ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4910
ขณะที่พูด หลี่ญ่าหลินก็วาดวงกลมสองวงไปยังแผนที่ แล้วกล่าว“เท่าที่ดู สถานที่ตั้งของพวกคุณ มีความเป็นไปได้ว่าจะตั้งอยู่ทางตะวันตกของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หรืออาจจะอยู่ที่ทางทิศตะวันออกของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้”
จากนั้น หลี่ญ่าหลินก็มองไปยังรายชื่ออื่นๆ พูดพึมพำ“จุดกำเนิดสึนามิของอินโดนีเซีย หลายปีมานี้ก็ยังมีแผ่นดินไหวเกิดขึ้นอยู่ แต่ไม่ได้รุนแรงมาก พวกคุณรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนไหม？”
ห้าสี่เจ็ดส่ายหน้า แล้วกล่าว“ผมยืนยันไม่ได้ว่าหลายปีนี้รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนนั้นไหม แต่ที่ผมยืนยันได้ ก็คือไม่ได้รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนที่ชัดเจนใดๆเลย”
หลี่ญ่าหลินพยักหน้าแล้วกล่าว“เมื่อเป็นแบบนี้ ก็หมายความว่า สถานีที่ตั้งของพวกคุณ น่าจะอยู่ในแถบรอบนอกที่ได้รับผลกระทบจากสึนามิที่เกิดขึ้นในอินโดนีเซียเมื่อปี2004 นอกจากนี้แล้วก็น่าอยู่นอกเขตพื้นที่การเกิดแผ่นดินไหวที่ตามมาในบริเวณใกล้เคียง เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็น่าจะประมาณได้กับกระดาษยิงเป้าแผ่นหนึ่ง ล็อกตำแหน่งให้อยู่ในพื้นที่ระหว่างวงแหวนที่เก้าและสิบ นี่ถือเป็นการค้นพบครั้งใหญ่ก็ว่าได้”
ขณะที่พูด เขาวาดวงกลมหลายวงลงบนแผนที่ จากนั้นก็ใช้ปากกาเมจิกสีแดงทำเครื่องหมาย ไว้ตรงระหว่างกลางของวงกลมด้านนอกสุดสองวง แล้วกล่าว“แม้พื้นที่ส่วนนี้จะมีขนาดใหญ่อยู่มาก แต่ดีที่ส่วนใหญ่เป็นมหาสมุทร และคุณเองก็บอกว่าสถานีที่ตั้งของพวกคุณ ในปี2004รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว อีกทั้งยังมีน้ำซึมด้วย นั้นก็แสดงว่าที่ตั้งของพวกคุณ ก็น่าจะอยู่ไม่ห่างจากแนวชายฝั่ง ซึ่งก็น่าจะอยู่ในเขตชายฝั่งภายในวงแหวนนี้ หรือจะเป็นเกาะที่ไหนสักที่！”
ห้าสี่เจ็ดมองไปยังวงกลมบนแผนที่ พูดด้วยสีหน้าที่หลากหลายความรู้สึก“ตลอดหลายปี พวกเราทุกคน ต่างก็พยายามค้นหาว่าพวกเราอยู่กันที่ไหน แต่ก็ไม่มีใครรู้เลย……”
หลี่ญ่าหลินกล่าว“ตลอดหลายปี หลายชั่วอายุคนที่พวกคุณไม่สามารถจะหลบหนีออกจากการควบคุมขององค์กรนี้ได้ ก็น่าหดหู่ใจจริงๆ”
พูดจบ เขาหันมองห้าสี่เจ็ด แล้วพูดอย่างจริงจัง“ผมว่า หากพวกคุณอยากจะหลุดพ้นจากโซ่ตรวนที่ถูกพันธนาการมากว่าหลายร้อยปีนี้ไปได้ คุณชายเย่จะเป็นโอกาสเดียวของพวกคุณ มีเพียงเขาที่จะสามารถช่วยทหารหน่วยกล้าตายอย่างพวกคุณออกมาได้ คืนอิสรภาพให้แก่พวกคุณ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...