“นี่ก็ไม่มีทางเช่นเดียวกัน” ผู้มีพระคุณพูดราบเรียบ : “หลินหว่านเอ๋อร์เจ้าเล่ห์ยิ่งกว่าที่นายจินตนาการเอาไว้ และเก่งด้านการวางแผนด้วย สิ่งที่นายสามารถคิดได้ เธอคิดได้ไปตั้งนานแล้ว ตู้เซฟธนาคารดูเหมือนจะปกปิดและไม่เตะตา แต่ในความเป็นจริงแล้วไม่ปลอดภัยเลยสักนิด หากว่าฉันอยากให้องครักษ์เสื้อแพรของฉันเปิดดูตู้เซฟธนาคารของยุโรปเหนือทั้งหมดระหว่างกลางดึกเพื่อดูให้แน่ชัด เธอจะเสี่ยงกับความเสี่ยงพวกนี้ได้ยังไงกัน”
ผู้ชายคนนั้นพูดด้วยความงงงวย : “ผู้มีพระคุณ หากว่าตามที่ท่านว่ามา แหวนวงนี้ไม่ได้อยู่ในมือเธอจริง ๆ แต่เธอก็ไม่ได้ทิ้งไปตามใจชอบ งั้นต้องมีวิธีการเก็บรักษาที่ดีมาก ๆ อย่างแน่นอน ท่านคิดว่า แหวนวงนี้อยู่ที่ไหนกันแน่เหรอครับ ? หรือว่าถูกเธอเก็บรักษาในระยะไกลด้วยวิธีบางอย่างแล้ว ?”
ผู้มีพระคุณนิ่งเงียบไปสองสามวินาที พูดราบเรียบ : “เรื่องนี้ที่นายว่ามา ฉันเองก็ไม่รู้ สิ่งเดียวที่ฉันสามารถมั่นใจเพียงอย่างเดียวในตอนนี้ ก็คือแม้ว่าแหวนไม่ได้อยู่ในมือของหลินหว่านเอ๋อร์แล้ว แต่หลินหว่านเอ๋อร์เป็นเบาะแสเดียวของเราในตอนนี้ ดังนั้น จำเป็นต้องพยายามหาเธอให้เจอให้ได้ !”
พูดจบ เขาชะงักไปเล็กน้อย แล้วพูดต่อ : “ครั้งนี้ ให้ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งออกเขาด้วยตัวเอง นายเรียกเขามาพบฉันเลยเดี๋ยวนี้ !”
ผู้ชายสะดุ้งตกใจ ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งจากปากของผู้มีพระคุณ เป็นผู้นำแห่งสี่ท่านเอิร์ลผู้ยิ่งใหญ่
สี่ท่านเอิร์ลผู้ยิ่งใหญ่นี้ ผู้มีพระคุณเป็นผู้ประทานการแต่งตั้งตำแหน่งให้แต่ละคน โดยแยกออกเป็นท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง ท่านเอิร์ลติ้งหยวนท่านเอิร์ลเจี้ยนกงและท่านเอิร์ลจงหย่ง
สี่คนนี้ติดตามผู้มีพระคุณมาหลายปี สร้างความดีความชอบในการต่อสู้ชนะ เพื่อการพัฒนากำลังกองกำลังในบังคับบัญชาของผู้มีพระคุณ
นอกเหนือจากจัดอยู่ในลำดับที่หนึ่งของสี่ท่านเอิร์ลผู้ยิ่งใหญ่แล้ว ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งเป็นคนที่มีกำลังแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาสี่ท่านเอิร์ลผู้ยิ่งใหญ่ เป็นบุคคลหมายเลขสองที่คู่ควรกับชื่อเสียงของทั้งองค์กร
และชื่อของผู้ชายคนนี้เองนั้น คือท่านเอิร์ลจงหย่งซึ่งอยู่ลำดับคนสุดท้ายของสี่ท่านเอิร์ลผู้ยิ่งใหญ่
ความดีความชอบที่อยู่ภายในองค์กรนี้ของเขานั้น ไม่สามารถเทียบกับท่านเอิร์ลสามอันดับแรกได้ แต่เนื่องจากความจงรักภักดีที่มีต่อผู้มีพระคุณ ดังนั้นเลยแต่งตั้งให้เป็นท่านเอิร์ลจงหย่ง มอบหมายให้เขาอยู่ข้างกายผู้มีพระคุณอยู่บ่อย ๆ
ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นกำหมัดสองข้าง พูดเสียงสูง : “ในเมื่อผู้มีพระคุณยินดีมอบภารกิจนี้ให้กระผม งั้นกระผมจะพยายามสุดความสามารถ เพื่อนำตัวหลินหว่านเอ๋อร์กลับมาในเร็ววันครับ !”
ผู้มีพระคุณส่งเสียงอืม แล้วเอ่ยปากพูด : “ห้าปีนี้ ให้ห้าร้อยล้านดอลลาร์เป็นค่าใช้จ่าย หลังจากภารกิจสำเร็จ ฉันจะให้ยาเสริมชี่ปราณห้าเม็ดเล็กเป็นค่าตอบแทนให้นาย !”
ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งได้ยินยาเสริมชี่ปราณเม็ดเล็กสี่ตัวอักษรนี้ ก็พูดด้วยความตื่นตระหนกปนด้วยความดีใจขั้นสุดทันที : “กระผม ขอขอบพระคุณผู้มีพระคุณครับ !”
พูดจบ เขาก้มตัว แสดงความขอบคุณครั้งแล้วครั้งเล่าทันที

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...