ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4982
ดังนั้น เรื่องที่ไม่มีโอกาสจะเป็นไปได้เลยแบบนี้ นานวันเข้าก็ไม่มีใครคิดที่จะทำมันอีก
แต่หากเกิดเรื่องอย่างที่เย่เฉินพูดขึ้นมาจริงๆ พิษที่อยู่ในร่างกายถูกกำจัดออกไปจนสิ้นซาก พวกเขาก็คงทำแบบเดียวกันกับทหารหน่วยกล้าตาย ลุกขึ้นมาต่อสู้อย่างเต็มกำลัง
หลังจากที่เห็นท่าทีของทุกคน เย่เฉินก็พยักหน้าให้อย่างพึงพอใจ แล้วพูดขึ้นมา“ขุนพลหัวเมืองก็ต้องใช้ยาแก้พิษอยู่ตลอดไหม ？”
“ไม่เคยได้ยินมาก่อน”ทหารม้ากล้าคนแรกพูดขึ้นมา“ขุนพลหัวเมืองเป็นคนลึกลับ และเก็บเนื้อเก็บตัว จะใช้ยาแก้พิษเหมือนเราหรือไม่นั้น เราเองก็ไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน”
เย่เฉินถามต่อ“แล้วทุกครั้งที่ยาแก้พิษนั้นส่งไปถึงมีวิธีการแจกจ่ายยังไงให้กับพวกคุณและเหล่าทหารหน่วยกล้าตาย ？”
คนผู้นั้นพูดอธิบายว่า“ทุกครั้งที่ยาแก้พิษนั้นถูกส่งมา จะมีขุนพลหัวเมืองกับผู้ที่รับผิดชอบลำเลียงเป็นคนส่งมอบให้กันเองกับมือ ยาแก้พิษนั้นบรรจุเป็นสิบชิ้น ห่อหุ้มด้วยกระดาษไขกันความชื้น จากนั้นก็ใช้ขี้ผึ้งปิดผนึกแล้วตรีตราประทับ ทุกครั้งที่ยาแก้พิษถูกส่งมา ขุนพลหัวเมืองจะเป็นคนตรวจเช็กการบรรจุหีบห่อนั้นเอง หลังจากที่เช็กแล้วว่าไม่มีปัญหาใดๆ ก็จะส่งยาแก้พิษเหล่านี้ให้กับองครักษ์คนสนิทของเขา จากนั้นองครักษ์คนสนิทก็จะมาแจกจ่ายมันให้กับทหารม้ากล้าอย่างพวกเราด้วยตัวเอง”
พูดจบ เขาก็พูดต่อ“ในตอนที่แจกจ่ายยาแก้พิษนั้น พวกเราจะเข้าแถวตามโครงสร้างภายในขององค์กร เพื่อรับยาแก้พิษ แล้วหลังจากที่รับยาแก้พิษมา ก็ต้องกินยานั้นทันที ไม่สามารถจะแอบเอายาแก้พิษนั้นออกไปได้ ”
“ถูกต้อง”คนผู้นั้นพยักหน้าแล้วกล่าว “ ทุกขั้นตอนนั้นเข้มงวดอย่างมาก ”
เย่เฉินถามต่อ“ในความรู้สึกของคุณ ยาแก้พิษนั้นมีคุณสมบัติพิเศษที่จะปลอมแปลงยังไงได้？”
“อันนี้ก็……”คนผู้นั้นลังเลอยู่ชั่วครู่ แล้วก็จึงพูดขึ้นว่า“ผมเองก็ไม่มั่นใจว่ามีการป้องกันการปลอมแปลงยังไง แม้ยาทุกหีบห่อจะแกะมันต่อหน้าพวกเรา แล้วแจกจ่ายให้ แต่ขี้ผึ้งที่ปิดผนึกบนกระดาษไขนั้น ทุกครั้งจะมีการหลอมขึ้นใหม่ คุณเองก็รู้ ของแบบนั้นเมื่อผ่านความร้อน ลวดลายเดิมที่เคยมีอยู่ก็จะหายไป ดังนั้นผมเองก็ไม่รู้ว่าขี้ผึ้งที่ปิดผนึกเดิมนั้น หน้าตาเป็นยังไง”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...