ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4941

เย่เฉินถามอีก : “งั้นพ่อเธอไม่ได้บอกเธอหรือว่าแหวนวงนี้มีความพิเศษอะไร ?”

“ไม่เลย” เด็กสาวพูดเอาจริงเอาจัง : “พ่อฉันเพียงแค่บอกว่า แหวนวงนี้ไม่ธรรมดา ให้ฉันเก็บรักษาให้ดี ไม่ให้มันตกอยู่ในเงื้อมมือของคนชั่ว”

พูดจบ เธอก้มหน้าบ่นพึมพำอยู่พักหนึ่ง จู่ ๆ เงยหน้ามองเย่เฉิน พูดด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว : “คุณคะ หากว่าวันนี้คุณสามารถปล่อยให้ฉันกับคุณปู่รอดชีวิต ฉันยินดีมอบแหวนวงนี้ให้คุณ อย่างไรซะของสิ่งนี้อยู่ในมือฉันก็ไม่เกิดผลใด ๆ มีแต่จะดึงดูดหายนะมา หลังจากมอบให้คุณ ฉันกับคุณปู่จะหาสถานที่ปลอดภัยอยู่กันอย่างสันโดษ จากนี้ก็ไม่ต้องรับการบุกรุกพวกนี้อีกแล้ว”

ผู้อาวุโสที่อยู่ข้าง ๆ ตกใจจนพูดไม่ออกในทันที เขาถลึงตาโตมองสาวน้อย ใช้สายตาบอกเธอว่าอย่าได้วู่วามขนาดนี้เด็ดขาด

แต่คราวนี้เด็กสาวกลับยิ้มเจื่อน พูดกับเขาว่า : “คุณปู่คะ ของชิ้นนี้ เราไม่มีความสามารถปกป้อง เอาอยู่ไว้ ไม่เพียงแต่ปกป้องมันไม่ได้ ยังมีความเป็นไปได้มากว่าจะถูกคนเลวแย่งเอาไป”

ว่าแล้ว เธอพูดด้วยความเด็ดเดี่ยว : “แทนที่จะเป็นแบบนี้ มิสู้มอบให้คุณคนนี้ ! ฉันเห็นว่าคุณคนนี้หน้าตามีเมตตา จะไม่ให้มันตกสู่แนวทางที่ผิดอย่างแน่นอน และคุณคนนี้มีพลังมาก จะต้องสามารถปกป้องแหวนวงนี้ได้อย่างรอบด้านอย่างแน่นอน !”

เย่เฉินถามเธอด้วยความอยากรู้อยากเห็น : “สาวน้อย ในเมื่อพ่อของเธอมอบให้เธอ และไม่ให้มันตกอยู่ในเงื้อมมือของคนชั่ว งั้นเธอไม่กลัวว่าฉันเป็นคนชั่วเหรอ ?”

“ไม่กลัว” เด็กสาวส่ายหน้า เอ่ยอย่างจริงจัง : “ฉันเชื่อว่าคุณไม่ได้มาเพื่อแหวนวงนี้อย่างแน่นอน แต่คุณปรากฏในสถานการณ์อันตรายมาก แม้ฉันไม่กล้าพูดว่าคุณมาเพื่อช่วยฉันกับคุณปู่อย่างเต็มปากก็ตาม แต่ฉันเชื่อว่าอย่างน้อยสาเหตุนี้ก็เป็นส่วนหนึ่ง ดังนั้นฉันสามารถยืนยันได้ว่าคุณไม่ใช่คนเลวอย่างแน่นอน”

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยโดยไม่ปริปากพูด จากนั้นมองแหวนวงนั้นในมือของเธอ

พูดจากใจ เย่เฉินมีความปรารถนาต่อแหวนวงนี้อยู่หน่อยจริง ๆ

อย่างไรซะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นเครื่องมือทางธรรมในมือของคนอื่น ดังนั้นเขาเลยอยากรู้มากว่า เครื่องมือทางธรรมนี้มีประสิทธิภาพพิเศษอะไรอยู่กันแน่

เด็กสาวพยักหน้า มืองดงามโยนไปทันที แหวนวงนั้นก็หมุนเป็นวงกลมวาดเป็นเส้นโค้งอันงดงามอยู่กลางอากาศ แล้วตกลงที่เบื้องหน้าเย่เฉิน

เย่เฉินยื่นมือไปจับแหวนไว้ในกำมือ จากนั้นส่งเสี้ยวปราณทิพย์เล็กน้อยเข้าไปข้างใน อยากดูว่าแหวนวงนี้ซ่อนความลับอันลี้ลับอะไรไว้กันแน่

แต่ว่า หลังจากปราณทิพย์เข้าไปข้างในแหวน ก็หายวับไปเหมือนกับหินที่จมลงไปในน้ำอย่างไรอย่างนั้นเลย

เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย แอบครุ่นคิดอยู่ในใจ : “ในนี้มีค่ายกลอะไรอยู่กันแน่ ? ทำไมปราณทิพย์เข้าไป แหวนกลับไม่มีการตอบสนองอะไรเลยล่ะ ?”

คิดถึงตรงนี้ เย่เฉินก็ส่งปราณทิพย์ที่มากยิ่งกว่าเมื่อกี้นี้เข้าไปข้างในนั้นโดยไม่แสดงสีหน้าอีกครั้งหนึ่ง