ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4922
อดีตควีนกุมมือเธอแน่น พูดอย่างจริงจัง“เฮเลน่า เรื่องนี้ วางแผนกันตั้งแต่เนิ่นๆเป็นดีที่สุดนะ！”
เฮเลน่าโบกมือแล้วกล่าว“คุณย่า……เรื่องนี้ไว้ค่อยคุยกันดีกว่านะคะ……”
อดีตควีนยังอยากจะพูดต่อ ในตอนนี้เองพ่อบ้านก็วิ่งเข้ามา แล้วกล่าว“ท่านควีน ขบวนรถกลับมาแล้วครับ ！”
เมื่อเฮเลน่าได้ยิน ก็พูดอย่างตื่นเต้นดีใจ“หนูขอไปดูก่อนนะคะ！”
พูดจบ ก็วิ่งออกไปต้อนรับเย่เฉินในทันที
แม้จะเป็นฤดูร้อน แต่อากาศของเมืองออสซูในยามค่ำคืนก็หนาวเย็นเล็กน้อย แต่เฮเลน่ากลับสวมชุดกระโปรงยาวฉลองพระองค์เปิดไหล่ในแบบตะวันตก สวยงามราวกับดอกทิวลิปที่สมบูรณ์แบบและสูงส่ง
เมื่อเห็นเย่เฉินลงมาจากรถ กิริยามารยาทและความสง่างามของควีนที่เฮเลน่าเพิ่งจะได้เรียนรู้มาก็พลันหายไป ถูกแทนที่ด้วย เด็กสาวคนหนึ่งที่ราวกับกำลังมีความรัก ตื่นเต้นดีใจที่ได้เจอกับคนรัก
เธอถือชายกระโปรงขึ้น แล้ววิ่งไปหาเย่เฉิน พ่อบ้านอยากจะวิ่งตามไป แต่กลับพบว่าตัวเองไล่ตามเธอไม่ทันแล้ว
แข้งขาของอดีตควีนไม่ได้คล่องแคล่วมากนัก เดินออกไปอย่างไม่เร่งรีบ ในขณะที่มองดูร่างของเฮเลน่าวิ่งไป ก็พลางส่ายหน้าอย่างจนใจ แล้วถอนหายใจเบาๆ
เฮเลน่าวิ่งแจ้นไปยังตรงหน้าของเย่เฉิน ดวงตาที่ลุ่มลึกเต็มไปด้วยความดีใจ พูดอย่างตื่นเต้น“คุณเย่ ไม่เจอกันนานเลย！”
เย่เฉินยกยิ้มเล็กน้อย แล้วพูดอย่างสุภาพ “ครับไม่ได้เจอกันนานเลย”
เย่เฉินพยักหน้า หันไปหาอดีตควีนที่อยู่ข้างๆ พูดอย่างจริงจัง“คุณอีเลียด รอผมจัดการธุระเรียบร้อยแล้วจะเข้ามาพบนะครับ ”
อดีตควีนรีบตอบกลับในทันที “ได้เลยคุณเย่ ฉันจะรอการมาของคุณอยู่ที่เมืองออสซูนะ ！”
จากนั้น เย่เฉินก็พาหงห้า เฉินจื๋อข่าย กับเฮเลน่าขึ้นไปยังเฮลิคอปเตอร์ลำใหญ่ นักบินบังคับเฮลิคอปเตอร์ให้ขึ้นบินอย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็มุ่งตรงไปยังเส้นทางของเบอร์เกน
บนเฮลิคอปเตอร์ เย่เฉินมองดูทิวทัศน์ยามค่ำคืนของเมืองออสซูผ่านทางหน้าต่าง เอ่ยถามเฮเลน่าที่อยู่ข้างๆ“เอ่อนี่เฮเลน่า คุณบอกว่าคุณมีงานการกุศลในเบอร์เกนวันพรุ่งนี้ ตอนไหนเหรอ ต้องการให้ผมไปเป็นกองหนุนให้คุณหรือเปล่า？”
เฮเลน่าพูดอย่างขวยเขิน“เอ่อคือ……คือว่า……พูดตามตรงนะคุณเย่ อันที่จริงแล้ว……ฉันไม่ได้มีงานการกุศลอะไรที่เบอร์เกนหรอก ที่พูดไปแบบนั้น เพราะอยากจะเดินทางไปเบอร์เกนกับคุณแค่นั้น ตอนนี้ฉันเป็นควีนของยุโรปเหนือ คุณอยู่ที่นั่นหากมีอะไรให้ฉันช่วยเหลือ ฉันก็สามารถจะช่วยคุณได้ในทันที……”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...