เย่เฉินถอนหายใจ ส่ายหัวและพูดว่า“ตาแก่อย่างคุณ ไม่เพียงวิปริต แต่ยังมีความมั่นใจมากอีกด้วย คุณคิดว่าผมไม่มีวิธีจะง้างปากคุณอย่างนั้นเหรอ?”
ชายชราคิดว่าเอาเย่เฉินอยู่หมัดแล้ว พูดด้วยท่าทีที่ไม่ลดราวาศอก“ก่อนที่ท่านจะลงมือ ผมขอเตือนท่านสักคำ ในเรือลำนี้ มีผมเป็นทูตพิเศษเพียงคนเดียวเท่านั้น หากท่านอยากจะรู้ข้อมูลเบื้องลึกในไซปรัสกับตุรกี มีเพียงผมคนเดียวที่จะให้คำตอบท่านได้”
พูดมาถึงตรงนี้ เขาเค้นเสียงหึ แล้วพูดอย่างลำพองตน“หากผมตาย สาขาขององค์กรในตุรกี จะตัดขาดความสัมพันธ์ทั้งหมดที่มีกับเหมืองทองแดงในไซปรัสทันที จากนั้นเหมืองทองแดงก็จะเริ่มการทำลายตัวเอง เมื่อเป็นแบบนั้น ทุกคนในเหมืองทองแดงไซปรัสก็จะถูกฆ่าตายทั้งหมด!ถึงตอนนั้น เบาะแสที่ท่านเพียรพยายามอย่างหนัก ก็จะถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง!”
คิ้วเย่เฉินเลิกขึ้น พูดด้วยรอยยิ้ม“นี่คุณก็แสดงได้เนียนเหมือนกันนะ ”
ชายชรายิ้มเยาะแล้วกล่าว“ ที่ผมพูดเป็นความจริงทุกคำ หากคุณไม่เชื่อ ก็ลองฆ่าผมดูได้เลย!”
“ได้ งั้นก็มาลองดูกัน ”เย่เฉินพูดจบ ก็ยิ้มเยาะ ปราณทิพย์สายหนึ่งจากฝ่ามือพุ่งไปยังศีรษะของชายชรา จากนั้น เขาก็พูดออกคำสั่ง“ ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป หน้าที่ของคุณ ก็คือเชื่อคำพูดและปฏิบัติตามคำสั่งของผม เข้าใจไหม?”
ท่าทีของชายชราชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาว่างเปล่าเล็กน้อย แต่น้ำเสียงกลับหนักแน่นอย่างมาก มองมาที่เย่เฉิน พูดอย่างชัดถ้อยชัดคำ“เข้าใจครับ!”
จากนั้นชายชราก็ถูกเย่เฉินจุดสังเกตทางจิตวิทยา เย่เฉินตรงเข้าประเด็น ถามออกไปตรงๆ“คุณชื่อแซ่อะไร ในองค์กรมีตำแหน่งอะไร?”
ชายชราพูดอย่างนอบน้อม“ ผมชื่อต้วนลี่เย่ ทำหน้าที่เป็นทูตพิเศษในหน่วยบัญชาการกองทัพขวา”
ส่วนราชวงศ์ซาอุดินั้นก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง อำนาจและอิทธิพลของพวกเขาโดยพื้นฐานแล้วก็กระจุกอยู่ที่เขตตะวันออกกลาง ขนาดเอเชียตะวันออกยังไม่ส่งผลกระทบอะไรเลยด้วยซ้ำ
ตระกูลอานที่จัดอยู่ในลำดับที่สาม อำนาจและอิทธิพลก็น้อยลงมาอีกหน่อย และเกือบทั้งหมดก็กระจุกตัวกันอยู่ที่สหรัฐอเมริกา
คิดมาถึงตรงนี้ เขามองไปยังต้วนลี่เย่ถามคำถามที่อยู่ในใจของตัวเองมานาน“องค์กรของพวกคุณ มีชื่อว่าอะไร?”
ต้วนลี่เย่ตอบ“องค์กรนี้ชื่อองค์กรพั่วชิง”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...