ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4901
“ค่ะ”พยาบาลสาวพยักหน้าแล้วกล่าว“บริการทั้งหมด ไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆทั้งสิ้น คุณต้องการอะไรสามารถสั่งได้เลยทุกอย่าง หากมีอะไรที่ไม่เหมาะสมกับสภาพร่างกายของคุณ เราจะให้คำแนะนำอย่างมืออาชีพกับคุณ”
หม่าหลันพูดอย่างตื่นเต้น“ได้ได้ งั้นฉันขอศึกษามันอย่างละเอียดก่อน！”
พยาบาลสาวโค้งคำนับให้เล็กน้อยแล้วกล่าว“หากคุณมีอะไรสามารถเรียกหาฉันได้ทุกเมื่อ ฉันอยู่ที่ศูนย์พยาบาลข้างๆนี้ค่ะ”
หลังจากที่พยาบาลสาวออกจากห้องพักผู้ป่วยไป หม่าหลันมองไปที่เย่เฉิน พูดด้วยใบหน้าที่ชื่นชม“สมกับเป็นลูกเขยที่ดีของฉัน！มีแค่นายแล้วที่มีความสามารถยอดเยี่ยมแบบนี้ ！สถานที่ดีแบบนี้ เข้าพักรักษาตัวโดยไม่ต้องเสียเงิน จะกินจะใช้อะไรก็ไม่ต้องจ่าย ！หากไม่มีเวลากำหนด ฉันอยู่ที่นี่จนอายุแปดสิบก็ยังได้ ！”
พูดจบ หม่าหลันลังเลอยู่ชั่วครู่ แล้วถามหยั่งเชิง“พ่อลูกเขย แม่พักอยู่ที่นี่เลยได้ไหม พักรักษาตัวที่นี่ไปก่อน ไม่ไปที่พรอวิเดนซ์แล้ว”
เย่เฉินไม่คิดว่าหม่าหลันจะเป็นฝ่ายพูดขึ้นเสียเองว่าจะไม่กลับไปที่พรอวิเดนซ์แล้ว จึงตอบกลับอย่างไม่ลังเล“อันที่จริงผมคิดว่าแม่อยู่ที่นี่ก็น่าจะดีกว่า เพราะที่นี่มีหมอกับพยาบาลที่ดีที่สุด พวกเขาสามารถดูแลรักษาแม่ได้ตลอด24ชั่วโมง สะดวกกว่าไปที่พรอวิเดนซ์มาก เพราะที่พรอวิเดนซ์ไม่มีใครจะมาดูแลแม่ได้ตลอด24ชั่วโมง”
หม่าหลันพยักหน้าให้ซ้ำๆ พูดอย่างจริงจัง“ในเมื่ออยู่ที่นี่ไม่ต้องเสียเงิน อีกทั้งก็ยังมีคนคอยดูแล ความคุ้มค่าและสะดวกสบายนี้ ไม่ใช้ก็เสียเปล่านะสิ！”
หม่าหลันหยิบโทรศัพท์มือถือตัวเองออกมา ชาร์จแบตไปสักพักแล้วเปิดเครื่องใช้งาน จากนั้นก็กดโทรหาเซียวชูหรันเป็นอันดับแรก
เซียวชูหรันในตอนนี้เพิ่งจะเลิกเรียนแล้วกลับมาถึงที่โรงแรม ทันทีที่เห็นเบอร์ของแม่โทรเข้ามาที่มือถือของตัวเอง นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ จากนั้นก็ตระหนักรู้ว่า แม่คงอาจจะถูกปล่อยตัวออกมาจากคุกแล้ว จึงกดรับสายในทันที ถามอย่างตื่นเต้นดีใจ“แม่ ใช่แม่หรือเปล่า？！”
หม่าหลันรีบตอบกลับไป“ นี่แม่เองชูหรัน！แม่มีข่าวดีจะบอก แม่ออกมาจากคุกแล้วนะ！”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...