ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4988

เมื่อเห็นเย่เฉิน หล่างหงจวินรู้สึกประหลาดใจมาก พูดอย่างตื่นเต้น“คุณเย่ คุณมาที่ซีเรียได้ยังไง ？”

เย่เฉินยกยิ้มแล้วกล่าว“ผมมีธุระนิดหน่อย เลยแวะมาดูเฮียหล่างด้วย อยู่ที่นี่พอจะปรับตัวได้บ้างหรือยัง？”

หล่างหงจวินพูดด้วยใบหน้าที่พึงพอใจ“ตั้งแต่มาที่นี่ รู้สึกผ่อนคลายและสดชื่นเป็นอย่างมาก แต่ว่าน่าเสียดายงานที่ต้องทำยังต้องรอให้อุปกรณ์เข้าที่ซะก่อน ดังนั้นก็จึงยังลงมือทำอะไรไม่ได้มาก ”

พูดจบ เขาก็พูดต่อ“ผมได้ทำรายการอุปกรณ์ให้กับประมุขว่านไปแล้ว เขาไม่มีส่วนลดอะไรให้ และได้ทำการจัดซื้อไปเรียบร้อย ที่ผมต้องการส่วนใหญ่เป็นอุปกรณ์พื้นฐานทั่วไปที่เกี่ยวกับการสื่อสารภาคพลเรือนที่ดีที่สุดในโลก รออุปกรณ์เหล่านี้มาถึงที่ซีเรีย ผมตั้งใจว่าจะสร้างระบบสื่อสารแบบเข้ารหัสที่สามารถครอบคลุมไปทั่วฐานที่มั่นทั้งหมด ในระหว่างนี้ ก็จะสร้างรหัสลับอัลกอริทึมขึ้นมา รอดาวเทียมขึ้นสู่อวกาศก็สามารถนำเข้าข้อมูลอัลกอริทึมนี้ได้เลย”

เย่เฉินถามอย่างใคร่รู้“เฮียหล่าง แล้วดาวเทียมของเราเองจะขึ้นสู่ท้องฟ้าได้เมื่อไร？”

หล่างหงจวินอธิบาย“ช่วงนี้ลูกน้องของประมุขว่าน ได้ดำเนินการผ่านบริษัทเปลือกที่จดทะเบียนในพื้นที่นอกชายฝั่ง สั่งซื้อดาวเทียมสื่อสารจากบริษัทสื่อสารที่มีชื่อเสียงระดับโลกหลายแห่ง แต่ดาวเทียมในปัจจุบันไม่ได้เป็นแบบประเภทพร้อมใช้งานเลย ต้องมีตารางการผลิต รอดาวเทียมทำการผลิตแล้ว เราจะส่งมันมาที่ซีเรียก่อน ถึงตอนนั้นผมจะแก้ไขบางอย่างของดาวเทียม จากนั้นก็ให้บริษัทที่ทำการปล่อยเอาไปปล่อย แต่ว่า การวิจัยและพัฒนาอัลกอริทึมกับการแก้ไขดาวเทียมนั้น เป็นงานที่หนักอยู่พอสมควร คาดว่าอย่างน้อยๆก็ต้องใช้เวลาสักปีหรือสองปีถึงจะทำมันสำเร็จได้”

เย่เฉินถามเขา“เฮียหล่าง งานมากมายขนาดนี้คุณทำมันคนเดียวไม่ได้แน่ หาลูกมือมาช่วยแล้วกัน หากสามารถสร้างทีมสื่อสารผ่านดาวเทียมได้ ประสิทธิภาพของมันจะต้องเพิ่มขึ้นอย่างมากแน่นอน”

หล่างหงจวินตกใจกับคำพูดของเย่เฉิน เอ่ยพูดขึ้นมา“คุณเย่ หากจะซื้อบริษัทสื่อสารที่มีรากฐานเพียงพอ ก็น่าจะต้องใช้เงินกว่าหนึ่งพันล้านเหรียญเป็นอย่างต่ำ การลงทุนนี้จะสูงเกินไปหรือเปล่า ผมกลัวจะทำผลกำไรไม่ได้ขนาดนั้น……”

เย่เฉินส่ายหน้าและกล่าว“ ผลกำไรไม่ใช่สิ่งสำคัญ วิธีการแก้ปัญหาความต้องการเร่งด่วนของเราต่างหากที่สำคัญที่สุด”

พูดจบ เย่เฉินก็พูดต่อ“ ปัญหาสำคัญที่สุดของเราในตอนนี้คือข้อจำกัดของเวลา อย่าว่าแต่หนึ่งปี หนึ่งเดือน ต่อให้เป็นหนึ่งวัน หนึ่งชั่วโมง ก็ต้องพยายามอย่างเต็มที่ เวลานั้นสำคัญกว่าเงินมาก”