หนี่เจิ้นหยูพยักหน้าให้อย่างไม่ลังเลและพูดว่า“ เข้าใจครับ!”
เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อย และพูดกับชิวจื้อหยวน“คนผู้นี้พลังวิชาอยู่ในแดนมืดชั้นสองแล้ว ให้เขามาคอยติดตามและเป็นผู้ช่วยคุณ ”
ชิวจื้อหยวนรีบเอ่ยพูดขึ้น“คุณเย่ พั่วจวินยังต้องการกำลังคนอยู่ และผลการฝึกฝนของคนผู้นี้ ก็ยังเหนือกว่าเราสองคนอาจารย์และศิษย์ ไม่สู้ให้เขาคอยติดตามพั่วจวิน ทำงานเพื่อสำนักว่านหลงจะมีประโยชน์กว่า!”
เย่เฉินโบกมือ และพูดเสียงเรียบ“สำนักว่านหลงกับสถานการณ์ของคุณนั้นแตกต่างกัน ในตะวันออกกลางสำนักว่านหลงได้กลายเป็นเจ้าถิ่นไปแล้ว แม้แต่องค์กรพั่วชิงเองก็ยังต้องยำเกรง แต่ที่นี่ของคุณต่างออกไป อันตรายมีอยู่รอบทิศทาง เกิดองค์กรพั่วชิงเปลี่ยนคนที่มีฝีมือกว่าทูตพิเศษอย่างต้วนลี่เย่มา พวกคุณสองคนผู้เก่งกาจแดนมืด โอกาสที่จะชนะก็มีมากกว่า ให้เขาอยู่ที่นี่เหมาะสมที่สุด ”
เมื่อชิวจื้อหยวนได้ยิน ก็ไม่ขัดอีกต่อไป ยกมือขึ้นคารวะแล้วกล่าว“ผมน้อมรับการจัดการของคุณครับ !”
……
สิบโมงเช้า
ต้วนลี่เย่ในฐานะทูตพิเศษ กับคู่ขาชายของเขา ถูกส่งไปที่ท่าเรือโดยรถยนต์
เพราะสมาชิกในเหมืองแร่ทองแดงยังคงต้องปกปิดตัวตนอยู่ ดังนั้นระหว่างขั้นตอนการส่งตามปกตินั้น ขุนพลหัวเมืองและคนอื่นๆก็จึงไม่ได้ลงจากรถแต่อย่างใด
ดังนั้น ชิวจื้อหยวนในตอนนี้ก็ไม่ได้ลงจากรถด้วยเช่นกัน
เขามองดูต้วนลี่เย่กับคู่ขาชายของเขาลงจากรถ และเฝ้ามองดูคนทั้งสองเดินขึ้นไปบนเรือบรรทุกสินค้า
ทหารยามและลูกเรือบนเรือบรรทุกสินค้า เมื่อเห็นต้วนลี่เย่ต่างก็โค้งคำนับให้ด้วยความเคารพ แล้วตะโกนทักทายท่านทูตพิเศษอย่างเคารพนับถือ
แต่ทว่าต้วนลี่เย่ไม่ได้พูดอะไร ตอบรับเพียงอืมคำเดียวเท่านั้น แล้วเดินไปที่ห้องทำงานของตัวเองโดยไม่หันหลังกลับมามองอีก
หลังจากที่เดินเข้าไปในห้องพร้อมคู่ขาชายแล้ว กัปตันก็มาที่ประตู แล้วเคาะห้อง พูดด้วยความเคารพ“ท่านทูตพิเศษ สินค้าของเราได้ขนขึ้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เราออกเรือกันเลยไหมครับ ?”
ต้วนลี่เย่ในตอนนี้ ได้ถูกจิตวิทยาที่เย่เฉินสะกดเอาไว้ชักนำ เขารู้แค่เพียง ทุกอย่างในเหมืองแร่ทองแดงเป็นไปตามปรกติ ไม่มีความผิดแปลกใดๆ ตัวเองก็เสร็จสิ้นภารกิจในการจัดส่งยาและตรวจตราสถานที่เรียบร้อยแล้ว ภารกิจในครั้งนี้ทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์
ว่านพั่วจวินได้ให้ช่องทางการติดต่อไว้กับพวกเขา และให้ชิวจื้อหยวนเรียกประชุมหลี่เนี่ยนจงกับซ่าจิ่วหลิงทุกวัน เพื่อรายงานกิจวัตรประจำวันให้เขาฟัง
เมื่อทุกอย่างจัดการเรียบร้อยแล้ว เย่เฉินกับว่านพั่วจวิน ก็ขึ้นเรือเร็วเดินทางกลับไปยังเลบานอน
หลังจากที่เรือแล่นออกมา เย่เฉินก็พูดกับว่านพั่วจวิน“พั่วจวิน ถึงเลบานอนแล้ว ฉันจะบินกลับสหรัฐอเมริกาเลย เรื่องทางนี้ฝากนายดูแลด้วยนะ”
ว่านพั่วจวินพูดอย่างไม่ลังเล“คุณเย่ไม่ต้องเป็นห่วงครับ ผมจะไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดใดๆกับที่นี่อย่างแน่นอนครับ”
“ดี”เย่เฉินพยักหน้าให้อย่างพึงพอใจ และกล่าว“หลังจากที่กลับไปแล้ว ให้พี่น้องนายพลหกดาวของสำนักว่านหลงทุกคน เข้าเก็บตัวถือศีลบำเพ็ญตน วางฐานรากของแต่ละคนให้มั่นคง!”
พูดจบ เย่เฉินก็พูดต่อ“ภายในปีนี้ยอดฝีมือแดนมืดของสำนักว่านหลง จะต้องมีให้มากกว่าห้าคน !ตอนนี้นอกจากนายกับอาจารย์นายแล้ว ยังขาดอีกสามคน!”
“นายกลับไปบอกทุกคน สามคนนี้ ฉันจะเลือกจากคนที่มีคุณสมบัติที่สุด ฐานรากแน่นที่สุด การบำเพ็ญตนมุมานะที่สุด ช่วยพวกเขาให้บรรลุแดนมืด!ใครขยันและตั้งใจที่สุด ก็จะมีสิทธิ์เป็นหนึ่งในสามคนนี้!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...