ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5056
ดังนั้น เย่เฉินจึงตั้งใจจะใช้โอกาสนี้ช่วยให้เขาบรรลุสมความปรารถนา
ชิวจื้อหยวนในตอนนี้ ภายในใจยังคงซาบซึ้งใจอย่างมาก เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฉิน ว่ากินยานี้เข้าไปแล้วจะสามารถบรรลุถึงแดนมืดได้ ร่างทั้งร่างของเขาก็สั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่
เขาใช้มือทั้งสองข้างที่สั่นเทา ยื่นไปรับเอาโอสถที่เย่เฉินมอบให้ จากนั้นก็ทรุดตัวลงกับพื้น น้อมคำนับแล้วกล่าว“คุณเย่มีบุญคุณยิ่งใหญ่ ผมจะไม่มีวันลืมเลยครับ！”
เย่เฉินพูดอย่างใจเย็น“รีบกินยานั้นเถอะ สำนักว่านหลงควรแก่เวลาที่จะต้องมียอดฝีมือแดนมืดเพิ่มขึ้นแล้ว ！”
ชิวจื้อหยวนพยักหน้าให้อย่างหนักแน่น จากนั้นก็เหลือบมองโอสถสองเม็ดที่อยู่ในมือ แล้วใส่เข้าปากไปอย่างไม่ลังเล
หลังจากนั้น ชิวจื้อหยวนก็ประสบกับช่วงเวลาที่น่าอัศจรรย์ที่สุดในชีวิตของเขา
โอสถแท้ๆสองเม็ดนี้ ทันทีที่เข้าไปในปากจู่ๆก็กลายเป็นพลังบริสุทธิ์สายหนึ่งในทันที แล้วไหลซึมไปยังจุดตันเถียนของตัวเอง
และในตอนนี้ จุดตันเถียนของชิวจื้อหยวนเองก็คงไม่อาจรับรู้ ว่าจะมีพลังที่ทรงอานุภาพสายหนึ่งพุ่งเข้ามา
ความรู้สึกแบบนี้ เป็นเหมือนกับเขื่อนต้นน้ำที่แตกอย่างกะทันหัน สายน้ำหลากจากต้นน้ำไหลเอ่อไปยังอ่างเก็บน้ำเล็กๆที่อยู่ด้านล่าง พลังที่ทรงอานุภาพนี้ ไม่ใช่สิ่งที่อ่างเก็บน้ำเล็กๆจะรองรับไว้ได้
ดังนั้น หลังจากที่พลังงานนั้นท่วมท้นไปยังจุดตันเถียนอย่างรวดเร็วแล้ว มันก็เริ่มจากจุดตันเถียน ไหลทะลักไปยังเส้นลมปราณพิเศษ 8 เส้นของเขา
เขาอยู่แดนสว่างชั้นสูงสุดอยู่แล้ว เส้นลมปราณทั้งแปดก็ได้ถูกเปิดแล้ว แต่การไหลเวียนนั้นยังแตกต่างกันอยู่ เส้นลมปราณที่ดีที่สุด วิถีการไหลเวียนยังได้แค่70%เท่านั้น
แต่พลังสายนี้พลุ่งพล่านอย่างมาก และดุดันอย่างที่สุด ทำเอาเส้นลมปราณของเขานั้นไหลเวียนอย่างคล่องแคล่วไปทุกทิศทุกทาง！
เมื่อก่อน เขาเป็นเหมือนผู้บกพร่องทางสายตาอย่างรุนแรง ระบบภายในของร่างกายตัวเอง ก็เห็นเพียงความพร่ามัวเท่านั้น แต่ในตอนนี้ เขารู้สึกเหมือนตัวเองมีดวงตาคู่ใหม่ที่แข็งแรง มองทุกอย่างในร่างกายของตัวเองได้อย่างชัดเจน
การปรับยกระดับในทุกอย่างแบบนี้ ทำเขารู้สึกประหลาดใจอย่างมาก และทำเอาตื่นเต้นจนน้ำตาไหล
เขาอดไม่ได้ที่จะคิดในใจ“นี่สินะความรู้สึกของแดนมืด……ทุกอย่างแข็งแกร่งขึ้น และชัดเจนขึ้น เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน ช่างเป็นคุณภาพที่ถูกยกระดับขึ้นจริงๆ ！”
“หากไม่เข้าสู่แดนมืด ชีวิตนี้ก็คงไม่สามารถจะสัมผัสกับความรู้สึกที่เยี่ยมยอดแบบนี้ได้！ผมรอมานานกว่าสามสิบปี ตอนนี้ทุกอย่างถือว่าคุ้มค่าแล้ว！”
คิดมาถึงตรงนี้ ชิวจื้อหยวนก็ลืมตาขึ้น น้ำตาเอ่อคลอ เมื่อเห็นใบหน้าของเย่เฉิน ก็โค้งคำนับให้อีกครั้ง พูดเสียงสะอื้นปนตื่นเต้นว่า“คุณเย่……ขอบคุณสำหรับโอกาสที่มอบให้ครับ！ผม……ในที่สุดผมก็บรรลุแดนมืดได้แล้ว！”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...