ด้วยเพราะเครื่องบินคองคอร์ดมีความเร็วสูง และเครื่องบินของอีกฝ่ายก็ยื่นขออนุมัติใช้เส้นทางการบินในอีกสี่ชั่วโมงให้หลัง เย่เฉินเดาว่าพวกเขาคงจงใจจะให้เดินทางไปถึงที่เบอร์เกนยุโรปเหนือในช่วงกลางดึก ก็จึงไม่ได้รีบร้อนที่จะออกเดินทาง
เขาให้หงห้ากับเฉินจื๋อข่ายสองคนขึ้นเครื่องบินคองคอร์ด จากนครนิวยอร์กมาเปลี่ยนเครื่องที่พรอวิเดนซ์ ขณะเดียวกันก็ให้รออยู่ที่สนามบินพรอวิเดนซ์
ส่วนตัวเขาเอง ก็รอเซียวชูหรันเลิกเรียน แล้วบอกว่าที่ไซต์งานก่อสร้างของลูกค้าในนครนิวยอร์กมีปัญหา ขอให้เขารีบเดินทางไปดูฮวงจุ้ยให้ บอกเซียวชูหรันว่าคืนนี้ตัวเองต้องเดินทางไปนครนิวยอร์ก
เดิมทีเซียวชูหรันไม่อยากให้เขาต้องทำงานหนักอยู่แล้ว แต่เย่เฉินบอกเธอ เพื่อช่วยหม่าหลันแม่ของเธอออกมาจากคุก อีกฝ่ายใช้เส้นสายวิ่งเต้นให้อย่างเต็มที่ ดังนั้นตัวเองจึงติดค้างอีกฝ่ายอย่างมากจำเป็นต้องตอบแทน เซียวชูหรันก็จึงจำต้องตอบตกลงอย่างไม่มีทางเลือก
จากนั้น เย่เฉินก็บอกลาเซียวชูหรัน แล้วขับรถมุ่งตรงไปยังสนามบินพรอวิเดนซ์เพียงลำพัง
เวลานี้ที่สนามบินพรอวิเดนซ์ ถูกปกคลุมไปด้วยแสงอาทิตย์ยามอัสดง
ในสนามบิน เครื่องบินคองคอร์ดของตระกูลเย่ กับหงห้า และเฉินจื๋อข่าย ก็ได้รออยู่นานแล้ว
หลังจากที่เย่เฉินขึ้นเครื่องบิน เฉินจื๋อข่ายก็รีบเดินตาม แล้วกล่าว“คุณชาย ได้แจ้งกับหอควบคุมเรียบร้อยแล้ว เรานำเครื่องขึ้นได้ทุกเมื่อครับ ”
เย่เฉินพยักหน้าให้ แล้วกล่าว“งั้นเราก็เดินทางกันเลย”
เฉินจื๋อข่ายรีบไปแจ้งกับนักบินในทันที หงห้าที่อยู่ข้างๆถามเย่เฉินด้วยความสงสัย“อาจารย์เย่ เราจะไปทำอะไรที่ยุโรปเหนือกันเหรอ?”
เย่เฉินหัวเราะแล้วพูดอย่างไม่คิดอะไร“ไปจับโจร”
เนื่องจากทางราชวงศ์ได้แจ้งไปยังสนามบินและทางศุลกากรแล้ว ดังนั้นเย่เฉินและพวก จึงถูกนำตัวออกจากสนามบิน ในฐานะแขกของราชวงศ์ แล้วมุ่งตรงไปยังพระราชวังของยุโรปเหนือ
เมืองออสซูในเวลานี้ เป็นเวลาที่ดึกมากแล้ว ระหว่างทางจากสนามบินไปยังพระราชวัง รถมีปริมาณน้อย จึงใช้ความเร็วได้
ควีนเฮเลน่าที่แต่งกายเต็มยศ ในตอนนี้ก็กำลังรออยู่อย่างร้อนรนภายในวัง
และคุณย่าของเธอ ซึ่งก็เป็นอดีตควีนที่เพิ่งจะสละตำแหน่งไป เห็นเฮเลน่าเดินวนเวียนไปมาอยู่กับที่ สีหน้าหลากหลายทั้งตื่นเต้น ดีใจ ประหม่าและกังวล เธออดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมา“เฮเลน่า ความรู้สึกที่เรามีให้เย่เฉิน ยังไม่เปลี่ยนไปอีกเหรอ? ”
“เปลี่ยน?”ขาของเฮเลน่าชะงักในทันที พูดกับอดีตควีนด้วยสีหน้าที่จริงจัง“คุณย่า ความรู้สึกของหนูที่มีให้เย่เฉิน ชั่วชีวิตนี้ไม่มีวันจะเปลี่ยนมันได้”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...