ดังนั้น นอกจากเย่เฉินจะต้องระมัดระวังตัวแล้ว ก็ยังหวังจะพึ่งเฮเลน่าที่ได้นั่งตำแหน่งควีนของยุโรปเหนือให้ช่วยด้วย
เฮเลน่าควีนของยุโรปเหนือ กับราชวงศ์ยุโรปเหนือที่อยู่เบื้องหลังของเธอ แม้จะเป็นแค่เพียงสัญลักษณ์ของพลเมืองชาวยุโรปเหนือเท่านั้น แต่ราชวงศ์ก็คือราชวงศ์ มีการปกครองแบบกษัตริย์อยู่ใต้รัฐธรรมนูญ แต่สิทธิพิเศษบางอย่างที่ราชวงศ์ควรมีก็ยังคงมีอยู่
ดังนั้น เย่เฉินตั้งใจว่า ตัวเองกับทหารของสำนักว่านหลงบินล่วงหน้าไปที่เมืองออสซูก่อน ให้เฮเลน่าใช้ช่องทางของราชวงศ์ส่งตัวเองไปเบอร์เกนอย่างเงียบๆ หากมีความจำเป็น ก็ค่อยส่งว่านพั่วจวินกับคนอื่นๆตามไป
เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็จะสามารถปกปิดบันทึกการเดินทางของทุกคนจากเมืองออสซูไปเบอร์เกนได้ ให้เบาะแสที่มีนั้นขาดหายไป สำหรับเฮเลน่าแล้ว คงไม่ใช่เรื่องยากอะไร
ดังนั้น เย่เฉินก็จึงวางสาย แล้วกดโทรไปหาเฮเลน่า
ในตอนนี้เอง เฮเลน่าที่อยู่ยุโรปเหนือ ก็กำลังออกมาจากโรงเรียนสอนเด็กพิเศษแห่งหนึ่ง พร้อมกับพ่อบ้านในราชวงศ์ ขึ้นนั่งบนรถประจำตำแหน่งของตัวเอง
ในช่วงระยะเวลานี้ เฮเลน่าพยายามที่จะเปิดเผยตัวเองต่อหน้าประชาชนชาวยุโรปเหนือ ดังนั้นก็จึงเข้าร่วมทำกิจกรรมและงานการกุศลต่างๆบ่อยครั้ง กิจกรรมของวันนี้ คือการไปโรงเรียนสอนเด็กพิเศษแห่งหนึ่ง เพื่อเยี่ยมและปลอบขวัญเด็กพิการของที่นั่น
กิจกรรมที่เพิ่งจะเสร็จสิ้น เฮเลน่านั่งอยู่บนรถพระที่นั่งด้วยความเหนื่อยล้าเล็กน้อย กำลังจะหลับตาพักผ่อนสักครู่ จู่ๆโทรศัพท์ส่วนตัวในกระเป๋าถือก็สั่นขึ้นมา
เธอหยิบโทรศัพท์ออกมา เห็นสายของเย่เฉินโทรเข้ามาหา ความเหนื่อยล้าที่มีของเธอก็พลันหายไป สีหน้าปรากฏความคาดหวังและเอียงอายขึ้นมาเล็กน้อย
เฮเลน่ากดรับสาย พูดด้วยน้ำเสียงที่ลิงโลด“ สวัสดีค่ะคุณเย่!”
“เฮเลน่า”เย่เฉินถามด้วยรอยยิ้ม“โทรมาตอนนี้รบกวนเวลาคุณหรือเปล่า?”
เฮเลน่าตอบกลับในทันที “จะรบกวนได้ยังไงละคะคุณเย่!คุณจะโทรมาเมื่อไรก็ได้ทั้งนั้น !”
เฮเลน่าตอบกลับ“ฉันไปเมื่อไรก็ได้ แค่พรุ่งนี้ต้องถึงเบอร์เกนก็พอ ”
พูดจบ เธอถามเย่เฉิน “คุณเย่ คุณจะมาถึงเมืองออสซูเมื่อไร?”
เย่เฉินมองดูเวลา แล้วกล่าว “อีกสามชั่วโมงผมจะขึ้นเครื่องจากพรอวิเดนซ์ แล้วใช้เวลาสองชั่วโมงครึ่งไปเมืองออสซู”
เฮเลน่ากล่าว“อย่างนั้นมาถึงที่เมืองออสซูก็น่าจะประมาณสี่ทุ่ม ถึงเวลาฉันจะรอคุณที่เมืองออสซู!หากคุณไม่รีบที่จะต้องเดินทางไปเบอร์เกน ก็มาพักค้างที่วังก่อนคืนหนึ่ง หากรีบ เราก็ออกเดินทางในคืนนั้นได้เลย”
เย่เฉินตอบกลับในทันที“เราเดินทางเลยดีกว่า!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...