ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4905
เป็นครั้งแรกที่เย่เฉินรู้สึกว่า การค้นหาสถานที่ตั้งของห้าสี่เจ็ดกลุ่มทหารหน่วยกล้าตายนั้น ยากพอๆกับเข็นครกขึ้นภูเขา
เหตุผลก็คือ เพราะองค์กรลึกลับนั้นซ่อนเร้นอำพรางทหารหน่วยกล้าตายไว้อย่างมิดชิด ไม่ให้ทหารหน่วยกล้าตายได้รับรู้ถึงวันเวลา ไม่ให้พวกเขาได้รู้สึกถึงแสงแดดแสงตะวัน อุณหภูมิ เสียงและฤดูกาลที่เปลี่ยนแปลงของโลกภายนอก
ดังนั้น ห้าสี่เจ็ดก็จึงแทบไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าตัวเองนั้นอาศัยอยู่ในทวีปใดในเจ็ดทวีป และยิ่งไม่รู้ว่าตัวเองนั้นอยู่ในเขตร้อน หรือเขตหนาว
แม้แต่พยานคนเดียวที่มีชีวิตรอดยังชี้เบาะแสที่แน่ชัดไม่ได้ คนนอกยังจะหาอะไรเจอได้อีก เกรงว่าก็น่าจะเป็นไปได้ยากแล้ว
แต่ว่า หลี่ญ่าหลินค้นพบเบาะแสขององค์กรลึกลับที่เหนือการควบคุมนั้นได้อย่างแม่นยำ
แผ่นดินไหว สึนามิ พายุไต้ฝุ่น ทุกอย่างล้วนเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่รุนแรง หากบังเกอร์หลบภัยที่แข็งแกร่งสามารถต้านทานพายุไต้ฝุ่นและสึนามิได้ แต่ไม่ว่าบังเกอร์หลบภัยจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่สามารถจะต้านทานการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงที่เกิดจากแผ่นดินไหวได้
ทหารหน่วยกล้าตายที่ถูกคุมขังในที่มืด หรือจะเป็นป้อมปราการใต้ดินอะไรสักอย่าง หรืออาจจะเป็นที่ที่สัมผัสไม่ถึงดวงอาทิตย์และดวงดาว หรือไม่รับรู้แม้แต่เสียงและอุณหภูมิของโลกภายนอก แต่เมื่อมีแผ่นดินไหวเกิดขึ้น ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ในใต้ดินหรือหลุมหลบภัยที่ลึกแค่ไหน พวกเขาก็ต้องรู้สึกถึงมันได้
ขณะที่พูด เขาเงยหน้าขึ้นมองเย่เฉิน แล้วถาม“คุณชายเย่ จากประสบการณ์การเป็นตำรวจของผมมากว่าหลายปี สรุปหลักความเป็นไปได้ข้อหนึ่ง นั่นก็คือ การไปมาหาสู่กันจะเป็นแบบซึ่งกันและกัน”
เย่เฉินพูดเสียงเรียบ “พล.ต.ท.หลี่ช่วยขยายความด้วย ”
หลี่ญ่าหลินกล่าว“ดูหนังแนวอาชญากรรมมากไป มักทำให้คนคิดว่าตำรวจมักจะหาตัวอาชญากรเจอในขณะที่พวกเขาไม่ทันได้รู้ตัวกันเลย ควบคุมตัวอีกฝ่ายได้จนถูกกวาดล้างทั้งหมด แต่อาชญากรพวกนั้น ทักษะความสามารถไม่ได้เก่งกาจอะไร ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...