หกคนที่เหลือเห็นดังนั้น ก็รีบคุกเข่าลงตามเขา พูดเสียงดัง : “ผมจะบอกสิ่งที่รู้ให้อย่างหมดเปลือกโดยไม่กักไว้อย่างแน่นอนครับ !”
เย่เฉินพยักหน้า เอ่ยปากถาม : “คำถามข้อแรก รายละเอียดฐานทัพของพวกนายอยู่ที่ไหน ?”
คนนั้นที่คุกเข่าก่อนใครเพื่อนเอ่ยปาก : “ฐานทัพของเรา อยู่ใกล้กับลีมาซอลเมืองท่าเรือไซปรัส เป็นเหมืองทองแดงชื่อว่าแคนแดส”
“เหมืองทองแดง ?” เย่เฉินขมวดคิ้ว แล้วถามต่อ : “เหมืองทองแดงแห่งนี้คือที่ที่องค์กรของพวกนายปฏิบัติการอยู่ใช่ไหม ? บอกสถานการณ์ข้างในโดยละเอียดให้หน่อย !”
คนนั้นรีบเอ่ย : “เหมืองทองแดงปฏิบัติการโดยองครักษ์ทหารม้ากล้าเอง องครักษ์ทหารม้ากล้ามีทั้งหมดสองร้อยกว่าคน เหมืองทองแดงควบคุมแบบปิด สองร้อยกว่าคนนี้ก็ใช้ชีวิตและฝึกซ้อมอยู่ในนั้น นอกจากนี้ที่ส่วนล่างที่ลึกลงไปหลายร้อยเมตรของเหมืองทองแดง อุโมงค์มีความซับซ้อน และความยาวทั้งหมดเกินกว่าแปดสิบกิโลเมตร ที่นั่นยังมีทหารหน่วยกล้าตายและครอบครัวของพวกเขาใช้ชีวิตอยู่หนึ่งพันสามร้อยกว่าคนอีกด้วย”
เย่เฉินถามอีก : “งั้นภารกิจหลัก ๆ ในเวลาปกติของพวกนาย ก็คือรับผิดชอบควบคุมทหารหน่วยกล้าตายพวกนั้นใช่ไหม ?”
“ใช่” คนคนนั้นพูดโดยไม่ต้องคิดเลย : “การคุมตัวและดูแลทหารหน่วยกล้าตายเป็นงานหลักของเรา แต่ว่าปกติเราก็จะรับคำสั่งไปปฏิบัติภารกิจข้างนอกด้วยเช่นกัน เหมือนอย่างสถานการณ์ในวันนี้ ก็คือเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน เบื้องบนต้องการให้เราจัดกำลังคนที่ดีที่สุดมาทันที และก่อนหน้าออกเดินทาง ยังทำหน้ากากหล่อกลับด้านให้เรา ทำให้ง่ายต่อการเป็นรูปร่างพนักงานขนถ่ายหลังจากเราไปถึงแล้ว ”
เย่เฉินถามต่อ : “เป้าหมายของภารกิจครั้งนี้ของพวกนายคืออะไร ?”
เย่เฉินฟังถึงตรงนี้ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เอ่ยปากถาม : “เครื่องบินลำนั้นที่ส่งพวกนายมา หรือว่าเวลาปกติไม่อยู่ในการควบคุมและการจัดการของพวกนายเหรอ ? ข่าวกรองฉันบอกว่า เวลาส่วนใหญ่เครื่องบินลำนี้จะตั้งมั่นอยู่ที่ไซปรัส”
คนคนนั้นพยักหน้า เอ่ยตามความจริง : “เครื่องบินลำนั้นตั้งมั่นอยู่ที่ไซปรัสตลอดจริง ๆ แต่ว่าเครื่องบินลำนั้นไม่ได้อยู่ในการควบคุมขององครักษ์ทหารม้ากล้าเรา เครื่องบินทั้งหมดล้วนอยู่ในการควบคุมของ “บุรุษไปรษณีย์” ”
“บุรุษไปรษณีย์ ?” เย่เฉินถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น : “เป็นประเภทงานอีกอย่างหนึ่งเหมือนอย่างกับ “ผู้นำทาง” ใช่ไหม ?”
“ใช่ !” คนคนนั้นรีบเอ่ย : “พวกเรารวมทั้งทหารหน่วยกล้าตายที่เราดูแล การโยกย้ายคนงานทั้งหมดนั้นตัดสินใจโดยเบื้องบน หลังจากเบื้องบนตัดสินใจ ก็จะมอบรายละเอียดภารกิจให้บุรุษไปรษณีย์ บุรุษไปรษณีย์ค่อยแจ้งให้เราอีกที อย่างเช่น ทหารหน่วยกล้าตายที่ออกไปปฏิบัติภารกิจข้างนอก หลังจากบุรุษไปรษณีย์ส่งคำสั่งภารกิจไปยังหน่วยงานใต้บังคับบัญชา เราจะเลือกทหารหน่วยกล้าตายในจำนวนที่เพียงพอและสอดคล้องความต้องการ ตามเงื่อนไขของภารกิจ จากนั้นหลังจากใช้ยาทำให้พวกเขาสลบ ค่อยห่อพวกเขามอบให้บุรุษไปรษณีย์ หลังจากภารกิจเสร็จสิ้น บุรุษไปรษณีย์ค่อยส่งคนที่มีชีวิตอยู่กลับมาให้พวกเรา”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...