ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4990

เย่เฉินพยักหน้า และถามเขา“รากฐานของบริษัทนี้เป็นยังไงบ้าง？”

หล่างหงจวินกล่าว“พื้นฐานเทคโนโลยีซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์นั้นดีมาก แต่หลายปีที่ต้องดำดิ่งลงนั้น เป็นเพราะทิศทางการตลาดที่ไม่ถูกต้อง ผู้รับผิดชอบตัดสินพลาดเรื่องทิศทางการพัฒนาตลาดสื่อสาร จากนั้นก็ทำธุรกิจตัวเองถึงทางตัน จึงต้องหันไปกินเงินเก่าแทน เปลี่ยนไปจัดหาอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์และสนับสนุนด้านเทคนิคกับบริษัทสื่อสารอื่นๆ”

เย่เฉินพูดอย่างยินดี“มันเหมาะกับเรามาก หากธุรกิจเขาดำเนินไปได้ด้วยดี และมีมูลค่าตลาดที่สูง เป็นเรื่องยากที่เราจะยึดมันมาได้ และหากได้มาแล้ว จุดอ่อนของธุรกิจก็จะโยงใยมาถึงเราอีกมากมาย แต่ตอนนี้เขาทำแค่อุปกรณ์ฮาร์ดแวร์และสนับสนุนด้านเทคนิค นี่มันก็ตรงความต้องการของเราเลยไม่ใช่เหรอ？เพราะเราก็ไม่ได้ต้องการที่จะทำบริษัทสื่อสารรายใหม่ขึ้นมา เราแค่ต้องการจะสร้างเครือข่ายการสื่อสารของตัวเองโดยเร็วที่สุดเท่านั้น”

หล่างหงจวินพยักหน้าแล้วกล่าว“หากรวมเข้ากับสถานการณ์ของเรา มันเหมาะมากจริงๆ เทคโนโลยีหลายอย่างของบริษัทนี้ เราได้มาแล้วก็สามารถนำไปใช้ได้เลยในทันที และคนที่ยังเหลืออยู่ในบริษัทนี้ล้วนก็เป็นนักวิจัยทั้งนั้น แม้การตลาดจะล้มเหลวไม่เป็นท่า แต่การพัฒนาและวิจัยนั้นมองข้ามไม่ได้เลย ”

เย่เฉินพูดอย่างไม่ลังเล“ถ้าอย่างนั้นก็มันแล้วกัน！เฮียหล่าง เตรียมตัวซะ เดินทางไปสหรัฐอเมริกาพร้อมกับผมเดี๋ยวนี้เลย！”

หล่างหงจวินพูดอย่างตื่นตกใจ“ไปสหรัฐอเมริกา ？คุณเย่ ผมเพิ่งจะมาที่นี่ได้ไม่กี่วัน ยังมีเรื่องอีกมากที่ยังไม่เข้าที่เข้าทางเลย ……”

เย่เฉินกล่าว“ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือจะซื้อบริษัทเก่าของคุณนี้ให้ได้โดยเร็วยังไง ถึงสหรัฐอเมริกาแล้ว คุณเข้าไปคุยเรื่องเทคโอเวอร์กับเจ้าของบริษัทนี้ คุณบอกว่ามูลค่าตลาดของมันน่าจะราวๆพันกว่าล้านเหรียญไม่ใช่เหรอ? ขอแค่เขายอมตกลง ผมให้ได้มากถึงสองพันล้านเหรียญ แต่จะตกลงกันที่ตัวเลขเท่าไรนั้น ก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของเฮียหล่างแล้ว”

ไม่กี่ชั่วโมงผ่านไป เย่เฉินกับหล่างหงจวินก็เดินทางกลับมาที่สหรัฐอเมริกาพร้อมกัน

เครื่องบินลงจอดที่พรอวิเดนซ์ก่อน รอเย่เฉินลงจากเครื่องแล้ว ก็ทำการนำเครื่องขึ้นอีกครั้ง โดยพาหล่างหงจวินกับหงห้า และเฉินจื๋อข่ายเดินทางไปซิลิคอนแวลลีย

ที่ให้หงห้ากับเฉินจื๋อข่ายเดินทางไปพร้อมกับหล่างหงจวินด้วยนั้น ก็เพื่อไปคุ้มกันหล่างหงจวิน เพราะไปเจรจาธุรกิจหลักพันล้านเหรียญ และไม่แน่ใจว่าที่สหรัฐอเมริกาเหมยอวี้เจินจะยังมีเพื่อนพ้องผู้สมรู้ร่วมคิดหลงเหลืออยู่ไหม มีสองคนนี้เดินทางไปด้วย เย่เฉินก็พอจะเบาใจได้บ้าง