ข้อมูลขาเข้ายังแสดงให้เห็นชัดเจน การยื่นขออนุญาตของเครื่องบินลำนี้ สินค้าที่ระบุคือใบชากับเมล็ดกาแฟท้องถิ่นของศรีลังกา
หลังจากที่หลี่ญ่าหลินเห็นข้อมูลนี้ ก็พูดอย่างตื่นเต้นว่า“คาดว่าน่าจะเป็นเครื่องบินลำนี้แหละ!”
ว่านพั่วจวินก็เห็นด้วยอย่างที่สุดแล้วกล่าว“เครื่องบินลำนี้คือโบอิ้ง777-200LR เป็นโบอิ้งรุ่นที่บินไกลพิเศษ ดัดแปลงพอเหมาะพอควร จะบินไกลถึง20,000 กิโลเมตรก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ และเครื่องบินโดยสารที่ดัดแปลงเป็นเครื่องบินขนส่งสินค้านั้นก็พบได้บ่อย แต่ตามหลักแล้ว ไม่ควรจะใช้เครื่องบินที่บินไกลแบบนี้มาดัดแปลง เพราะเครื่องบินรุ่นบินไกลพิเศษต้องเพิ่มพื้นที่บรรทุกเชื้อเพลิง พื้นที่เพื่อการพาณิชย์ก็จึงไม่ได้ใหญ่มาก ใช้เครื่องบินแบบนี้มาแปลงเป็นขนส่งสินค้า ก็คือไม่ได้เน้นการบรรทุก เน้นแค่ประสิทธิภาพ เครื่องบินประเภทนี้โดยทั่วไปแล้วสามารถบินตรงไปยังอีกสนามบินหนึ่งบนโลกได้”
พูดมาถึงตรงนี้ เขานิ่งไปชั่วครู่ แล้วกล่าว“พล.ต.ท.หลี่ เครื่องบินรุ่นนี้เหมือนจะพร้อมสำหรับการเคลื่อนย้ายไปทั่วโลก บวกกับพฤติกรรมจำเพาะก่อนหน้านั้นขององค์กรลึกลับนี้ ผมคิดว่าการวิเคราะห์มาทั้งหมดนี้ของคุณ รวมถึงผลที่ออกมานี้ ทั้งหมดล้วนถูกต้อง!มันคือเป้าหมายที่เรากำลังค้นหาอยู่!”
หลี่ญ่าหลินพยักหน้า“ผมก็คิดว่าน่าจะเป็นมันเหมือนกัน!”
ว่านพั่วจวินอดที่จะชื่นชมไม่ได้“พล.ต.ท.หลี่ คุณนี่สุดยอดจริงๆ!เพียงเวลาสั้นๆ ก็สามารถระบุเครื่องบินที่อีกฝ่ายใช้งานได้ องค์กรลึกลับนี้ก็คงคาดไม่ถึง ว่าพวกเขาจะถูกเปิดเผยตัวเร็วขนาดนี้!”
หลี่ญ่าหลินพูดเสียงเข้ม“เพราะมีห้าสี่เจ็ดอยู่ด้วยมากกว่า มีเขาอยู่ จึงช่วยผมคลี่คลายเบาะแสต่างๆ ขณะเดียวกันก็ช่วยผมเชื่อมโยงและเทียบเคียงเรื่องอื่นๆด้วย ”
“ได้!”ว่านพั่วจวินก็รู้สึกราวกับเห็นแสงสว่างผ่านเมฆหมอก พูดอย่างตื่นเต้น“พล.ต.ท.หลี่รอสักครู่ ผมตรวจสอบจากคอมพิวเตอร์ได้เลยตอนนี้!”
พูดจบ ว่านพั่วจวินก็เปิดโน๊ตบุ๊คตัวเองขึ้นมา เข้าเว็บไซต์ข้อมูลองค์กรของสิงคโปร์ แล้วทำการค้นหาบริษัทที่จดทะเบียนด้วยชื่อYT-Airlinesในทันที
จอแสดงผลข้อมูล บริษัทนี้จดทะเบียนที่สิงคโปร์ เป็นบริษัทโลจิสติกส์ทางการบินบริษัทหนึ่งที่มีชื่อจีนว่าฟาร์ไทยอินเตอร์เนชั่นแนลเอ็กซ์เพรส

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...