เย่เฉินเห็นสีหน้าแววตาของหลี่ญ่าหลินเศร้าซึม ยิ้มอย่างรู้ทัน และกล่าว“พล.ต.ท.หลี่ คนเรามีอารมณ์ความรู้สึกความปรารถนาแบบปุถุชนทั่วไป และความปรารถนาทางวัตถุนั้นก็เป็นสิ่งที่สำคัญยิ่ง เราทุกคนทำงานหนักเพื่อให้ได้เงินมา ต้องการมีชีวิตที่ดีขึ้น ความปรารถนาทางวัตถุนี้มีอยู่เกินกว่าครึ่ง คนหนุ่มสาวเสาะแสวงหาในสิ่งที่อยากได้ เพื่อชีวิตที่สุขสบาย นี่ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร คุณอย่าไปใส่ใจมันมากนักเลย ”
“ครับ……”หลี่ญ่าหลินทอดถอนใจ พยักหน้ารับอย่างจนใจ เขาเองก็รู้ว่าสิ่งที่เย่เฉินพูดมานั้นถูกทุกคำ เพียงแต่ในใจก็แค่รู้สึกผิดหวังอยู่บ้างก็เท่านั้น
เย่เฉินพูดปลอบเขาไปคำหนึ่ง จากนั้นก็เปลี่ยนเรื่องคุย แล้วพูดขึ้นว่า“พล.ต.ท.หลี่ คุณคิดเอาไว้หรือยังว่าจะเริ่มสืบเสาะองค์กรลึกลับนี้จากตรงไหน? ตามคำสารภาพที่ผมได้รับมาก่อนหน้านั้น ข้อมูลขององค์กรลึกลับนี้ถูกปกปิดไว้อย่างมิดชิด อยากจะได้เบาะแสของพวกเขา มันคงไม่ง่ายนัก”
หลี่ญ่าหลินพูดเสียงเข้ม“ปัญหาในส่วนนี้หลายวันมานี้ผมก็ได้ขบคิดอยู่บ้าง พวกเขาได้ซ่อนเบาะแสที่เกี่ยวข้องไว้เป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นทหารหน่วยกล้าตายหรือครอบครัวของป้าเล็กคุณ ก็แทบไม่ทิ้งเบาะแสหรือความเชื่อมโยงอะไรที่เกี่ยวข้องกับองค์กรลึกลับนี้เลย เหมือนอย่างที่คุณว่า ทหารหน่วยกล้าตายเหล่านั้นทำงานให้กับองค์กรนี้มานานหลายร้อยปี แม้กระทั่งที่มาที่ไปของตัวเองก็แทบไม่รู้มันเลยด้วยซ้ำ วิธีการที่ลึกลับแบบนี้ เรียกได้ว่าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยด้วยซ้ำ……”
พูดจบ หลี่ญ่าหลินก็พูดต่อ “แต่ว่า ผมคิดว่าเราสามารถจำกัดขอบเขตขนาดใหญ่นี้ให้มันแคบลงได้ อาทิเช่นคิดหาวิธีตรวจสอบ สถานที่ตั้งของทหารหน่วยกล้าตายเหล่านั้น ว่าตั้งอยู่ที่ไหนในเจ็ดทวีป จำกัดทวีปได้แล้ว ก็ค่อยคิดหารายละเอียดขั้นตอนต่อไป”
เย่เฉินถอนหายใจแล้วกล่าว“อยากจะรู้ว่าพวกเขาตั้งอยู่ที่ในเจ็ดทวีปไหน เกรงว่ามันคงไม่ง่ายขนาดนั้น เพราะทหารหน่วยกล้าตายเหล่านี้หลบซ่อนตัวอยู่ในที่มืดมากว่าหลายปี ตัวพวกเขาเองก็ยังหาเบาะแสอะไรไม่เจอเลย ”
เย่เฉินถามลองภูมิ“มันจะเหมือนกับการวางตำแหน่งสถานีฐานของการสื่อสารอย่างนั้นเหรอ?”
“ถูกต้อง!”หลี่ญ่าหลินพยักหน้าให้อย่างหนักแน่นแล้วกล่าว“แบบนี้เลย!ทุกครั้งที่เทียบมันกับภัยพิบัติที่เกิดขึ้น ก็จะสามารถควบคุมขอบเขตของพวกเขาให้แคบลงได้ หากเทียบมันกับสึนามิของอินโดนีเซีย นั่นก็ยืนยันที่อยู่ของพวกเขา ว่าอยู่ในแถบบริเวณของสึนามิในอินโดนีเซีย และหากยังสามารถเทียบกันกับสึนามิที่เกิดขึ้นในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี2011ได้ ที่อยู่อาศัยของพวกเขา ก็จะอยู่ตรงบริเวณพื้นที่ที่ทับซ้อนกันของสึนามิทั้งสองนี้ เมื่อเป็นแบบนี้ เบาะแสที่หาได้ยิ่งมีมากเท่าไร ที่ตั้งก็ยิ่งจะแม่นยำและชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น”
เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะชื่นชม“พล.ต.ท.หลี่สมกับเป็นผู้การแห่งเอเชียที่มีชื่อเสียงในสหรัฐอเมริกาจริงๆ วิธีแบบนี้ยังสามารถคิดออกมาได้ ดูท่าการค้นหาที่ตั้งของพวกเขา ก็น่าจะอยู่ที่ระยะเวลาแล้วเท่านั้น!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...