“อีกทางหนึ่งก็คือหาตัวผู้ดูแลฟาร์ไทยอินเตอร์เนชั่นแนลเอ็กซ์เพรสที่แท้จริงออกมา แล้วจับตาดูพวกเขาอย่างใกล้ชิด”
“ความคิดส่วนตัวของผม ฟาร์ไทยเอ็กซ์เพรสนี้ ก็น่าจะคล้ายกับป้าเล็กของคุณที่ฆ่าตัวตายด้วยการกินยาพิษ เป็นหุ่นเชิดขององค์กรลึกลับในโลกภายนอก มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นสมาชิกย่อยขององค์กรลึกลับนี้ หรือจะมีลำดับที่สูงกว่าทหารหน่วยกล้าตายอย่างห้าสี่เจ็ดเป็นทหารหน่วยกล้าตายอีกแบบหนึ่ง สืบเสาะค้นหาจากพวกเขา ก็น่าจะหาเบาะแสขององค์กรนี้เจอได้”
เย่เฉินขบคิดอยู่ชั่วครู่ แล้วกล่าว“พล.ต.ท.หลี่ ทั้งสองแนวทางนี้พักเอาไว้ก่อน องค์กรนี้สามารถอยู่ได้ถึงร้อยปี ก็น่าจะมีการสร้างไฟร์วอลล์อย่างแน่นหนา หากไฟร์วอลล์ตัวไหนเกิดปัญหา ก็สามารถจะตัดการติดต่อทั้งหมดได้ในทันที โดยทั่วไปแล้วก็ไม่น่าจะทิ้งเบาะแสอะไรไว้ ”
พูดมาถึงตรงนี้ เย่เฉินก็พูดต่อ“ตรงกันข้าม ตอนนี้เราไม่มีการป้องกันอะไรเลย อย่างที่คุณเคยพูด หากต้องประจันหน้ากันจริงๆขึ้นมา การเผชิญหน้ากันก็คงจะหลีกเลี่ยงไม่ได้ ถึงตอนนั้นหากอีกฝ่ายมีเบาะแสเพียงนิดเดียว ก็สามารถตรวจสอบคนรอบตัวของผมได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ผมไม่ได้กลัวตาย ลำพังผมเองเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว แต่ผมไม่สามารถจะรับประกันได้ว่าทุกคนรอบตัวผมจะไม่ตกอยู่ในอันตราย”
หลี่ญ่าหลินฟังมาถึงตรงนี้ อดไม่ได้ที่จะถาม“คุณชายเย่ แล้วเราจะทำยังไงกันต่อไปดี ? คงไม่หยุดอยู่แค่นี้หรอกใช่ไหม? อย่างนั้นแล้วก็ยากที่จะเดินต่อไปข้างหน้าได้อีก……”
เย่เฉินหัวเราะเสียงเบา แล้วกล่าว“พล.ต.ท.หลี่ เรายังมีอีกเส้นทางหนึ่งให้เดินต่อไปได้ ”
หลี่ญ่าหลินถามอย่างไม่รู้ตัว“ เส้นทางอะไรครับ ?”
เย่เฉินกล่าว“คอยจับตาดูเครื่องบินหกลำในชื่อของฟาร์ไทยเอ็กซ์เพรสนี้เอาไว้!”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยและกล่าว“เรื่องการเฝ้าสังเกตให้พั่วจวินหาคนไปจัดการเถอะ พล.ต.ท.หลี่คอยดูแลสั่งการอยู่เบื้องหลัง แล้ววิเคราะห์ข่าวกรองที่ได้รับรายงาน จากนั้นก็รวบรวมแล้วแยกแยะข้อมูลที่มีเบาะแสสำคัญ”
“ได้ครับ!”หลี่ญ่าหลินพูดอย่างไม่ลังเล“ผมจะร่วมมือกับประมุขว่านอย่างเต็มที่ครับ!”
“ดี”เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มที่พึงพอใจ“ ถ้าอย่างนั้นคงต้องรบกวนพล.ต.ท.หลี่อยู่ซีเรียไปก่อนสักพัก ให้พั่วจวินเตรียมที่พักและห้องทำงานให้คุณด้วย”
ปลายสายมีเสียงของว่านพั่วจวินดังขึ้นมา“คุณเย่ไม่ต้องเป็นห่วง ผมเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว!เครื่องบินทุกลำ ผมได้ให้เจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองเฝ้าจับตาดูอย่างใกล้ชิด ตามบันทึกข้อมูลการบินล่าสุดของเครื่องบินทั้งหกลำนี้ ตอนนี้ต่างอยู่กันที่สิงคโปร์ โคลัมโบเมืองหลวงของศรีลังกา เขตชายแดนมอนเทอเรย์ของเม็กซิโกลากอสเมืองท่าของไนจีเรีย ลาร์นากาเมืองท่าของไซปรัสและนาตาลเมืองท่าของ บราซิล ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...