ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5059
“เพิ่มยอดฝีมือแดนมืดอีกสามคน ？！”
คำพูดของเย่เฉิน ทำเอาว่านพั่วจวินถึงกับอ้าปากค้าง
ถึงตอนนี้เขาจะเป็นยอดฝีมือแดนมืดไปแล้ว แต่ในใจเขารู้ดี การจะเป็นยอดฝีมือแดนมืดคนหนึ่งได้นั้นยากเย็นแค่ไหน
พูดตามตรง การบำเพ็ญตนจนสามารถบรรลุแดนมืดไปได้ด้วยตัวเองนั้น ว่านพั่วจวินไม่เคยพบเจอมาก่อนเลยสักคน
ก่อนอื่นเริ่มจากที่ตัวเอง สามารถจะบรรลุแดนมืดได้ ล้วนเพราะมีเย่เฉินคอยให้การสนับสนุน
ถัดไปอาจารย์ของเขา กว่าสามสิบปีที่ไม่สามารถจะบรรลุได้ ก็อาศัยการสนับสนุนจากเย่เฉินเหมือนกัน ถึงได้สมดังหวังได้
ส่วนต้วนลี่เย่ทูตพิเศษขององค์กรพั่วชิง หนี่เจิ้นหยูขุนพลหัวเมือง นั้นก็ล้วนได้รับการฝึกฝนมาจากค่ายฮูเบนในองค์กรพั่วชิง
ดังนั้น จนถึงตอนนี้ ว่านพั่วจวินก็ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ายอดฝีมือแดนมืดคนไหน ที่สามารถบรรลุได้ด้วยตัวเอง
และเพราะแบบนี้ ในตอนที่ว่านพั่วจวินได้ยินเย่เฉินบอกว่าจะเพิ่มยอดฝีมือแดนมืดของสำนักว่านหลงอีกสามคนนั้น คนทั้งคนก็ทั้งตกใจและดีใจ แทบไม่กล้าเชื่อหูตัวเอง
ในมุมมองของว่านพั่วจวิน หากสำนักว่านหลงมียอดฝีมือแดนมืดได้ถึงห้าคน ความแข็งแกร่งนั้นต้องก้าวไปอีกขั้นอย่างแน่นอน นี่ถือเป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างมาก
ดังนั้น เขาจึงพูดกับเย่เฉินอย่างตื้นตันและตื่นเต้น“คุณเย่ หากผมบอกเรื่องนี้กับพี่น้องนายพลหกดาวทุกคน พวกเขาจะต้องตื่นเต้นและดีใจอย่างมากแน่ๆ！”
……
ในตอนเที่ยง เรือเร็วที่เย่เฉินกับว่านพั่วจวินโดยสารมา ได้มาเทียบท่าที่เบรุตเมืองหลวงของเลบานอน
เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา จากเลบานอนเย่เฉินก็นั่งเครื่องบินคองคอร์ดกลับสหรัฐอเมริกาในทันที
ส่วนว่านพั่วจวินเองหลังจากที่เย่เฉินขึ้นเครื่องไปแล้ว ก็เดินทางกลับไปยังฐานที่มั่นของสำนักว่านหลงในซีเรีย
องค์กรพั่วชิงที่แข็งแกร่งไม่รับรู้เลยสักนิด ว่าพวกเขาได้สูญเสียฐานที่มั่นในไซปรัสไปแล้วอย่างสมบูรณ์
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...