ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4999

ในตอนนี้ ต้วนลี่เย่ที่พูดถึงค่ายฮูเบน ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความเสียใจ“จนตอนนี้ผมก็ยังนึกเสียดาย เสียดายการฝึกฝนในตอนที่อยู่ค่ายฮูเบน ไม่สามารถที่จะบรรลุถึงมาตรฐานของค่ายฮูเบนได้ หากยี่สิบปีที่อยู่ที่นั่น สามารถบรรลุถึงแดนมืดชั้นสี่ได้ อย่างนั้นผมก็จะอยู่ต่อได้อีกสิบปี หรือมากกว่านั้น……”

เย่เฉินในตอนนี้ก็เพิ่งจะมาตระหนักรู้

ไม่ใช่ทุกคนที่จะโชคดีเหมือนตัวเอง สามารถควบคุมปราณทิพย์ได้อย่างรวดเร็ว และมีความแข็งแกร่งที่เหนือกว่านักบู๊ทุกคน

และนักบู๊ส่วนใหญ่ เพื่อให้ผลการฝึกฝนนั้นพัฒนาไปยิ่งขึ้น ก็จะเพียรพยายาม ไม่หยุดที่จะบำเพ็ญตน

สำหรับคนเหล่านี้ โอกาสในการฝึกฝนอันยอดเยี่ยมของค่ายฮูเบน มันคือการออกแบบมาเพื่อพวกเขาโดยเฉพาะ ไม่เพียงมีทรัพยากรต่างๆให้กับพวกเขา ที่สำคัญกว่านั้นคือพวกเขาได้ฝึกฝนมันอย่างอุตสาหะและมีสมาธิอย่างเต็มที่ ไม่มีช่วงเวลาของกลางวันและกลางคืนมารบกวนการฝึกฝน

สำหรับนักบู๊ส่วนใหญ่ที่มีจิตใจมุ่งมั่นในการฝึกฝน มีโอกาสแบบนี้ ไม่เพียงจะไม่ต่อต้านและเกลียดชัง แต่ยังไม่ยอมแลกมันกับอะไรทั้งนั้น

คิดมาถึงตรงนี้ จู่ๆเย่เฉินก็นึกถึงการใช้วิธีแผ่นดินไหวของหลี่ญ่าหลินขึ้นมา ที่มาตรวจจับฐานที่มั่นของห้าสี่เจ็ด จากนั้นเขาก็ถามต้วนลี่เย่“ในยี่สิบปีที่อยู่ค่ายฮูเบนของคุณ เคยมีเหตุการณ์แผ่นดินไหวหรือสึนามิหรือเปล่า？”

“แผ่นดินไหว？สึนามิ？” ต้วนลี่เย่ส่ายหน้า“ผมไม่รู้สึกเลย ……ที่ค่ายฮูเบน เวลาส่วนใหญ่ของเราใช้ไปกับการฝึกฝน สิ่งต่างๆรอบตัวที่เกิดขึ้นแทบไม่ได้สนใจมันเลย ดังนั้นจึงไม่มีความทรงจำอะไรเกี่ยวกับมันสักเท่าไร”

เมื่อเย่เฉินได้ยิน ก็อดที่จะรู้สึกผิดหวังขึ้นมาไม่ได้เล็กน้อย

เขารู้ ว่าต้วนลี่เย่ถูกตัวเองจุดสังเกตทางจิตวิทยาไปแล้ว ไม่มีทางที่จะปกปิดใดๆทั้งนั้น

ต้วนลี่เย่ครุ่นคิด แล้วกล่าว“ยี่สิบปีที่ผมอยู่ ก็มีประมาณเกือบสามสิบคนได้ ในระยะเวลาเดียวกันก็น่าจะยี่สิบคนได้ ”

เย่เฉินขมวดคิ้วและถาม“ นั่นก็หมายความว่า ค่ายฮูเบนอย่างน้อยๆก็ได้ฝึกฝนยอดฝีมือแดนมืดอยู่เกือบหลายสิบคน”

“ใช่”ต้วนลี่เย่พยักหน้า“น่าจะมีอยู่เกือบสี่สิบถึงห้าสิบคนเป็นอย่างต่ำ ”

เย่เฉินรู้สึกทึ่งกับองค์กรที่ทรงพลังนี้ และรู้สึกแปลกใจอยู่ด้วยเล็กน้อยก็จึงเอ่ยถาม“ในเมื่อองค์กรพั่วชิงมียอดฝีมือแดนมืดมากมายแบบนี้ ทำไมภารกิจทั้งสองครั้งนี้คนที่ถูกส่งมา ถึงไม่มีคนที่อยู่ในแดนมืดเลย？”

ต้วนลี่เย่พูดอธิบาย“แม้ยอดฝีมือแดนมืดจะมีมากมาย แต่คนจำนวนเกือบครึ่ง ได้ถูกส่งไปที่ค่ายติดอาวุธ เห็นว่าจะให้ไปอยู่ในส่วนกลางขององค์กร ที่เหลือ ส่วนหนึ่งก็จะถูกส่งไปอยู่องครักษ์เสื้อแพร ส่วนหนึ่งก็กระจายไปตามหน่วยบัญชาการกองทัพทั้งห้า ยอดฝีมือแดนมืดที่ถูกส่งไปในหน่วยบัญชาการกองทัพต่างๆ อันที่จริงก็มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น และผู้บัญชาการของแต่ละหน่วยบัญชาการกองทัพ ก็จะเอายอดฝีมือแดนมืดมาไว้ข้างกายตัวเองเพื่อให้มาเป็นองครักษ์คนสนิท ให้คนสองสามคนไปเป็นทูตพิเศษ อย่างผมที่ออกไปทำภารกิจต่างๆข้างนอก ดังนั้นโดยภาพรวมแล้วจำนวนยอดฝีมือแดนมืดนั้นมีไม่เพียงพอกับความต้องการ”