ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4995
เย่เฉินไม่ตอบคำถามของเขา แค่ยิ้มเยาะ แล้วพูดเย้ยหยัน“ผมเป็นใครคุณไม่ต้องรู้หรอก แต่คุณนี่สิ อายุขนาดนี้แล้ว รสนิยมพิเศษใช้ได้เลยนะ！”
สีหน้าท่าทีของชายชราตะลึงเป็นอย่างมาก ถามอย่างประหม่า“นี่……นี่แก……แกยังเด็กมาก มองเห็นแดนมืดของฉันได้ยังไง？！หรือแกก็เป็นยอดฝีมือแดนมืดเหมือนกันเหรอ？！”
เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม“แดนมืดในสายตาผม ไม่เรียกว่าเป็นยอดฝีมืออะไร”
พูดจบ เย่เฉินใช้ปราณทิพย์สำรวจไปยังจุดตันเถียนของเขา ขมวดคิ้วแล้วกล่าว“คุณอยู่ในแดนมืดแล้ว ในร่างกายยังมีพิษด้วยเหรอ”
ชายชราถามเขาอย่างตื่นตะลึง“นี่แก……แกรู้ได้ยังไง？！”
คิ้วของเย่เฉินขมวดกันแน่นมากขึ้นไปอีก พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา“ผมไม่เพียงเห็นพิษที่อยู่ในร่างกายคุณ แต่ผมยังมองเห็น ว่าพิษในร่างกายของคุณ กับพวกทหารหน่วยกล้าตาย และทหารม้ากล้านั้นมันไม่เหมือนกัน พิษในร่างกายของคุณนั้น มีความรุนแรงกว่ามาก”
พูดจบ เย่เฉินมองไปที่เขา และพูดอย่างเฉียบขาด“จะให้โอกาสคุณพูดความจริง หากคุณรักษามันไว้ไม่ได้ งั้นผมจะใช้วิธีการของผมเอง ”
ชายชรานิ่งไปชั่วครู่ มองไปที่เย่เฉิน แล้วถาม“หากผมเดาไม่ผิด ท่านก็คงจะเป็นคนที่ฆ่าทหารม้ากล้าทั้งหมดของเราที่เบอร์เกนในยุโรปเหนือใช่ไหม？”
เย่เฉินถามอย่างนึกสนใจขึ้นมา“ทำไม พวกคุณเดาได้แล้วว่ามีคนฆ่าทหารม้ากล้าทั้งหมดเหรอ？”
ชายชราส่ายหัว และกล่าว“เบื้องบนคิดว่าทางฝั่งยุโรปเหนือคิดไม่ซื่อ วางกับดักไว้ล่วงหน้า แต่เมื่อเห็นความสามารถของท่าน และได้ยินท่านเอ่ยพูดถึงทหารหน่วยกล้าตายกับทหารม้ากล้า ผมก็เดาได้ว่าท่านต้องมีส่วนเกี่ยวข้อง”
เย่เฉินหัวเราะ แล้วพูดหยอก“ กัดเขี้ยวพิษ？ทหารหน่วยกล้าตายในนครนิวยอร์ก ก็มีคนเคยทำแบบนี้ แต่ต่อให้เขาจะกัดเขี้ยวพิษนั้นไป ผมก็ช่วยชีวิตให้เขาไม่ต้องตายได้ ”
ชายชราหัวเราะ แล้วกล่าว“เมื่อครู่ท่านเองก็เป็นคนบอก ว่าพิษในร่างกายของผม ไม่เหมือนกับของพวกเขา ท่านพูดถูก มันไม่เหมือนกันจริงๆ และไม่ใช่เพียงพิษในร่างกายเท่านั้นที่ไม่เหมือนกัน แต่พิษในเขี้ยวพิษนี้ก็ไม่เหมือนกันด้วย พิษในเขี้ยวของผม เมื่อกัดมันแล้ว ต่อให้เป็นเทพเซียนก็ช่วยชีวิตไม่ได้ ”
เย่เฉินถามเขาด้วยรอยยิ้ม“มันทรงพลังขนาดนั้นเลยเหรอ? ”
ชายชราพูดด้วยดวงตาที่เป็นประกาย “หากท่านไม่เชื่อ ก็ลองดูได้ แต่ถ้าหากผมตายแล้ว คุณก็จะไม่ได้ข้อมูลอะไรเลย ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...