ตอนนี้ ท้องฟ้าค่อยๆสว่างขึ้น เมื่อคืนเรือส่งเสบียงไปที่เหมืองแร่ทองแดง และแอบขนย้ายก่อนที่ฟ้าจะสว่างจนเสร็จสิ้นแล้ว ตอนนี้ท่าเรือกำลังดำเนินการบรรจุแร่ทองแดงลงเรือ หากลงของเสร็จสิ้นแล้ว ต้วนลี่เย่ในฐานะที่เป็นทูตพิเศษ ก็ถึงเวลาที่จะควรจะกลับแล้วเช่นกัน
เย่เฉินจำเป็นที่จะต้องจัดแจงช่วงต่อนี้ก่อน แก้ไขปัญหาที่ซ่อนอยู่ทั้งหมด มีเพียงแบบนี้ ถึงจะสามารถมั่นใจได้ว่าหลังจากที่ต้วนลี่เย่ไปแล้ว ไปถึงตุรกีแล้วจะไม่เปิดเผยเบาะแสออกมา
ส่วนที่ว่าจะทำให้ต้วนลี่เย่ไม่เปิดเผยเบาะแสนี้ได้อย่างไรนั้น เย่เฉินเองก็มีแนวคิดใหม่ของตัวเองเหมือนกัน
เมื่อก่อน สาเหตุที่เขาไม่ค่อยใช้จุดสังเกตทางจิตวิทยาบ่อยนัก เนื่องจากว่าจุดสังเกตทางจิตวิทยาจะมีผลเสียที่รุนแรงมากหนึ่งอย่าง หากบุคคลเป้าหมายอยู่ในสภาพที่ถูกควบคุม พฤติกรรมของเขา ปฏิกิริยาตอบสนองก็จะเชื่องช้าอย่างเห็นได้ชัด คนที่มีสายตาเฉียบแหลมก็จะมองความผิดปกตินี้ออก
เมื่อก่อนหม่าหลันดิ้นรนสุดๆนั้น เย่เฉินเองก็ไม่ได้ใช้จุดสังเกตทางจิตวิทยากับเธอ ก็เป็นเพราะสาเหตุนี้
หากใช้จุดสังเกตทางจิตวิทยา หม่าหลันจะต้องว่านอนสอนง่ายขึ้น แต่ก็จะเปลี่ยนไปแตกต่างจากปกติมาก ถึงตอนนั้นเซียวชูหรันภรรยาจะต้องพบกับความผิดปกติอย่างแน่นอน
สถานการณ์ของต้วนลี่เย่เองก็เช่นเดียวกัน
หรือแม้กระทั่ง ยิ่งแก้ไขยากกว่าเสียด้วยซ้ำ
สาเหตุหลักคือสมาชิกระดับกลางถึงสูงเหล่านี้ที่อยู่ภายในองค์กรพั่วชิง ความสามารถแต่ละคนนั้นแข็งแกร่ง ผู้มีฝีมือแดนมืดก็มองได้รอบทิศ ได้ยินรอบด้าน ถ้าหากต้วนลี่เย่แสดงความผิดปกติออกมามากเกินไป พอเขาถึงตุรกีตอนที่เขารายงานการปฏิบัติภารกิจกับผู้บังคับบัญชาก็จะถูกมองเห็นได้อย่างแน่นอน
ดังนั้น เย่เฉินจึงวางแผนที่จะเล่นกลอุบายนี้
เขาจึงเรียกต้วนลี่เย่มาทางด้านหน้า พลางเอ่ยถามขึ้น : “ต้วนลี่เย่ผมขอถามหน่อย ปกติแล้วนอกจากคุณกับผู้ช่วยของคุณ ยังมีคนทางตุรกีมาที่นี่ด้วยไหม?”
เย่เฉินหันกลับไปถามว่านพั่วจวิน : “พั่วจวิน บันทึกกล้องวงจรปิดจะมีทำกลอุบายได้บ้างหรือเปล่า?”
ว่านพั่วจวินพยักหน้าลงพลางเอ่ยขึ้น : “ง่ายมากครับ ลูกของทีมผมสามารถแก้ไขตัดต่อบันทึกจากกล้องวงจรปิดได้ครับ อีกทั้งยังมั่นใจได้ด้วยว่าจะไม่ถูกอีกฝ่ายเจอเบาะแสใดๆ”
“ดี” เย่เฉินพยักหน้าลงเล็กน้อย แล้วหันมาเอ่ยพูดกับหลี่เนี่ยนจง : “เอาคลิปจากกล้องวงจรปิดของก่อนช่วงเช้านี้ทำสำเนาให้เขาเอากลับไป กล้องวงจรปิดช่วงหลัง รอหลังจากที่คนของพั่วจวินจัดการเสร็จแล้ว ต้วนลี่เย่มาครั้งหน้าแล้วค่อยให้เขาเอากลับไป”
หลี่เนี่ยนจงรีบเอ่ยขึ้น : “ได้ครับท่าน!”
เย่เฉินเอ่ยถามต้วนลี่เย่ขึ้นอีกครั้ง : “ถ้าหากคุณบอกกับผู้บังคับบัญชาของคุณ ว่าที่นี่ทุกอย่างปกติดี และบันทึกจากกล้องวงจรปิดก็ไม่มีความผิดปกติใดๆ ผู้บังคับบัญชาของคุณยังจะถามรายละเอียดที่มากขึ้นกับคุณหรือเปล่า?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...