โรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์ให้ความสำคัญกับมาสเตอร์คลาสในทุกปี ดังนั้นจึงใช้หอประชุมของโรงเรียนจัดงานพิธีสำเร็จการศึกษาให้กับเหล่ามาสเตอร์คลาส
ในตอนที่เย่เฉินกับเซียวชูหรันมาถึงที่หอประชุม ภายในหอประชุมนั้นก็เต็มไปด้วยเสียงจอแจ
พิธีสำเร็จการศึกษาในวันนี้ นักออกแบบจำนวนไม่น้อยที่มาเข้าร่วมงานมาสเตอร์คลาส ก็ได้เชิญญาติสนิทมิตรสหายของตัวเอง หรือแม้แต่เจ้านายในสายงานออกแบบของตัวเอง อาจารย์ผู้มีพระคุณ และหุ้นส่วนมาเพื่อร่วมยินดีด้วย
เรียกว่าพิธีสำเร็จการศึกษา แต่แท้จริงแล้วก็คือการแสดงตัวตนในแวดวงคนชนชั้นสูง ทำความรู้จักกับบุคคลผู้มีอำนาจและอิทธิพลในวงการ
เมื่อเทียบกันแล้ว เซียวชูหรันที่มีแค่สามีคนเดียว อีกทั้งก็ยังเป็นบุคคลที่ไม่ได้มีชื่อเสียงอะไร ในสถานที่แบบนี้ก็เหมือนจะไม่เข้ากันเลย
ในตอนลงทะเบียน บนบอร์ดกระดานลงชื่อขนาดใหญ่ เซียวชูหรันหามุมเล็กๆ แล้วเซ็นชื่อตัวเองลงไปบนนั้น
ในขณะที่ยื่นปากกาเซ็นชื่อคืนให้กับพนักงานต้อนรับ ด้านข้างก็มีหญิงสาวใบหน้าตะวันออกคนหนึ่งเดินเข้ามา ที่ว่างข้างๆตรงชื่อของเซียวชูหรัน เธอเขียนลายเซ็นตัวใหญ่อย่างคล่องแคล่วด้วยภาษาอังกฤษ Emily Wang
เอมิลี่ หวัง ดูแล้วเหมือนจะเป็นคนเชื้อสายจีน
แต่ว่า ที่ทำเอาเย่เฉินอารมณ์เสียเล็กน้อยก็คือ ตอนที่เอมิลี่คนนี้เซ็นชื่อ เธอเซ็นชื่อตัวเองอันเบ้อเร่อ และGตัวสุดท้ายก็ยังวาดหางได้เวอร์วังมาก อีกทั้งก็ยังไปวาดทับลายเซ็นที่เซียวชูหรันเซ็นเอาไว้อยู่ก่อนแล้วนั้นด้วย
เมื่อเซียวชูหรันเห็นลายเซ็นของตัวเองถูกอีกฝ่ายวาดทับ ก็ผงะเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ส่วนเอมิลี่ หวังคนนั้น ในตอนนี้ก็กลับหันมองมาที่เซียวชูหรันอย่างประหลาดใจ พูดด้วยรอยยิ้มว่า“โอ้ชูหรัน เมื่อกี้ฉันมองไม่เห็นเธอ เธอมาตั้งแต่เมื่อไร?”
พูดจบ เธอก็หันไปพูดกับเย่เฉิน“ที่รัก เราเข้าไปข้างในกันก่อนดีกว่า”
เมื่อเอมิลี่ได้ยินเซียวชูหรันเรียกเย่เฉินว่าที่รัก ก็มองหน้าเย่เฉินอย่างตื่นตกใจ แล้วเอ่ยถาม“นี่คุณคือสามีของชูหรันเหรอ?”
เย่เฉินพยักหน้าให้เล็กน้อย“ ครับ ผมเอง ”
เอมิลี่กวาดตามองสำรวจเย่เฉินตั้งแต่หัวจรดเท้า พูดด้วยรอยยิ้ม“เห็นชูหรันบอกว่าคุณเป็นพวกดูฮวงจุ้ยให้คนอื่นเหรอ เรื่องหลอกลวงแบบนี้ตอนนี้ยังมีคนหลงเชื่ออยู่อีกเหรอ?”
คิ้วของเย่เฉินขมวดกันเล็กน้อย แล้วกล่าว“เรื่องบางเรื่องถ้าเชื่อว่ามีก็มี ถ้าไม่เชื่อก็ไม่มี เหมือนหลักคำสอนของพระผู้เป็นเจ้า ไม่มีใครเคยได้เห็นพระผู้เป็นเจ้า แต่ก็มีคนเชื่อในการมีอยู่ของพระองค์”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...