ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4918
จากนั้น เขาก็พูดขึ้นมา“ในเมื่อจะขึ้นบินจากไซปรัส งั้นก็ไม่น่าจะเกี่ยวอะไรกับฐานที่ตั้งของห้าสี่เจ็ด เป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นทหารหน่วยกล้าตายอีกกลุ่มหนึ่งก็ได้”
พูดจบ เย่เฉินถามว่านพั่วจวิน “พั่วจวิน จากไซปรัสไปเบอร์เกนโดยโบอิ้ง777ใช้เวลาเดินทางนานแค่ไหน？”
ว่านพั่วจวินตอบกลับ“คุณเย่รอสักครู่ ผมขอตรวจสอบแผนที่ก่อน”
พูดจบ ก็ค้นหาจากในคอมพิวเตอร์อยู่สักครู่ แล้วกล่าว“คุณเย่ ระยะทางประมาณสี่พันกิโลเมตร รวมเวลาเครื่องขึ้นและลง ก็น่าจะราวๆห้าชั่วโมงได้ครับ”
“ห้าชั่วโมง”เย่เฉินพยักหน้า แล้วพึมพำ“แล้วถ้าบินจากนครนิวยอร์กไปเมืองออสซูเมืองหลวงของยุโรปเหนือล่ะ？”
ว่านพั่วจวินทำเครื่องหมายเส้นทางบนแผนที่ แล้วกล่าว“คุณเย่ ประมาณหกพันกิโลเมตร เครื่องบินพาณิชย์เจ็ดชั่วโมงครึ่งได้ครับ”
เย่เฉินพูดเสียงเรียบ “หกพันกิโลเมตร หากเป็นเครื่องบินคองคอร์ด ก็น่าจะแค่สองชั่วโมงกว่าๆ แล้วจากเมืองออสซูนั่งเฮลิคอปเตอร์ไป ก็อีกหนึ่งชั่วโมงครึ่งก็ถึงที่เบอร์เกน……ดูแล้วก็ยังมีเวลาอีกมาก”
ว่านพั่วจวินอุทาน“คุณเย่ คุณจะไปยุโรปเหนือเหรอครับ？”
เย่เฉินหัวเราะแล้วกล่าว“ใช่ ผมตั้งใจจะไปเจอกับพวกเขาสักหน่อย หาอะไรทำ แต่เพื่อความปลอดภัย ผมว่าจะบินไปที่เมืองออสซูในยุโรปเหนือโดยเครื่องบินคองคอร์ด จากนั้นก็นั่งเฮลิคอปเตอร์ไปยังเบอร์เกน แต่การเดินทางของผมน่าจะเร็วกว่า คงไปถึงที่เบอร์เกนก่อนพวกเขาแน่นอน”
แม้องค์กรลึกลับนี้กับบริษัทขนส่งที่อยู่ภายใต้ชื่อของพวกเขา ในตอนนี้จะยังไม่รู้ว่าพวกเขานั้นได้ถูกล่วงรู้แล้ว แต่เพื่อความปลอดภัย เย่เฉินก็จึงตั้งใจจะใช้เมืองหลวงของยุโรปเหนือเมืองออสซูเป็นที่หลบซ่อนและหาเบาะแส
เพราะว่า ทุกเที่ยวบิน และการเข้าเมืองมา ล้วนมีการเก็บบันทึก แม้อีกฝ่ายจะยังไม่รู้ว่าตัวเองนั้นเพลี่ยงพล้ำแล้ว แต่หากจำนวนความเสียหายหรือล้มเหลวมีเพิ่มมากขึ้น ก็ต้องสังเกตเห็นความผิดปรกติแน่
หากถึงตอนนั้นพวกเขามามองย้อนดู ก็คงต้องมาตรวจสอบหาสาเหตุและเบาะแสที่เกี่ยวโยงกับการล้มเหลวของภารกิจในแต่ละครั้งอย่างแน่นอน จากนั้นก็สาวตัวหาคนร้ายออกมา
หากในหน่วยงานของอีกฝ่าย มีคนที่ละเอียดรอบคอบอย่างหลี่ญ่าหลินเหมือนกัน ก็มีความเป็นไปได้ว่าจะอาจจะค่อยๆสาวมาถึงตัวเองได้แน่
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...