ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4984
ห้าสี่เจ็ดพูดอย่างไม่ลังเล“คุณเย่ไม่ต้องห่วง ผมเชื่อว่าทหารหน่วยกล้าตายทุกคนไม่มีทางปฏิเสธแน่นอน！”
ทหารม้ากล้าคนแรกกลับพูดอย่างเป็นกังวล“คุณเย่ พูดตามตรง ในทีมของทหารม้ากล้า มีบางคนที่มีความคิดอยากที่จะไต่เต้าให้สูงขึ้นไปอีก ความคิดของพวกเขานั้น กับองค์กรแทบจะเป็นไปในทิศทางเดียวกัน คอยแต่อยากจะทำเพื่อผลประโยชน์ให้กับองค์กร เพื่อจะได้ก้าวไปสู่อีกระดับหนึ่งที่สูงกว่า หากคนแบบนี้ไม่กำจัดทิ้ง อนาคตอาจสร้างปัญหาเป็นแน่”
เย่เฉินพยักหน้า พูดอย่างเรียบเฉย“สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ปัญหา ถึงเวลาแค่ใช้กลอุบายเล็กน้อย ก็สามารถจะแยกคนกลุ่มนี้ออกมาได้ ”
พูดจบ เขาก็เอ่ยถาม“พวกคุณจะส่งยากันครั้งต่อไปเมื่อไร？”
“อีกสี่วันหลังจากนี้”ทหารม้ากล้าคนแรกเอ่ยพูดขึ้น“ตามปกติ อีกห้าวันหลังจากนี้เราจะต้องใช้ยาแก้พิษรอบถัดไป ยาจะต้องมาถึงในหนึ่งคืนก่อนวันที่จะต้องใช้ หลังจากที่ผ่านการตรวจเช็กเรียบร้อย ก็จะใช้เวลาในช่วงตีสี่ถึงแปดโมงเช้าของวันรวมตัวกันเพื่อกินยานี้”
เย่เฉินถาม“ยาเป็นเหมือนของใช้อื่นๆ ที่จะต้องลำเลียงมาจากตุรกี ถูกไหม？”
“ถูกต้อง”อีกฝ่ายพยักหน้าตอบ“ของใช้อื่นๆจะถูกลำเลียงผ่านทางเรือขนส่งถึงที่ไซปรัสพร้อมกัน ”
“ดี”เย่เฉินยกยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าว“หลังสี่วันผมจะแวะไปดูคนเดียวสักหน่อย”
หลี่ญ่าหลินในตอนนี้ก็พูดเห็นด้วยขึ้นมาเช่นกัน“ผมสนับสนุนความคิดนี้ของคุณชายเย่ ด้วยประสบการณ์การเป็นตำรวจของผมมานานหลายปี คดีสำคัญที่ยังไม่ได้รับการสะสาง ส่วนใหญ่ล้วนเป็นคดีที่มีผู้ต้องสงสัยเพียงคนเดียว ขอแค่คนคนนี้มีความเป็นมืออาชีพ และมีความสามารถมากพอ ก็จะสามารถบรรลุเป้าหมายของเขาได้อย่างง่ายดาย อีกทั้งก็ยังไม่ทิ้งร่องรอยใดๆเอาไว้ให้กับเจ้าหน้าที่อีกด้วย แต่เมื่องานที่คนคนเดียวทำนี้กลายเป็นการกระทำของกลุ่มคนขึ้นมา ร่องรอยที่ทิ้งเอาไว้ก็จะมีมากขึ้นตามไปด้วย ”
พูดมาถึงตรงนี้ หลี่ญ่าหลินก็พูดต่อ“ยกตัวอย่างที่ไม่เหมาะสมเช่น ผู้ที่ตกเป็นเหยื่อในคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง ฆาตกรที่อยู่เบื้องหลัง ล้วนเป็นคนคนเดียวแทบทั้งสิ้น”
ว่านพั่วจวินฟังมาถึงตรงนี้ ก็จึงได้แค่พยักหน้าแล้วพูดว่า“ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นผมจะเตรียมความพร้อมรออยู่ที่เบรุต คุณเย่ต้องการสำนักว่านหลงเมื่อไร ผมจะนำคนไปที่นั่นโดยทันที！”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...