เย่เฉินผงะเล็กน้อย เมื่อเฮเลน่าเห็น ก็รีบพูดอธิบาย“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะโกหกคุณนะ เดิมทีฉันก็ตั้งใจจะจัดงานการกุศลขึ้น แต่……แต่ว่าฉันกลัวว่าหากคุณต้องการความช่วยเหลือจากฉัน หากฉันไปร่วมงานการกุศลจริงๆ ก็คงจะช่วยเหลือคุณไม่ได้ในทันท่วงที ดังนั้น……ดังนั้นคุณอย่าโกรธเลยนะ……”
เย่เฉินได้สติ พูดด้วยรอยยิ้ม“ผมไม่ได้โกรธ แค่คิดไม่ถึงเท่านั้น ขอบคุณนะเฮเลน่า”
หลังจากที่ใช้เวลาบินเกือบสองชั่วโมง เฮลิคอปเตอร์ก็ค่อยๆร่อนลงจอดที่พระราชวังทางยุโรปเหนือในเบอร์เกนเมืองใหญ่อันดับสองของยุโรปเหนือ
พระราชวังของราชวงศ์ตั้งอยู่ในแถบชานเมือง มีอาณาบริเวณขนาดใหญ่ แต่เพราะความถดถอยของราชวงศ์ยุโรปเหนือในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ทางรัฐสภาก็คอยแต่จะตัดงบประมาณการใช้จ่ายของราชวงศ์อยู่ตลอด พระราชวังนี้ก็จึงขาดการซ่อมแซมบำรุง และทำให้ดูทรุดโทรมไม่น้อย
ราชวงศ์ยุโรปเหนือไม่ได้พอใจกับสถานะทางการเงินของตัวเองมากนัก แม้ทรัพย์สินที่มีจะมีมูลค่ากว่าพันล้านเหรียญยูโร แต่ส่วนใหญ่ล้วนก็เป็นอสังหาริมทรัพย์ที่เสื่อมราคา และอสังหาริมทรัพย์เหล่านี้ ตลอดชีวิตของราชวงศ์ยุโรปเหนือก็ไม่สามารถจะแปลงเป็นเงินได้ อาทิเช่นพระราชวังในเมืองออสซูของพวกเขา และพระราชวังในเบอร์เกน ที่มีค่ามีราคาอยู่มาก แต่เมื่อถึงขั้นต้องขายทอดทรัพย์สินของบรรพบุรุษไป ก็ย่อมต้องถูกพลเมืองของยุโรปเหนือดูหมิ่นดูแคลนอย่างแน่นอน
เช่นเดียวกับราชวงศ์อังกฤษที่ขายโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงของพวกเขา ซึ่งก็คงจะก่อให้เกิดความวุ่นวายที่ใหญ่โตแน่ๆ
หลังจากที่เฮลิคอปเตอร์ลงจอด เย่เฉินก็รู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากลของที่นี่
พระราชวังขนาดใหญ่ มีบริวารที่ปฏิบัติหน้าที่เพียงไม่กี่คน ที่ตรงกลางลานของพระราชวัง พื้นปูหินจำนวนมากมายที่เสียหายไม่ได้รับการซ่อมแซม ยิ่งไปกว่านั้น แสงไฟที่คอยให้ความสว่างรอบๆบริเวณ ก็มีหลอดไฟมากกว่าหนึ่งในสามที่ใช้งานไม่ได้
เฮเลน่าไม่คาดคิดเช่นกัน ว่าพระราชวังแห่งนี้จะทรุดโทรมได้ถึงเพียงนี้
หากรู้ว่าต้องมีวันนี้ ต่อให้เธอต้องแบ่งเงินออกเป็นครึ่งหนึ่ง ก็ต้องเจียดงบประมาณบางส่วนมาเพื่อปรับปรุงซ่อมแซมพระราชวังแห่งนี้ อย่างน้อยก็ไม่ให้มันมีสภาพที่ดูทรุดโทรมแบบนี้
เย่เฉินเองก็มองออกถึงความลำบากใจของเฮเลน่า จึงพูดด้วยรอยยิ้มว่า“ผมว่าที่นี่ก็ดีมากนะ มีคุณลักษณะเฉพาะของยุโรปเหนือมาก ดูแล้วเหมือนสถาปัตยกรรมแบบโบราณจริงๆ ไม่เหมือนสถานที่ท่องเที่ยวเหล่านั้น ที่เลียนแบบอาคารโบราณสมัยใหม่ แม้จะรโหฐานโอ่อ่า แต่ก็ให้ความรู้สึกที่แหวกแนวดี”
เฮเลน่าพยักหน้าให้เล็กน้อย แล้วพูดแนะนำ“ที่นี่มีประวัติที่ยาวนานกว่าสามร้อยปี แม้จะได้รับการซ่อมแซมมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง แต่โครงสร้างหลักและโครงสร้างส่วนใหญ่ก็ไม่ได้มีการแก้ไขเปลี่ยนแปลงอะไร และการซ่อมแซมครั้งใหญ่เมื่อครั้งล่าสุด ก็น่าจะอยู่ในช่วงปี1980เห็นจะได้”
พูดจบ เฮเลน่าก็พูดอย่างเศร้าสร้อย“แต่ฉันเองก็ไม่ได้มาที่นี่หลายปีแล้วเหมือนกัน ตั้งแต่ที่พ่อฉันเสีย ก็ไม่เคยมาที่นี่อีกเลย ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...