สำหรับทหารรับจ้างอย่างว่านพั่วจวินแล้ว ความสัมพันธ์ที่มีแบบนี้เขารับมือกับมันได้เป็นอย่างดี
ในกองทัพ มีประเภทหัวหน้าแบบนี้อยู่บ้างเหมือนกัน ตอนเป็นทหารฝึกใหม่ ภายใต้อำนาจของเขา ได้รับการสั่งสอนและดูแลจากเขา กับระยะเวลาที่ผ่านเลยไป หัวหน้าก็อาจจะยังเป็นหัวหน้าอยู่ แต่ทหารฝึกใหม่บางคน ก็ได้เป็นนายทหารระดับสูงในกองทัพไปแล้ว โดยส่วนตัว หัวหน้าก็ยังเป็นหัวหน้าที่เคารพนับถือ แต่ในส่วนของงาน ผู้ใต้บังคับบัญชาก็คือผู้ใต้บังคับบัญชา ไม่แตกต่างอะไรกับผู้ใต้บังคับบัญชาคนอื่นๆ
สถานการณ์แบบนี้ ในกองทัพของทุกประเทศนั้นเป็นเรื่องธรรมดามาก ในหมู่ทหารรับจ้างเองก็เหมือนกัน
ดังนั้น ว่านพั่วจวินจึงพูดอย่างไม่ลังเล“คุณเย่ได้โปรดวางใจ ผมจะดูแลจัดการอย่างเหมาะสมครับ !”
พูดจบ เขาก็นึกบางเรื่องขึ้นมาได้ รีบถามเย่เฉิน“คุณเย่ ผมมีเรื่องหนึ่งที่ยังไม่เข้าใจ ไม่ทราบว่าพอจะช่วยไขข้อสงสัยได้ไหมครับ?”
เย่เฉินพยักหน้า“ว่ามาสิ”
ว่านพั่วจวินกล่าว“หากคุณรับทหารม้ากล้าและทหารหน่วยกล้าตายมาอยู่ใต้บังคับบัญชา ผมจะแน่ใจได้ยังไงว่าสถานการณ์ของที่นี่ยังเป็นไปตามปกติ และองค์กรพั่วชิงเองก็ยังไม่พบข้อพิรุธอะไร?”
เย่เฉินหัวเราะ ไม่ได้ตอบคำถามของเขา แต่พูดชัดถ้อยชัดคำ“ใกล้ได้เวลาแล้ว เราไปเจอทหารม้ากล้าเหล่านั้นกัน รอจัดการกับปัญหาของพวกเขาแล้วเสร็จ นายก็จะรู้คำตอบของคำถามนี้เอง!”
และในตอนนี้
ทหารม้ากล้ากว่าสองร้อยคนในชุดคนงานเหมืองทองแดง ก็ได้ทยอยกันมารวมตัวอยู่ที่หอประชุมของเหมืองทองแดงกันแล้ว
ห้องโถงนี้ เป็นสิ่งปลูกสร้างของเหมืองทองแดงที่มีอยู่ก่อนแล้วในตอนที่องค์กรพั่วชิงเข้ามาซื้อที่ สร้างขึ้นในทศวรรษที่1980 มีไว้เพื่อเป็นสถานที่จัดประชุมของคนงานเหมืองทองแดง หรือเฉลิมฉลองในเทศกาลและงานพิธีต่างๆ
หลังจากที่องค์กรพั่วชิงเข้ามารับช่วงต่อ ก็ได้ให้ทหารม้ากล้าทั้งหมดมาเป็นลูกจ้างของเหมืองทองแดง และให้ครอบครัวของทหารม้ากล้าส่วนใหญ่มาเป็นฝ่ายธุรการแนวหลัง ทำให้การดำเนินงานเบื้องหน้าของเหมืองทองแดงนี้เป็นไปได้ด้วยดี
แต่คนที่ไม่มีผ้าขนหนู ก็ราวกับไม่ได้สนใจพวกเขาคนที่มีผ้าขนหนูเลยสักนิด
บางคนไม่เข้าใจ ว่าการรับรู้ของคนเหล่านี้ทำไมถึงได้แย่นัก ตลอดทางที่เดินมา คนเหล่านี้ก็แทบไม่ได้สนใจเลย
และสิ่งที่พวกเขาไม่รู้เลยนั่นก็คือ คนเหล่านี้ได้รับคำสั่งมาก่อนแล้ว ให้แสร้งทำเป็นเมินเฉยต่อพฤติกรรมแปลกๆนี้ของพวกเขา รอจนท่านทูตพิเศษปาแก้วทิ้งเป็นการให้สัญญาณ ก็จะจับกุมกลุ่มคนเหล่านี้ที่มือผ้าขนหนูถือไว้ในมือ ให้หมดทุกคน!
ไม่นานทหารม้ากล้าก็มากันครบ
หลังจากที่ผู้นำธงทั้งสามได้ตรวจนับผู้ใต้บังคับบัญชาของตัวเอง ก็รายงานให้กับประธานตามลำดับ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...