ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4944

เย่เฉินโบกมือเล็กน้อย เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจเลยสักนิด : “ไม่ต้องหรอก ฉันช่วยเธอกับคุณปู่เธอ เธอมอบแหวนวงหนึ่งให้ฉัน ระหว่างเราหายกันแล้ว หวังว่าปู่หลานพวกเธอทั้งสองคน จะปลอดภัยในอนาคต”

พูดจบ เขาก็โบกมือให้ใหญ่ ส่งปราณทิพย์จำนวนมากเข้าสู่ร่างกายทั้งสองคน

ผู้อาวุโสคนนั้นแทบจะหมดสติไปในชั่วพริบตา หลินหว่านเอ๋อร์ก็หลับตาลงตามไปเช่นกัน

เย่เฉินเห็นสองคนนี้หมดสติแล้ว ก็ใช้ปราณทิพย์ลบความทรงจำของทั้งสองคนออกไป จากนั้นเดินออกคฤหาสน์ที่อยู่ในชนบทหลังนี้ไปคนเดียว สาวเท้าออกจากที่นี่อย่างรวดเร็ว กลับวิลล่าเฮเลน่าที่เบอร์เกน

หลังจากเขาเดินไปได้สิบนาที ผู้อาวุโสคนนั้นก็ฟื้นขึ้นมาก่อน

เห็นเบื้องหน้าระเกะระกะ แล้วยังมีศพคนแปลกหน้าอยู่ร่างหนึ่ง เขาตกใจทันที จากนั้นเห็นคุณหนูนอนคว่ำหมดสติอยู่บนโต๊ะหนังสือ จึงรีบพุ่งเข้ามาเลย ตะโกนด้วยความตึงเครียด : “คุณหนู !”

จู่ ๆ หลินหว่านเอ๋อร์ลืมตาขึ้น เธอเห็นผู้อาวุโส จึงยิ้มเล็กน้อย แล้วเอ่ย : “ตื่นแล้วเหรอ”

ผู้อาวุโสพูดด้วยความตื่นตระหนกไม่หยุด : “คุณหนูครับ สมอง……สมองของผมเหมือนจะมีปัญหาครับ ผมจำได้ว่าคุณให้ผมไปจัดการให้คนเก็บของเพื่อรีบไปจากยุโรปเหนือ แต่ผมไม่รู้ว่าทำไมถึงหมดสติไป แถมยัง……แถมผมยังรู้สึกว่าขาดความทรงจำส่วนหนึ่งไปด้วย……”

หลินหว่านเอ๋อร์ พยักหน้า เอ่ยราบเรียบ : “รู้สึกว่ามีความทรงจำขาดหายไป เป็นเพราะมีคนลบความทรงจำของคุณไปไง”

ผู้อาวุโสตะลึงอ้าปากค้าง แล้วเอ่ย : “มีคนสามารถลบความทรงจำคนอื่นได้จริงเหรอครับ ?”

หลินหว่านเอ๋อร์ส่งเสียงอืม เอ่ยทอดถอนใจ : “ก็ใช่น่ะสิ เขายังอยากลบความทรงจำของฉันไปพร้อมกันด้วยอีกนะ”

พูดจบ เธอโบกมือ เอ่ยกับผู้อาวุโส : “ช่างเถอะ คุณไปเก็บของหน่อยเถอะ นอกจากของที่จำเป็นแล้ว อย่างอื่นก็ไม่ต้องการแล้ว”

“ได้ครับคุณหนู กระผมขอตัวครับ !” ผู้อาวุโสพูดด้วยความเคารพนบนอบจบ ก็หัวตัวจากห้องหนังสือไป

หลังจากผู้อาวุโสเดินไป หลินหว่านเอ๋อร์หยิบแผ่นจารึกวิญญาณไม่ใหญ่ชิ้นหนึ่งออกมาจากในลิ้นชักโต๊ะหนังสือ ด้านบนเขียนอักษรตัวใหญ่ไว้แปดตัว : ป้ายวิญญาณหลินจู๋ว์หลูบิดาผู้ล่วงลับ

หลินหว่านเอ๋อร์มองป้ายวิญญาณชิ้นนี้อย่างละเอียด พูดพร่ำเบา ๆ : “พ่อคะ ลูกอกตัญญู แหวนที่พ่อสู้ตายแล้วทิ้งไว้ให้หนู หนูมอบให้คนอื่นไปแล้ว ไม่ใช่ว่าลูกไม่อยากปกป้องมันอย่างรอบด้าน แต่ว่าความสามารถนั้นมีจำกัดจริง ๆ วันนี้หากไม่ใช่ว่าเย่เฉินนั่นปรากฏตัวกะทันหัน ลูกเกรงว่าคงตกอยู่ในมือของขโมยแล้ว หนูเห็นว่าเย่เฉินนั่นหน้าตาไม่เหมือนคนเลว และยังมีพลังวิเศษอีกด้วย แหวนอยู่ในมือของเขา น่าจะแสดงประสิทธิภาพที่แท้จริงออกมาได้อย่างเต็มที่”

ว่าแล้ว หลินหว่านเอ๋อร์ก็เอ่ยอีก : “จริงสิคะพ่อ เย่เฉินมีศัตรูคนเดียวกันกับเรา แถมดูแล้วในตอนนี้เขายังอยู่ในที่ลับ ไม่แน่ว่า ในอนาคตเขาสามารถแทงศัตรูที่มีร่วมกันกับเราได้ บรรลุความปรารถนาให้สำเร็จแทนพ่อได้ !”