแบบนี้ ฉันจะทำอย่างไรล่ะจื่อถง……โคลอี้กับเจสสิก้าไอ้สารเลวสองคนนี้ไม่ฉีกฉันเป็นชิ้นๆ เลยเหรอ？และยังมีพวกเหล่าเหม่ย เหล่าโม่ในห้องขังอื่นอีก……พวกเธอต้องอยากจะฆ่าฉันแน่ๆ……”
เฉินจื่อถงพูดอย่างทำอะไรไม่ได้：“พี่หลัน ฉัน……ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันจะออกไปได้เร็วขนาดนี้ ฉันคิดว่าฉันจะออกไปช้ากว่าพี่เสียอีก……พอพวกเราไปแล้ว พี่ต้องดูแลตัวเองนะ ไม่งั้นก็รีบหาทางออกไปซะเถอะ……”
หม่าหลันพูดอย่างสะอึกสะอื้น：“ตอนนี้พูดอะไรก็สายไปแล้ว……ถึงฉันจะอยากออกไป ก็ต้องโทรหาลูกเขยของฉันก่อน ให้ลูกเขยของฉันรีบหาทาง แต่วันนี้ตอนเที่ยงพวกเธอก็จะไปแล้ว ถึงตอนเย็นลูกเขยฉันจะพาฉันออกไป ช่วงเที่ยงถึงตอนเย็นฉันก็กลัวว่าจะไม่รอดแล้ว……”
พูดจบ เธอก็มองไปยังเฉินจื่อถง พูดอย่างคาดหวังว่า：“จื่อถง！ไม่งั้นเธอรีบทำอะไรผิดสิ！ออกไปตบตีผู้คุม หรือทุบตีนักโทษต่อหน้าผู้คุมก็ได้ แบบนี้เธอก็จะถูกขังอีกครั้งไม่ใช่เหรอ？”
เฉินจื่อถงตกใจ ส่ายหน้าพูดว่า：“พี่หลัน……กฎหมายของสหรัฐอเมริกาไม่ได้ทำงานแบบนี้ ถึงฉันทุบตีผู้คุมที่นี่ ก็ไม่ได้เอาฉันขังอยู่ในเรือนจำต่อ พวกเธอจะต้องแจ้งให้ตำรวจจับฉันก่อน จากนั้นค่อยเอาฉันไปขึ้นศาล แล้วศาลถึงจะค่อยตัดสินให้ฉันเข้ามาก่อน ฉันถึงจะเข้ามาได้……ถ้าฉันเข้ามา ก็น่าจะอีกสองวันเลย……”
“อ๋า？！”หม่าหลันก็ร้อนรนเหมือนมดที่อยู่บนหม้อทันที หมุนตัวอยู่ตรงนั้น เธอร้องไห้ไป พร้อมกับพึมพำในปากว่า：“จบเห่แล้วๆ ครั้งนี้ฉันจบเห่แล้วจริงๆ！”
ทุกคนต่างรู้ว่า ที่หม่าหลันวางอำนาจในเบดฟอร์ดฮิลส์ นั่นเพราะว่าข้างกายเธอมีผู้หญิงหัวเซี่ยสามคนที่ต่อสู้อย่างเก่งกาจ
ตอนนี้ หญิงสามคนนี้กำลังจะออกจากเรือนจำอย่างกะทันหัน หมายความว่า หม่าหลันจะสูญเสียที่คุ้มครองไปโดยสิ้นเชิง！
ดังนั้น คนจำนวนมากที่โดนหม่าหลันกดขี่ข่มเหง ทำให้ละอาย และยังเคยโดนทหารหญิงทั้งสามของสำนักว่านหลงจัดการ ในใจก็เริ่มอยากแก้แค้น
ทุกคนต่างตั้งหน้าตั้งตารอ รอทั้งสามคนจากไปแล้ว ก็จะจัดการหม่าหลันอย่างดี ดูว่าเธอยังเป็นแม่เจ้าผีหงอแห่งเบดฟอร์ดฮิลส์หรือไม่
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...