ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4973

ในอนาคต จะต้องคิดหาวิธีซื้อที่แห่งนี้เอาไว้อย่างแน่นอน ให้สำนักว่านหลงได้วางแผนการสร้างฐานถาวรได้โดยไม่ต้องพะวง

จากนั้น เย่เฉินกับว่านพั่วจวินและคนอื่น ๆ ก็ขึ้นเฮลิคอปเตอร์ของสำนักว่านหลงไปพร้อมกัน

เฮลิคอปเตอร์ห้าลำแทบจะออกบินไปพร้อมกัน บินไปที่ฐานสำนักว่านหลง

ผ่านการบินหนึ่งชั่วโมง เฮลิคอปเตอร์ก็ถึงท้องฟ้าบนฐานแล้ว

สามารถมองเห็นจากท้องฟ้าได้ว่า ฐานของสำนักว่านหลงในขณะนี้ก็คือสถานที่ก่อสร้างขนาดใหญ่ ทุกแห่งเป็นสิ่งปลูกสร้างที่กำลังสร้างอยู่ รวมทั้งยานพาหนะขนส่งที่มีฝุ่นปลิวว่อน

และด้านตะวันออกของฐาน ก็เป็นทางวิ่งเครื่องบินที่เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว

เห็นสิ่งฐานทั้งหมดนี้ที่สร้างไปด้วยบรรยากาศคึกคักกระตือรือร้น เย่เฉินก็อดไม่ได้ที่รู้สึกปลื้มใจ

สำนักว่านหลงเป็นกำลังการโจมตีที่มีพลังแข็งแกร่งที่สุด นอกเหนือจากตัวเขาเองแล้วในตอนนี้ มีบทบาทอย่างมากสำหรับการปฏิบัติทุกฝีก้าวของเขาต่อจากนี้ และยิ่งมีความหมายลึกซึ้ง ในการประลองฝีมือกับองค์กรลึกลับนั่นโดยเฉพาะอย่างยิ่ง

ดังนั้น เขาหวังว่ากำลังของสำนักว่านหลงสามารถก้าวหน้าเพิ่มขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง เป้าหมายการพัฒนากำลังทั้งหมดของสำนักว่านหลงในขั้นแรกสำหรับเขา คือสามารถตีเสมอกับทหารหน่วยกล้าตายทั้งหมดขององค์กรลึกลับนั่นได้

ส่วนผู้มีพระคุณลึกลับที่ยากจะคาดเดานั่น เย่เฉินตั้งใจจะเก็บเขาไว้ให้ตัวเอง ใช้กำลังของตัวเองเอาชนะเขาให้ย่อยยับไปเลย

ว่านพั่วจวินรีบบอกทันที : “คุณเย่วางใจได้ครับ ในงบประมาณการสร้างขั้นพื้นฐานขณะนี้ งบประมาณเกิน 60% ล้วนให้งานก่อสร้างใต้ดิน และงานก่อสร้างใต้ดินในอนาคต ไม่เพียงแต่สามารถตอบสนองชีวิตของพนักงาน และการฝากของ ยังสามารถแบกรับภาระการฝึกซ้อมประจำวันที่จำเป็นส่วนใหญ่ได้ ในขณะเดียวกันเราจะสร้างระบบพลังงานสำรองรวมทั้งเก็บพลังงานที่ปลอดภัยไว้ใต้ดิน ซึ่งเพียงพอที่จะรับมือสถานการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันส่วนใหญ่ได้อย่างแน่นอนครับ”

ระหว่างที่พูด อุปกรณ์ติดตั้งลิฟต์ที่อยู่ข้างใต้สิ่งปลูกสร้างทรงลูกบาศก์นั้น ยกกรงเหล็กทรงสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ขึ้นมา

ที่น่าสนใจคือ กรงเหล็กนี้มีสองชั้น ชั้นด้านบนมีคนยืนอยู่ ชั้นด้านล่างมีรถรางจอดอยู่คันหนึ่ง

หลังจากรอให้กรงเหล็กหยุดนิ่ง ผู้ชายที่สวมหมวกกันภัยอยู่หลายสิบกิโลกรัมที่ยืนอยู่ชั้นบนเดินออกจากข้างใน แล้วเดินมาที่ชั้นหนึ่งจากบันไดชั้นสอง

ส่วนคนงานที่คอยอยู่ชั้นแรก เดินเข้าไปในกรงเหล็กชั้นล่างทันที ลากเชือกที่ตรึงรถรางที่บรรทุกก้อนกรวดไว้เต็ม จากนั้นลากรถรางไปตามรางรถไฟไปลานขนสินค้าที่อยู่ห่างหลายร้อยเมตร และอีกด้านหนึ่ง คนงานดันรถรางเปล่า ๆ ท่อนหนึ่งเข้าไปในกรงเหล็ก