"ดาวเทียมสื่อสารทางการทหาร?" เย่เฉินกล่าวถามด้วยความตกตะลึงว่า: "นี่ก็สามารถซื้อได้เหรอ?"
ต้วนลี่เย่กล่าวอธิบายว่า: "ภายใต้สถานการณ์ปกติไม่อาจทำได้ ต่อให้เป็นนักธุรกิจที่มีเงิน ก็ไม่สามารถซื้อดาวเทียมทางการทหารได้ แต่ในเวลานั้นค่อนข้างเป็นช่วงเวลาพิเศษ ระบบป้องกันของสหภาพโซเวียตทั้งหมดอยู่ในความสับสนวุ่นวาย หลังการล่มสลายการจัดสรรระหว่างประเทศเหล่านี้ก็ยุ่งเหยิงและมีหนี้สินจำนวนมาก ในเวลานั้นอาวุธหนักของยูเครน ส่วนใหญ่ล้วนถูกขายออกไปแล้ว กระทั่งเครื่องบินทิ้งระเบิด160หรือแม้แต่ระเบิดนิวเคลียร์ก็ถูกขายไปเกือบหมดแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงดาวเทียมที่อยู่บนท้องฟ้าเลย ภายใต้สถานการณ์ของเรื่องราวในเวลานั้น ดาวเทียมไม่กี่ดวงหายไปโดยไม่มีใครพบเห็น เพียงแค่เคลื่อนไหวเล็กน้อย คนอื่นๆ ต่างก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบนท้องฟ้ายังมีดาวเทียมอีกหลายดวงที่เป็นของพวกเขา"
พูดจบ ต้วนลี่เย่ก็กล่าวอีกว่า: "ดาวเทียมเหล่านี้มีความปลอดภัยในตัวเองสูงมาก อีกทั้งยังรีเซตรหัสการสื่อสารแล้ว ดังนั้นแม้แต่คนที่ออกแบบก็ไม่สามารถถอดรหัสเนื้อหาของการสื่อสารในปัจจุบันได้ ความเป็นไปได้ของการแตกร้าวแทบจะไม่มีเลย เพียงแต่มันก็จะต้องมีข้อเสียอย่างแน่นอน ข้อเสียใหญ่ที่สุดก็คือยุคของดาวเทียมค่อนข้างเก่า และยังคงเป็นดาวเทียมสื่อสารเคลื่อนที่ย่านความถี่แคบรุ่นเก่า อัตราการส่งข้อมูลค่อนข้างช้า ฉะนั้นจึงสามารถดำเนินได้เพียงตัวอักษรและส่งผ่านไบท์คำสั่งเท่านั้น เช่นการตรวจสอบสถานะของตู้นิรภัยในที่ต่างๆ ตู้นิรภัยกำลังอยู่ภายใต้สถานการณ์ที่ปกติ จะต้องใช้เวลาในการส่งคำสั่งเพียงไม่กี่ไบท์ไปยังดาวเทียม ถ้าหากปรากฏความผิดปกติ คำสั่งก็จะมีเพียงไม่กี่ไบท์เท่านั้น การติดตั้งอุปกรณ์ทำลายตัวเองก็เช่นเดียวกัน การส่งข้อมูลขนาดเล็กมากจะไม่มีปัญหาโดยสิ้นเชิง นอกจากนี้ มันยังสามารถตอบสนองผู้ใช้จำนวนน้อยมากที่จะใช้ระบบนี้สำหรับการโทรด้วยเสียงในช่วงเวลาที่สำคัญ แต่ก็ไม่สามารถตอบสนองความต้องการในการส่งสัญญาณวิดีโอได้"
เย่เฉินพยักหน้า แล้วกล่าวว่า: "ก็คือหมายความว่า ถึงแม้ว่าฐานทัพไซปรัสจะสามารถติดตั้งอุปกรณ์สังเกตการณ์ได้ แต่องค์กรก็ไม่สามารถมองเห็นแบบเรียลไทม์ได้ ถูกไหม?"
"ถูกต้องครับ" ต้วนลี่เย่กล่าวว่า: "อุปกรณ์สังเกตการณ์ของไซปรัสล้วนถูกพวกเขาจัดเก็บเอาไว้ ทุกครั้งที่ฉันเข้ามา ก็จะเอาก๊อบปี้ภาพบันทึกสังเกตการณ์เมื่อสัปดาห์ที่แล้วกลับไปด้วย แต่ข้อมูลนี้จะไม่เชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ต จะเก็บเอาไว้แค่ในตุรกีเท่านั้น นานๆ ครั้ง ข้อมูลทั้งหมดจะถูกส่งไปยังหน่วยบัญชาการกองทัพขวา ส่วนหน่วยบัญชาการกองทัพขวาจะส่งข้อมูลเหล่านี้ไปให้ผู้มีพระคุณหรือไม่ ฉันก็ไม่อาจทราบได้"
"แล้วต่อจากนั้นล่ะ?" เย่เฉินขมวดคิ้วแล้วกล่าวถาม: "องค์กรคำพูดโกหกลากพวกเขาไปจนใกล้จะตายด้วยพิษ จากนั้นก็เปิดใช้งานการทำลายตัวเองเหรอ?"
"ใช่ครับ!" ต้วนลี่เย่พยักหน้าอย่างหนักแน่น แล้วกล่าวด้วยอารมณ์ที่ตกตะลึงว่า: "องค์กรไม่ได้ให้คนส่งยามาให้ และสุดท้ายก็ทำลายยาแก้พิษสำรองด้วย คนจำนวนห้าพันกว่าคนในฐานทัพนั้นรวมทั้งขุนพลหัวเมือง ทหารม้ากล้า ทหารหน่วยกล้าตายตลอดจนครอบครัวทหารหน่วยกล้าตายต่างก็ตายด้วยพิษ ไม่มีรอดพ้นแม้แต่คนเดียว"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...