ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5024
พูดจบ เย่เฉินก็พูดด้วยท่าทีเคร่งขรึม“คงคุณไม่รู้ เมื่อครู่ผู้นำธงกลาง ได้บอกความจริงเรื่องยาแก้พิษ กับแผนการที่พวกคุณมีให้ผมได้รู้หมดแล้วอย่างละเอียด เมื่อเทียบกับการต่อต้านองค์กรพั่วชิง แล้วหนีให้ไกลสุดขอบฟ้า เขาปรารถนาที่จะอยู่องค์กรพั่วชิงมากกว่า แล้วไต่เต้าให้สูงขึ้นไป”
ดวงตาหลี่เนี่ยนจงเบิกกว้าง พูดโพล่งออกมา“ท่าน……นี่……นี่มันเรื่องจริงเหรอครับ？！”
“แน่นอน”เย่เฉินพยักหน้ารับ แล้วบอกเล่าเรื่องที่ได้พูดคุยกันกับผู้นำธงกลางให้หลี่เนี่ยนจงได้รับรู้
เมื่อหลี่เนี่ยนจงฟังจบก็เดือดดาลขึ้นมา พูดอย่างขุ่นเคือง“ ไอ้ชั่วหม่าเฉินเฟย คิดที่จะทรยศหักหลังทหารม้ากล้าทุกคน！ฉันจะต้องฆ่ามันเองกับมือ！”
เย่เฉินพูดเสียงเรียบ“ในทหารม้ากล้า คนแบบเขานั้นมีอยู่ไม่น้อย ！”
นิ่งไปชั่วครู่ เย่เฉินก็พูดต่อ“จากที่เขาพูดมา ที่เขามั่นใจได้ก็มีอยู่อย่างน้อยสิบกว่าคน ส่วนพวกที่ยังไม่แน่ใจ หรือที่ยังโลเลแต่จะตัดสินใจเลือกทรยศทหารม้ากล้าในวินาทีสำคัญนั้น รวมๆกันแล้วก็มองข้ามไปไม่ได้เลย ！”
“ตอนนี้ผมอยากให้ทหารม้ากล้าและทหารหน่วยกล้าตายทุกคน ผนึกกำลังความร่วมมือกัน แสร้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น เป็นดั่งหอกคมที่ฝังอยู่ภายในองค์กรพั่วชิง ！”
“ทว่า อยากจะบรรลุเป้าหมายนี้ ก็ต้องแน่ใจให้ได้ก่อนว่าในบรรดาพวกคุณทุกคนไม่มีหนอนบ่อนไส้ปะปนอยู่！”
“ไม่อย่างนั้นแล้ว หากเกิดมีคนแอบส่งข่าวออกไป ก็จะนำพาหายนะมาให้พวกคุณทุกคนได้ ！”
เย่เฉินไม่คิดว่า การคิดถึงคนทรยศของหลี่เนี่ยนจง จะทำให้นึกไปถึงอู๋ซานกุ้ยบุคคลเมื่อหลายร้อยปีก่อน
แต่ทว่า เขาก็เข้าใจความหมายที่มีในนั้นได้ทันที
บรรพบุรุษของทหารม้ากล้าเหล่านี้ คงมีจำนวนไม่น้อยที่เป็นคนในสมัยราชวงศ์หมิงใต้ ราชวงศ์หมิงใต้เป็นราชวงศ์สุดท้ายของชาวฮั่น สำหรับชาวฮั่นในสมัยนั้น อู๋ซานกุ้ยเป็นขุนนางที่กังฉินที่สุด
เขาไม่เพียงทำเพื่อชื่อเสียงและความมั่งคั่งของตัวเอง แต่ยังเปิดประตูเมืองให้กองทัพชิงเข้ามา แย่งชิงดินแดนของชาวฮั่น และยังเป็นผู้นำทัพของกองทัพชิง ทำเรื่องที่ผิดอย่างมหันต์ กับพี่น้องร่วมแผ่นดินของตัวเอง
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...